Hvernig líður sjálfboðaliðunum okkar?

Ég fór í framboð vegna þess að mig langar að leggja mitt af mörkum til samfélagsins sem hefur verið heimili mitt síðan ég flutti í Voga árið 2015. Hér hef ég byggt upp mitt líf með fjölskyldunni minni og kynnst því hversu öflugt og hlýlegt samfélagið okkar er. Þetta er samfélag sem ég vil hlúa að, styrkja og taka virkan þátt í að móta til framtíðar.

Það sem brennur mest á mér er að efla þjónustu við íbúa, styðja við fjölskyldur og tryggja að hér sé gott og öruggt að búa fyrir alla. En til þess að það verði að veruleika þarf að vera virkt samtal í gangi alla daga ársins.

Það hefur myndast gjá á milli sveitarfélagsins og íbúa. Of oft virðist eins og ákvarðanir séu teknar bak við luktar dyr og að það sem áður þótti eðlilegt hafi breyst án þess að raunverulegt samtal eigi sér stað.

Við þurfum að efla samtal innan sveitarfélagsins, bæta upplýsingagjöf og tryggja að íbúar hafi raunveruleg áhrif, ekki bara á fjögurra ára fresti, heldur í daglegum ákvörðunum. Samfélag byggist ekki á kosningum einum saman, heldur á trausti, gagnsæi og virku samtali.

Það er ómögulegt að tala um samfélagið okkar án þess að nefna þann ómetanlega kraft sem býr í sjálfboðaliðunum.

Ég get ekki annað en dást að því starfi sem unnið er af fólki sem gefur tíma sinn og krafta án þess að ætlast til nokkurs í staðinn. Félagasamtök eins og Björgunarsveitin Skyggnir, Fjóla, Lionsklúbburinn í Vogum, Minjafélagið og fjölmörg önnur eru hornsteinar samfélagsins okkar.

Ég þekki þetta starf af eigin raun. Ég hef verið virk í Lionsklúbbnum í Vogum og hafði þann heiður að gegna þar formennsku. Ég sit einnig í stjórn FEBV og hef verið virkur sjálfboðaliði hjá Ungmennafélaginu Þrótti, þar sem ég tek þátt í fjölbreyttum og skemmtilegum verkefnum. Það er fátt skemmtilegra en að klæðast litum félagsins, finna sér verkefni og leggja sitt af mörkum til að gera starfið enn betra.

Það gladdi mig sérstaklega að vera valin sjálfboðaliði ársins hjá Ungmennafélaginu Þrótti á síðasta ári og var það mér mikill heiður.

Ég kenni líka línudans og hitti reglulega minn hóp þar og svo spilum við brennó tvisvar í viku. Þróttarastelpurnar mínar, þar sem hlátur, hreyfing og samvera eru í forgrunni. Þetta eru augnablikin sem byggja upp tengslin sem gera samfélagið okkar sterkara og hlýrra.

Nýlega fór ég á fyrsta heimaleik Þróttar Vogum í 2. deildinni. Þar taldi ég yfir 25 sjálfboðaliða, fullorðið fólk sem vann ötullega að því að taka á móti gestum, skipuleggja og tryggja að allt gengi upp. Þar fyrir utan voru yngri sjálfboðaliðar sem lögðu sitt af mörkum. Um 250 manns mættu á leikinn og upplifunin var einstök.

Það sem stóð upp úr var ekki bara leikurinn sjálfur heldur samstaðan, gleðin og viljinn til að leggja sitt af mörkum. Þarna sá maður samfélagið okkar eins og það gerist best. Yngri og eldri íbúar unnu saman, fólk mætti til að hjálpa og stemningin var einstök. Þessi sami samfélagskraftur sést víða í Vogum, hvort sem það er í íþróttum, félagsstarfi eldri borgara, björgunarsveitinni eða menningarstarfi.

Þetta var kraftur samfélagsins sýnilegur í sinni tærustu mynd og virkilega falleg stund.

Við megum aldrei taka sjálfboðaliðastarf sem sjálfsagðan hlut. Þvert á móti eigum við að styðja betur við félagasamtök, hlusta á þau og vinna með þeim. Þau eru ekki jaðarhópar, þau eru hjartað í samfélaginu okkar.

Samtalið verður að vera lifandi og raunverulegt. Íbúar eiga að hafa rödd í daglegum ákvörðunum, félagasamtök eiga að njóta stuðnings og virðingar og sjálfboðaliðastarf á að vera metið að verðleikum.

Það sem mér finnst skemmtilegast við Voga er samheldnin, nálægðin við náttúruna og hversu gott er að ala upp fjölskyldu hér. Hér ríkir góður andi, en við þurfum að passa vel upp á hann.

Við eigum frábært samfélag, en við getum gert það enn betra með opnu samtali, samvinnu og því að virkja þann kraft sem býr í fólkinu okkar.

Samfélag verður ekki sterkt af kerfum einum saman heldur fólkinu sem mætir, tekur þátt og gefur af sér.

Ég býð mig fram til að vera rödd ykkar, hlusta og vinna með ykkur að betra samfélagi fyrir alla.

Guðrún Ósk Barðadóttir
4. sæti A-listans – fyrir samfélagið í Vogum