Bambusstóll, Genesis og baráttan við krullurnar

Kolbrún Jóna Pétursdóttir rifjar hér upp fermingardaginn sinn í Keflavíkurkirkju árið 1982. Þótt hún viðurkenni að hafa kannski verið dálítið „vanþakklátur krakki“ yfir því að fá kasettutæki í mónó en ekki steríó, stendur dagurinn upp úr sem gleðiríkur tími fullur af gjöfum og gestagangi. Frá hvítum kjól úr Traffík yfir í eilífu baráttuna við náttúrulegar krullur hjá hárgreiðslukonunni, dregur Kolbrún upp lifandi mynd af tíðarandanum þar sem Genesis hljómaði á fóninum og fermingarveislur voru haldnar með miklum metnaði heima í stofu.

Fermdist hvenær og hvar: Í Keflavíkurkirkju 4. apríl 1982, það var pálmasunnudagur.

Hvaða prestur: Sr. Ólafur Oddur Jónsson heitinn.

Hvaða minningar standa sterkast eftir frá fermingunni þinni og fermingarundirbúningnum?

Ég man mest eftir gjöfunum og fötunum. Veislan var heima eins og var þá og mamma og amma gerðu allan mat og kökur. Ég man ekki eftir að hafa þurft að gera neitt nema mögulega hafa herbergið mitt fínt.

Hvernig fannst þér sjálfri fermingardagurinn þinn?

Ég er allavega brosandi á öllum myndum sem teknar voru á fermingardaginn, þetta var góður dagur.

Var fermingardagurinn eins og þú hafðir ímyndað þér?

Ég man ekki hvaða væntingar ég hafði aðrar en að fá fullt af gestum og gjöfum og svo frí daginn eftir í skólanum sem var geggjað.

Manstu eftir einhverri sérstakri gjöf sem þú fékkst eða einhverju öðru sem hafði sérstaka þýðingu fyrir þig?

Þegar ég hugsa til baka þá fékk ég alveg ótrúlega mikið af gjöfum. Ég fékk skíði, bambusstól, heilar 6000 kr. í peningum sem var bara alveg þokkalegasta upphæð. Ég fékk fullt af skarti og styttum. Eitthvað af þessu á ég enn, þó ekki skíðin. Ég fékk líka kasettutæki sem ég var pínu spæld með af því að það var mono-græja, ég vildi auðvitað stereo en líklega var ég bara vanþakklátur krakki.

Hver var tíðarandinn í kringum ferminguna þína – voru einhverjar sérstakar hefðir, tíska eða tónlist sem settu svip á þennan tíma?

Allir þurftu að fara til ljósmyndara og fá fermingarmyndatöku og var það spes athöfn og fékk ég að standa við stólinn og bekkinn hjá Heimi ljósmyndara með rósina eins og allir hinir. Ég fékk eina LP-plötu í fermingargjöf sem kom út árinu áður, Abacab með Genesis og líklega allir sem eru búnir að gleyma.

Þegar þú lítur til baka, hvaða gildi eða lærdóm tókstu með þér úr fermingunni sem hefur fylgt þér í lífinu?

Í minningunni var þetta eitthvað sem allir þurftu að gera eða allir gerðu, þ.e. að fermast. Ég var ekki að gera þetta af því að ég valdi að fylgja Kristi eða staðfesta skírnarheitið. Það sem við lærðum var allavega trúarjátningin, sem ég man enn, og svo var örugglega margt gott og kærleiksríkt í bókinni „Líf með Jesú“ sem við notuðum í fermingarundirbúningnum. Ég á bara góðar minningar frá þessum tíma.

Manstu eftir fermingarfötunum eða klippingunni?

Ég valdi mér hvítan kjól í fatabúð hér í Keflavík sem hét Traffík, sem ömmu Jónu fannst fullnáttúrulegur minnir mig. Ég var með frekar stutt hár og vildi auðvitað hafa það rennislétt en það máttu ekki sjást krullur eða liðir. Ég fór í Baugholtið til Gullýjar hárgreiðslukonu sem blés það þangað til að ég varð ánægð og reddaði deginum. Ég held að ef það hefði verið búið að finna upp sléttujárn á þeim tíma hefði líf mitt orðið allt öðruvísi, ekki eilíf barátta við krullur og liði.

Ertu að fara í einhverjar fermingarveislur í ár?

Já, Jóna Magnea Sigurgeirsdóttir frænka mín er búin að bjóða mér í veislu í lok mars og Kormákur Kristinsson frændi minn í apríl. Ég hlakka til að mæta.