Ari Trausti um Svartsengi: „Óvissan er vissulega mikil“

Ari Trausti Guðmundsson jarðvísindamaður segir að þrátt fyrir að meiri kvika hafi nú safnast undir Svartsengi en áður, sé nánast ómögulegt að spá fyrir um framhaldið af öryggi. Hann bendir á að reynslan frá Kröflueldum sýni að náttúran fari ekki alltaf eftir væntingum.

Í pistli á samfélagsmiðlum í dag dregur Ari Trausti upp hliðstæðu við lok Kröfluelda (1975–1984). Þar hófst landris að nýju eftir síðasta gosið og bjuggust menn við frekari umbrotum, en raunin varð sú að Krafla „bærði ekki á sér“ og mörgum árum síðar hafði landið sigið á ný.

„Biðtíminn“ getur verið langur

Ari Trausti segir verulega hættu á gosi nú þegar kvikusöfnun er í hámarki, og þá líklegast á Sundhnúksreininni. Hins vegar ríki algjör óvissa um nákvæma staðsetningu og lengd hugsanlegrar gossprungu.

„Biðtíminn getur skipt dögum héðan af, vikum eða mánuðum. Eitt er þó vitað: Kvika rís sem betur fer miklu hægar upp í safnsvæðið en lengst af í goshrinunni,“ segir Ari Trausti.

Sundhnúkseldum gæti verið lokið

Hann bendir á að ekki sé unnt að leiða líkur að hegðun gosstöðvanna næstu vikur eða ár vegna þess hve óvissan er mikil. Það sé ástæðan fyrir nýjasta hættumati Veðurstofunnar. Hann varpar jafnframt fram þeim möguleika að Sundhnúkseldum gæti hreinlega verið lokið, en það komi ekki í ljós fyrr en að drjúgum tíma liðnum.

Horft til framtíðar á skaganum

Varðandi framhald eldvirkni á Reykjanesskaga í heild segir Ari Trausti að sagan kenni okkur að hrinur geti staðið yfir í aldir.

„Nokkur ár, en líka áratugir, geta liðið þar til jarðeldur brýst aftur út innan einhverra sex eldstöðvakerfa skagans,“ segir hann og bætir við að það sé algjörlega opið hvort næstu umbrot verði vestar eða austar á skaganum þegar fram líða stundir. „Engu verður um það spáð í bili.“