Ég vil sjá hvað hægt er að semja um áður en ég segi já eða nei

Ég ætla að segja alveg hreinskilnislega hvernig ég hugsa um kosningarnar 29. ágúst.

Ég er ekki búinn að ákveða hvort ég myndi segja já eða nei í seinni kosningu. Mig langar fyrst og fremst að sjá hvað hægt er að semja um.

Að mínu mati snúast kosningarnar núna fyrst og fremst um hvort við eigum að gefa okkur tækifæri til að fara í samningaviðræður og fá skýrari mynd af því hvað Ísland getur samið um. Ég vil sjá hvaða kjör eru í boði, hvað við getum tryggt fyrir íslenska hagsmuni og hvaða áhrif niðurstaðan gæti haft á líf okkar.

Fyrir mig skiptir mestu máli að geta metið þetta út frá því sem skiptir mig mestu máli hvað er fjölskyldunni minni og íslensku samfélagi fyrir bestu.

Það gæti alveg verið að ég myndi að lokum segja nei í seinni kosningum, ég útiloka það alls ekki. En ég vil taka þá ákvörðun þegar ég hef raunverulegar upplýsingar til að byggja hana á. Ekki út frá því hvað einhver heldur að muni gerast. Ekki út frá því hvað einhver óttast að muni gerast og ekki út frá því hvað einhver lofar að muni gerast. Mér finnst við oft festast of mikið í orðaskaki um kannski.

Kannski verður þetta svona.

Kannski verður þetta hinsegin.

Kannski töpum við einhverju.

Kannski græðum við á einhverju.

Við vitum það einfaldlega ekki enn, þess vegna vil ég sjá hvað hægt er að semja um.

Síðan getum við skoðað niðurstöðuna, metið kosti hennar og galla og rætt hana á málefnalegaum nótum. Fyrir mér er þetta því ekki spurning um að ákveða aðild að Evrópusambandinu 29. ágúst.

Þetta snýst um hvort við viljum gefa okkur tækifæri til að sjá hvað er í boði áður en við tökum endanlega afstöðu. Ég ætla því að fara í þessar kosningar með opnum huga.

Ef niðurstaðan úr viðræðunum er ekki fjölskyldunni minni eða Íslandi til hagsbóta, þá er ekkert sem segir að ég þurfi að segja já í seinni kosningum en ég vil sjá hvað hægt er að semja um fyrst.

Hættum að rífast um kannski þetta og kannski hitt. Sjáum fyrst hvað hægt er að semja um. Síðan tökum við umræðuna af yfirvegun, með staðreyndirnar á borðinu og hagsmuni Íslands og fjölskyldna okkar að leiðarljósi.

Davíð Skarphéðinsson

Höfundur er íbúi í Reykjanesbæ