Treystum okkur sjálfum
Suðurnes eru meðal öflugustu atvinnu- og vaxtarsvæða landsins. Hér hefur fólk sótt sjóinn, byggt upp fyrirtæki, skapað störf og tekið á móti gestum hvaðanæva að úr heiminum. Með dugnaði og þrautseigju hafa Suðurnesjamenn skapað samfélög sem skipta íslenskt efnahagslíf ótrúlega miklu máli.
Sem þingmaður Suðurkjördæmis hef ég kynnst þeim krafti sem býr í þessu samfélagi. Ég hef líka séð hversu mikilvægt er að ákvarðanir um framtíð þess séu teknar með íslenska hagsmuni að leiðarljósi.
Næstkomandi laugardag verður þjóðin spurð hvort Ísland eigi að hefja að nýju aðildarviðræður við Evrópusambandið.
Mitt svar verður nei.
Á Suðurnesjum þarf engan að sannfæra um mikilvægi sjávarútvegsins. Í Grindavík, Sandgerði, Garði og annars staðar á Reykjanesi hafa veiðar og vinnsla verið undirstaða atvinnu og uppbyggingar kynslóð fram af kynslóð.
Fiskveiðiauðlindin snýst ekki bara um fyrirtækin sem gera út skip eða vinna aflann. Hún snýst um sjómennina, starfsfólkið í vinnslunni, þjónustufyrirtækin og fjölskyldurnar sem eiga afkomu sína undir öflugu atvinnulífi.
Í dag ráðum við sjálf sjávarútvegsstefnu okkar. Sameiginleg sjávarútvegsstefna Evrópusambandsins fellur ekki undir EES-samninginn. Við njótum því víðtæks samstarfs og aðgangs að innri markaði Evrópu án þess að fiskveiðiauðlindin falli undir sameiginlega stefnu ESB.
Með aðild yrði staðan önnur.
Ég hef ítrekað spurt hvort full og varanleg yfirráð Íslendinga yfir fiskveiðiauðlindinni verði ófrávíkjanlegt skilyrði í aðildarviðræðum. Því hefur ekki verið svarað skýrt.
Í fyrra aðildarferlinu voru hvorki sjávarútvegs- né landbúnaðarkaflinn opnaðir. Nú er þjóðin beðin um umboð til að hefja ferlið að nýju áður en samningsmarkmið ríkisstjórnarinnar hafa verið fullmótuð.
Þetta er ekki að „kíkja í pakkann“. Þetta eru aðildarviðræður sem hafa það markmið að undirbúa Ísland fyrir aðild að Evrópusambandinu.
Ég er ekki á móti Evrópu. Suðurnesjamenn þekkja betur en flestir mikilvægi þess að Ísland sé opið land í góðum tengslum við umheiminn. Um Keflavíkurflugvöll fer stærstur hluti þeirra sem sækja landið heim og héðan tengjumst við öðrum þjóðum á hverjum degi.
Við eigum að eiga greið viðskipti og náið samstarf við Evrópuríkin um öryggismál, menntun, rannsóknir og fjölmarga sameiginlega hagsmuni.
Við gerum það nú þegar. En samstarf er ekki það sama og aðild.
Hér heima fyrir eru næg verkefni. Á Suðurnesjum skiptir máli að efla innviði, tryggja góðar samgöngur og skapa atvinnulífinu skilyrði til vaxtar. Þá hafa náttúruhamfarirnar í Grindavík minnt okkur á hversu mikilvægt er að stjórnvöld bregðist hratt við og standi með fólki þegar á reynir.
Verðbólga og háir vextir hafa einnig reynst heimilum og fyrirtækjum þungbær. Við þurfum agaðri ríkisfjármál, lægri álögur og meiri stöðugleika.
En þau verkefni verða ekki leyst í Brussel. Við eigum að taka ábyrgð á þeim hér heima.
Ég treysti íslensku þjóðinni. Ég treysti fólkinu á Suðurnesjum sem hefur staðið af sér áföll, byggt upp öflug samfélög og sýnt að hægt er að skapa tækifæri þegar kjarkur og dugnaður fara saman.
Við getum átt bjarta framtíð í nánu samstarfi við Evrópu án þess að afsala okkur réttinum til að ráða sjálf yfir grundvallarhagsmunum okkar.
Ég hef mikla trú á Suðurnesjum. Og ég hef mikla trú á Íslandi.
Þess vegna segi ég nei á laugardaginn.
Guðrún Hafsteinsdóttir
Formaður Sjálfstæðisflokksins og þingmaður Suðurkjördæmis
