Járngerður 16. fundur 2. febrúar 2026: Flestum tjónsmálum lokið – viðgerðir og útboð á næstu skrefum
Á 16. upplýsingafundi Járngerðar á Teams, sem haldinn var á mánudag, kom fram að um 700 tjónstilkynningar hafi borist til Náttúruhamfaratryggingar Íslands vegna hamfaranna og að nánast sé búið að greiða úr öllum ágreiningsatriðum, með örfá mál eftir óafgreidd, að sögn Guðbjargar Eyjólfsdóttur, frá Járngerði, sem stýrði fundinum.
„70 eignarhlutar – ekki 70 hús“
Guðbjörg nefndi að þetta hefði komið fram í fréttum daginn áður að 70 hús hefðu orðið fyrir altjóni í hamförunum. Sigurður R. Karlsson vildi leiðrétta það og sagði að um væri að ræða 70 eignarhluta, ekki 70 hús.
Hann útskýrði að í fjöleignarhúsum geti talning orðið há þar sem hver eignarhluti telst sér (t.d. íbúðir, geymslur o.fl.). Að hans mati væri raunveruleg stærðargráða frekar um 35–40 einingar/eignir sem þyrfti að rífa.
Sprunguviðgerðir, veitur og gatnakerfi
Sigurður fór yfir stöðu framkvæmda í bænum og sagði að unnið væri samhliða í svokölluðu sprunguverkefni, í samstarfi m.a. við Vegagerðina og Grindavíkurnefndina. Þar væri meðal annars farið í viðgerðir á:
• hitaveitu
• vatnsveitu
• fráveitu
Hann sagði að gatnakerfið væri komið langt, en að enn væri verk óunnið á jaðarsvæðum bæjarins, meðal annars í Hlíðahverfi og víðar.
Yfirborðsfrágangur í kjölfarið – „ekki skilja eftir auðn“
Sigurður sagði að þegar sprunguviðgerðum lyki yrði farið beint í yfirborðsfrágang, hvort sem það væri með hellulögn, malbiki eða einfaldari frágangi eftir aðstæðum. Markmiðið væri að framkvæmdir yrðu unnar samhliða þannig að svæði yrðu ekki skilin eftir ófrágengin, heldur yrði gengið frá um leið og viðgerðir kláruðust.
Útboð hafin – stefnt á mikinn framkvæmdakraft í vor
Sigurður sagði að vinna færi af stað „strax í vor“ og að þegar væri:
• búið að bjóða út fyrsta áfanga í nýjum verkefnapakka/áætlun (nefnt sem „aðgerðaráætlun 2“) í kringum hóp-/skólasvæði,
• og að næsti pakki væri (að hans sögn) kominn í útboð eða á leið í útboð í kringum íþróttahúsið.
Hann sagði jafnframt að ætlunin væri að nýta veturinn, vorið og haustið vel til að koma verkefnum af stað, meðal annars vegna þess að sumarið geti verið erfiðara framkvæmdatímabil með tilliti til mannafla hjá verktökum – og þannig halda eftir „sumrinu“ þegar það henti best.
