Ekið til fermingar á nýrri amerískri drossíu

„Mér er það mjög minnisstætt frá fermingunni minni að mér var ekið til kirkju á splunkunýrri amerískri drossíu sem afi hafði nýlega eignast,“ segir Ævar Ingólfsson, Toyota-bílasali en hann segist eiga góðar minningar frá fermingardeginum sínum sem var 29. apríl 1979 og svo skemmtilega vill til að fermingin var með bílaáhrifum hjá stráknum sem síðar varð bílasali.

Bílinn flotta hafði Valdimar afi hans á Akureyri náð í nokkrum dögum áður en sá gamli hafði svo flogið til útlanda og missti af fermingunni. Bíllinn, sem var af gerðinni Chevrolet Caprice Classic, var stór og glæsilegur og með öllum helstu græjum og þægindum. Hann skyldi nota til að aka fjölskyldunni til kirkju á fermingardaginn. Ævar segir að bílnum fylgi skemmtileg framhaldssaga en áratug síðar var hann seldur til Keflavíkur. Brynleifur heitinn bílasali þar sem Ævar hóf sinn bílasöluferil keypti bílinn forláta. „Við fórum norður og náðum í bílinn og keyrðum hann til Keflavíkur. Svo var hann alltaf fyrir utan Bílasölu Brynleifs og var með bílnúmerið Ö 82. Ég eignaðist hann svo þegar ég keypti bílasöluna af Brynleifi.“

Fremstur í röðinni

Ævar var lágvaxinn peyi á fjórtánda ári og var fremstur í röð njarðvísku fermingarbarnanna sem gekk inn kirkjugólfið í Ytri-Njarðvíkurkirkju sem var enn í byggingu en þó það langt komin að það var hægt að halda athafnir. „Ég man að ég gekk fyrstur inn og var við hlið Röggu Ingólfs fermingarsystur minnar.“

Ævar segir að hann hafi verið í fyrsta hópnum sem fermdist í kirkjunni en sá fyrsti sem var fermdur var vinur hans Gísli Páll Pálsson, sonur Páls sóknarprests sem var nýlátinn eftir veikindi. Fermingarbörn í Njarðvík hjálpuðu til í framkvæmdum við kirkjuna svo hægt yrði að ferma en fleiri bæjarbúar hjálpuðu til. „Við vorum fengin til að naglhreinsa, hreinsa timbur og fleira. Þetta er mér mjög eftirminnilegt,“ segir Ævar en vegna fráfalls séra Páls hljóp Ólafur Oddur, sóknarprestur í Keflavík, í skarðið.

Forláta Kodak myndavél

Þegar við spyrjum bílasalann hvernig hafi verið með fatnað og hárgreiðslu skellir okkar maður upp úr. „Ég man vel eftir fötunum. Ég var í ljósbrúnum flauelsbuxum, dökkbrúnni skyrtu, með ljósbrúna slaufu og í ljósbrúnum mittisjakka. Þetta var mjög flott og ég var ánægður með fermingarfötin. Til að toppa fötin setti gerði mamma eitthvað við hárið á mér, ég man ekki hvort það var permanent en alla vega góður lyftingur eins og sjá má á myndinni.“

„Veislan var haldin á mínu æskuheimili á Hraunsveginum í Njarðvík. Allir mínir helstu ættingjar og vinir voru mættir og systir mömmu sem var lærður kokkur hafði útbúið veglega matarveislu. Eins og algengt var á þessum tíma var boðið upp á tóbak og sígarettur í flottum kössum á borðum heima. Ég fékk fullt af gjöfum og man vel eftir forláta Kodak Instamatic-myndavél og ég á hana ennþá, meira að segja kassann utan um hana líka. Ég fékk slatta af peningum og keypti mér hljómflutningsgræjur en restin fór í bankabók sem ég var með sérstaklega til að safna fyrir mínum fyrsta bíl. Hann eignaðist ég svo þegar ég var orðinn 16 ára.“

Ævar segir að fermingarfræðslan hafi verið fín og hafi haft sín áhrif. „Ég er búinn að ferma börnin mín fjögur og tvö barnabörn þannig að þetta gengur allt sinn vanagang sem er gott. Ég öðlaðist mína barnatrú og hef haldið henni alla tíð.“

...Eins og algengt var á þessum tíma var boðið upp á tóbak og sígarettur í flottum kössum á borðum heima. Ég fékk fullt af gjöfum og man vel eftir forláta Kodak Instamatic-myndavél og ég á hana ennþá...