Ekki hundi út sigandi

Mér hefur verið mikið hugsað til íslenska sumarsins að undanförnu og hef ég fundið mikið til með íbúum suðvesturhornsins í þeirri miklu vætutíð og kulda sem júlímánuður hefur boðið upp á. Úr fjarlægð sýnist manni vart hafa verið hundi út sigandi í allri þessari rigningu – allavega ekki hundi eins og Lubba sem oft og tíðum harðneitaði góðri strandleiðargöngu í slíkum aðstæðum.

Hér í París hefur þessu verið þveröfugt farið og höfum við upplifað hverja hitabylgjuna eftir aðra og vart hefur komið dropi úr lofti í allt sumar. Hitinn hefur verið á bilinu 30-40 gráður meira eða minna frá júní og allur gróður er að skrælna þannig að sumarlitirnir eru orðnir líkari haustlitum og hræðilegir skógareldar geisa víða. Það sem gerir þetta líka snúið fyrir okkur íbúa er að loftkæling í húsum er ekki almenn í Frakklandi, þannig að hitinn verður nánast óbærilegur innanhúss og margar sveittar nætur að baki. Það var því dásamlegt að geta opnað glugga og fengið svalt loft í lungun í stuttu helgarstoppi til Íslands í lok júní.

Mikið væri það nú gott ef þessu væri ekki svona misskipt, ég myndi fegin sjá af 10+ gráðum héðan og senda í snatri til Íslands. Ég myndi jafnvel fallast á að taka hluta af rigningunni frá Íslandi með í þennan pakka en það er víst ekki svo gott.

Og hefðarhundurinn Lubbi er heldur ekki að fíla þetta og er ekki spenntur fyrir göngutúrum í þessu veðri frekar en í rigningunni á strandleiðinni. Gangstéttirnar eru brennandi heitar, sólin sterk og heit. Uppáhaldsstaðurinn hans er baðkarið sem hann liggur í köldu vatni hvenær sem færi gefst. Þegar ólin hans er tekin fram horfir hann á okkur með miklum vonbrigðum í augum og eins og við séum algjörlega galin: „Heyrðu, elsku góða kona, myndir þú vilja fara út í þetta veður berfætt í pelsi??“.

Niðurstaða hans er sannarlega sú að það er vart hundi út sigandi!

Ég sendi kærar verslunarmannahelgarkveðjur til ykkar og vona svo sannarlega að veðrið leiki við ykkur!