Minning: Svanhildur Skúladóttir

F. 22.07.1962 D. 13.11.2025

Þann 13. nóvember  sl. kvöddum við í Myllubakkskóla elsku Svanhildi okkar, samstarfskonu og vinkonu til margra ára. kveðjum við elsku Svanhildi okkar, samstarfskonu og vinkonu til margra ára.

Það er erfitt að hugsa til þess að eiga ekki eftir að sjá hana ganga inn í Myllubakkaskóla aftur. Svanhildur með litríka persónuleikann, hreinskilnina, gleðina og hláturinn. Þær eru ófáar minningarnar sem við eigum um hana Svanhildi okkar. Hún og Hörður áttu einstakt samband og sá Svanhildur ekki sólina fyrir Herði sínum, dætrum og barnabörnum. Hún og Hörður áttu griðarstað í bústaðnum sínum í Skorradal en í huga Svanhildar var Skorradalurinn fallegasti staður í heimi. Í skólastarfinu var Svanhildur einstök með fallegu skólastofuna sína fulla af blómum, bangsímonum, söng og gleði. Hún var mjög skapandi og það lék allt í höndunum á henni. Það sást vel á öllum verkefnum sem nemendur hennar unnu en þar fékk sköpunin svo sannarlega að njóta sín í fallegum myndum, hannyrðum og söng.

Hún var mikil kisukona og átti nokkrar kisur en fremst í flokki var elsku María sem nemendur hennar fengu alltaf að hitta á hverju vori þegar hún bauð þeim í pallapartý með köku og ís. Rauði liturinn var henni kær en það er Mylluliturinn okkar og Svanhildur vildi helst eiga allt rautt, hvort sem það voru föt eða bílar. Við munum öll í Myllunni eftir rauða jólakjólnum hennar Svanhildar en hún var mikið jólabarn. Hún var líka gríðarlega félagslynd og  alltaf tilbúin að taka þátt í öllu starfi skólans hvort sem það tengdist starfi með nemendum eða að taka þátt í viðburðum með okkur starfsfólkinu. Það er erfitt að koma því í orð hversu mikil áhrif hún hefur haft á skólann, á þá sem hafa unnið með henni eða allan þann fjölda nemenda sem hún hefur kennt í gegnum árin. Hún skilur eftir sig svo margar minningar hjá okkur öllum.

Við í Myllubakkaskóla erum ein stór fjölskylda og hún var svo sannarlega stór og sterkur hlekkur í þessari fjölskyldu.

Hörður, Anna Rut, Laufey og Ásrún, missir ykkar er mikill og hugur okkar er hjá ykkur á þessum erfiðu tímum.

Minning um einstaka vinkonu og félaga lifir í okkar hjörtum.

Í anda Svanhildar viljum við enda á að vitna í Bangsímon:

„Hversu heppin erum við að hafa þekkt einhvern sem er svona erfitt að kveðja“.

Hvíl í friði kæra vinkona.

Fyrir hönd samstarfsfólks
í Myllubakkaskóla, Elín Rafnsdóttir.