Karen Jóna stefnir á meistaratakta í þverflautuleik
Var meðal fárra Íslendinga sem komust inn í hina virtu sinfóníuhljómsveit Orkester Norden
Þverflautuleikarinn ungi og efnilegi úr Reykjanesbæ, Karen Jóna Steinarsdóttir, hefur vakið verðskuldaða athygli fyrir glæsilegan árangur á tónlistarsviðinu. Nýverið stóð hún á sviði Eldborgar í Hörpu ásamt ungu og metnaðarfullu tónlistarfólki í meistaraflokki, en hún var meðal fárra valinna Íslendinga sem komust inn í hina virtu sinfóníuhljómsveit Orkester Norden. Í viðtali við Víkurfréttir ræddi Karen um krefjandi tónlistarnám, lífið í meistaranámi í Danmörku, hversdagslegan aga og stóru framtíðardraumana.
Á stóra sviðinu með Orkester Norden
Fyrir skömmu lauk Karen átta daga ströngu námskeiði og tónleikaferðalagi með Orchestra Norden, en það er sinfóníuhljómsveit skipuð efnilegustu ungu hljóðfæraleikurum Norðurlanda og Eystrasaltslandanna. Aðeins fjórir Íslendingar náðu inntökuprófi í hópinn að þessu sinni og var Karen eini fulltrúi Suðurnesja.
Verkefnið var fjölbreytt og krefjandi, en flutt voru stórvirki á borð við áttundu sinfóníu Schuberts, Pulcinella eftir Stravinsky, Sinfóníska rapsódíu Nielsens og sjöttu sinfóníu Beethovens. Hápunkturinn var án efa að spila fyrir fullum sal í Hörpu.
„Þetta er bara mjög skemmtilegt. Það er virkilega flott að spila þar. Maður þarf að vita hvenær maður kemur inn og allt þarf að vera mjög nákvæmt.“
Byrjaði átta ára í tónlist
Tónlistaráhugi Karenar kviknaði snemma, sem er kannski fullyrðing sem kemur fáum á óvart þar sem faðir hennar er Steinar Guðmundsson, organisti og píanóleikari. Hún hóf nám átta ára gömul í Tónlistarskóla Reykjanesbæjar hjá Berglindi Stefánsdóttur og æfði af kappsamri stundvísi. Þegar hún er spurð af hverju þverflautan varð fyrir valinu er svarið einfalt:
„Ég held ég hafi bara valið hana af því að mér hafi fundist hún falleg og hljómaði fallega.“
Námsárin voru krefjandi hjá Karen. Hún stundaði krefjandi nám á raunvísindabraut í Fjölbrautaskóla Suðurnesja og fór oft beint eftir langan skóladag í tónlistarskólann og á stífar flautuæfingar. Tónlistarnámið kenndi henni aga sem nýtist í öllu öðru námi og lífi.
Árósar, meistaranám og hversdagsleiki
Eftir stúdentspróf og eins árs dvöl sem au pair í Bandaríkjunum innritaðist Karen í Listaháskóla Íslands þaðan sem hún útskrifaðist með bakkalárgráðu. Í dag er hún flutt til Danmerkur þar sem hún stundar meistaranám í þverflautuleik við Konunglega tónlistarháskólann í Árósum, skóla sem krefst strangs inntökuferlis.
Daglegt líf Karenar snýst aukið um stöðuga ræktun á tækninni. Hún mætir snemma á morgnana í æfingaherbergi og mætir í einka og hóptíma hjá kennurum sínum. Til að framfleyta sér í Danmörku heldur hún tveimur boltum í lofti:
„Ég er náttúrulega mjög heppin með fjölskyldu sem hefur stutt mig í gegnum þetta líka og svo er ég líka að vinna á spænskum bar. Það er ágætis tilbreyting frá náminu og ég næ mér í aukapening.“
Fórnir, fyrirmyndir og draumur um Berlín
Árangur í tónlist kemur ekki af sjálfu sér. Karen viðurkennir að hún hafi þurft að fórna þó nokkrum böllum og samverustundum með vinum í gegnum tíðina til að sinna æfingum.
„Það er alveg erfitt. Maður þarf alltaf að æfa sig á hverjum degi og hafa metnað til þess og halda fókus.“
Karen á sér stórar fyrirmyndir í faginu, meðal annars Stefán Ragnar Höskuldsson, sem er yfirflautuleikari hjá hinni heimsþekktu Berlínarfílharmóníu. Draumur Karenar sjálfrar er skýr: Hún vill komast að sem fastamaður í stórri sinfóníuhljómsveit. Þrátt fyrir harða samkeppni og ströng inntökuferli hefur hún trú á verkefninu. Því oft er talað um inntökuferli sem inntökupróf ef um hljómsveit er að ræða. Samhliða framtíðarsýninni á stóra sviðinu hefur hún líka gaman af kennslu og útilokar ekki að miðla af reynslu sinni til komandi kynslóða tónlistarnema á heimaslóðum í Reykjanesbæ.










