Eldra fólk er fjölbreyttur hópur með missterka fjárhagsstöðu. Fyrir suma er lítið mál að greiða fyrir námskeið eða líkamsrækt, en fyrir aðra getur kostnaðurinn ráðið úrslitum. Frístundastyrkurinn jafnar stöðuna og tryggir að fleiri hafi raunverulegt val um að taka þátt í fjölbreyttri  hreyfingu og félagsstarfi. Það er mikilvægt réttlætismál og fellur vel að markmiðum laga um félagsþjónustu sveitarfélaga og laga um málefni aldraðra, þar sem áhersla er lögð á sjálfstæði, þátttöku og vellíðan.

Ávinningurinn er margþættur. Samkvæmt ráðleggingum embættis landlæknis ætti eldra fólk að hreyfa sig reglulega til að viðhalda styrk, jafnvægi og færni. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin bendir á að hreyfing dragi úr líkum á langvinnum sjúkdómum, bæti andlega líðan og minnki einkenni kvíða og þunglyndis. Þá sýna rannsóknir að markviss hreyfing getur dregið úr byltuhættu, sem er einn stærsti heilsufarslegi áhættuþáttur eldra fólks.

Áhrifin eru þó ekki síður félagsleg. Félagsleg samvera og þátttaka í skipulögðu starfi hefur bein áhrif á lífsgæði og dregur úr einmanaleika. Með því að nýta frístundastyrk í sund, leikfimi, dans, jóga eða önnur námskeið skapast vettvangur fyrir tengsl, gleði og virk samskipti. Frístundastyrkur til eldri borgara er því ekki aðeins niðurgreiðsla heldur fjárfesting í heilsu og félagslegri þátttöku sem styrkir samfélagið og í mannsæmandi öldrun.

Það er ekki sjálfgefið að slík úrræði verði til, þau eru afrakstur skýrrar stefnumótunar og pólitískrar forgangsröðunar. Fulltrúar Framsóknar hafa lagt áherslu á að efla frístundastyrki og standa heils hugar að baki slíkum aðgerðum sem styðja við virkt og heilbrigt líferni eldri borgara. Framsókn hefur jafnframt lagt ríka áherslu á heilsueflandi samfélag, þar sem virkni, sjálfstæði og vellíðan eru leiðarljós.

Framsókn vill halda áfram að efla forvarnir á breiðu sviði fyrir eldra fólk og auka vitund um mikilvægi hreyfingar, svefns, mataræðis og félagslegrar þátttöku. Frístundastyrkurinn er dæmi um slíka stefnu í framkvæmd. Að styðja eldri borgara með þessum hætti eru skýr skilaboð um að virkni, heilsa og vellíðan skipta máli, um alla ævi.

Ásta María Guðmundsdóttir,
forstöðukona og verkefnisstjóri heilsueflandi samfélags, frambjóðandi Framsóknar í Reykjanesbæ fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar

Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,
leik- og grunnskólakennari, frambjóðandi Framsóknar í Reykjanesbæ fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar

Svarið er einfalt: ábyrgð og tækifæri.

Ég hef tekið ákvörðun um að vera hluti af lausninni, að leggja mitt af mörkum til að gera Reykjanesbæ enn betri. Sæti á lista skiptir mig minna máli, það sem skiptir máli er að taka þátt.

Undanfarin ár hef ég upplifað ákveðna stöðnun í bænum okkar. Of mikil neikvæðni, skortur á skýrri sýn og ekki næg tenging milli fjárhags, framkvæmda og þeirra miklu möguleika sem við höfum hér.

En staðreyndin er sú að Reykjanesbær er uppfullur af tækifærum.

Á hverjum mánudegi vakna ég með þá hugsun að fram undan sé vika full af tækifærum. Þetta viðhorf vil ég sjá meira af í okkar samfélagi. Við eigum að nýta styrkleika bæjarins, atvinnulífið, staðsetninguna og fólkið til að byggja upp öflugt og jákvætt samfélag.

Ef við sköpum aðstæður þar sem fólk vill búa, þá fylgir atvinnulíf og þjónusta á eftir. Það er einföld staðreynd. Sterkt mannlíf byggir á góðum grunni, ábyrgum rekstri og skýrri framtíðarsýn.

Í dag höfum við dregist aftur úr á sumum sviðum. Viðhald og uppbygging í íþróttum og afþreyingu hefur ekki haldið í við þörfina. Það þarf að breytast.

Við þurfum að móta skýra framtíðarsýn og fara strax í þau verkefni sem þola enga bið.

Samgöngumál eru annað stórt verkefni. Ferðatími milli hverfa er orðinn of langur og álag á ákveðnum svæðum, sérstaklega við Sunnubraut og Faxabraut,og  mun aðeins aukast ef ekkert er að gert.

Við þurfum að hugsa lengra, hugsa stærra. Til dæmis þarf að skoða með opnum huga hvort rétt sé að dreifa starfsemi Fjölbrautaskólans betur, þannig að umferð og aðstaða verði raunhæf til framtíðar.

Einnig er brýnt að bæta aðgengi að Ásbrú og tengingar við flugstöðina. Þetta eru lykilatriði fyrir bæði íbúa og atvinnulíf.

Í stuttu máli:

Við þurfum skýrari stefnu, betri forgangsröðun og jákvæðari sýn. Í maí gefst okkur tækifæri til að velja þá leið.

Ég vil vera í þeim hópi sem talar upp Reykjanesbæ, sem sér tækifærin og nýtir þau.

Veljum breytingar í bæ tækifæranna.

Kjósum XD.

Hjörleifur Stefánsson,

Höfundur skipar sæti á framboðslista
Sjálfstæðisflokksins í Reykjanesbæ

Reykjanesbær er bæjarfélag sem hefur vaxið hratt. Fólksfjölgun undanfarin ár hefur verið umtalsverð, meiri en víða annars staðar á landinu. Slík þróun á sér ekki stað af tilviljun. Fólk velur sér búsetu þar sem það sér tækifæri, möguleika og lífsgæði. Hér hefur myndast fjölbreytt og kraftmikið samfélag þar sem menning, íþróttir, atvinnulíf og fjölskyldulíf fléttast saman.

Óumdeilt er að hröð uppbygging og fjölgun íbúa kallar á ýmsar áskoranir. Innviðir þurfa að halda í við vöxt, þjónusta að þróast og kerfi að aðlagast. Slíkar áskoranir eru ekki séríslenskt fyrirbæri né bundnar við Reykjanesbæ. Þær fylgja öllum samfélögum sem vaxa hratt. Munurinn liggur hins vegar í því hvernig við veljum að tala um þær. Veljum við að einblína á það sem betur má fara, eða nýtum við tækifærið til að byggja upp og tala jafnframt um það sem vel er gert.

Orðræða skiptir máli. Hún mótar sjálfsmynd íbúa, hefur áhrif á aðdráttarafl sveitarfélagsins og á það hvernig utanaðkomandi aðilar, hvort sem það eru fjölmiðlar, fagfólk eða framtíðaríbúar skynja samfélagið. Ef við tölum stöðugt niður okkar eigið bæjarfélag festum við neikvæða ímynd í sessi. Ef við hins vegar tölum af sanngirni, með gagnrýna hugsun en einnig stolti og ábyrgð stuðlum við að heilbrigðari og réttlátari mynd.

Gagnrýni er nauðsynleg forsenda framfara. En hún þarf að vera málefnaleg, uppbyggileg og sett fram af ábyrgð. Hún má ekki verða að almennri alhæfingu sem segir að „allt sé verra hér“, því það er einfaldlega ekki rétt.

Reykjanesbær er samfélag fólks, fólks sem hér vinnur, elur upp börn, leggur sitt af mörkum og vill sjá sitt nærumhverfi blómstra. Við eigum öll hlut í þeirri mynd sem dregin er upp af bænum okkar. Það er sameiginleg ábyrgð okkar að tala af heiðarleika, en líka af virðingu og stolti.

Sterkara samfélag byrjar á því hvernig við tölum um það.

Fyrir hönd frambjóðenda Framsóknar í Reykjanesbæ,

Díana Hilmarsdóttir.

Hvar skila þessi auknu framlög sér?

Íþróttir og tómstundir barna eru ekki bara afþreying. Þær eru ein öflugasta forvörn sem samfélagið hefur yfir að ráða. Rannsóknir sýna skýra fylgni á milli þátttöku barna í íþróttum og árangurs annars staðar í lífinu. Hvort sem er í námi, félagsfærni og andlegri og líkamlegri heilsu. Börn sem taka þátt í skipulögðu starfi byggja upp sjálfstraust, aga og seiglu sem nýtist þeim til framtíðar.

Þetta vitum við og þess vegna skiptir máli að spyrja ekki bara hversu mikið er fjárfest, heldur í hverju og hvernig skilar fjárfestingin sér til bæjarbúa. 

Íþróttafélögin í bænum standa í dag undir gríðarlega mikilvægu starfi. Þar eru börn á hverjum einasta degi að æfa, læra, tengjast og vaxa. Það er þar sem raunveruleg áhrif verða til.

En upplifun okkar sem störfum í íþróttahreyfingunni er skýr. Við finnum ekki fyrir þeirri aukningu í fjárframlögum sem talað er um. Við höfum ekki oltið um neinar peningahrúgur frá bænum, þvert á móti finnum við fyrir því að aðstaða og búnaður er úr sér genginn, stenst engan samanburð við þau félög sem við viljum bera okkur saman við og illa gengur að fjármagna þann búnað sem jafnvel er nauðsynlegur til að tryggja öryggi iðkenda. Stöðugildi eru færri en víða annarsstaðar, þjálfarastyrkir hafa ekki fylgt verðlagsþróun og útgjöld sveitarfélagsins til íþróttamála í Reykjanesbæ eru mun lægri sem hlutfall af heildarútgjöldum heldur en í sambærilegum sveitarfélögum. Á sama tíma eykst þátttaka barna, kröfur til starfsins verða meiri, gæði þjálfunar hefur aukist og fjöldi barna sem þyrftu stuðning hefur einnig aukist gríðarlega.

Eitt af því sem útskýrir þessa aukningu fjárframlaga er bygging íþróttamannvirkja á kjörtímabilinu. Auðvitað er það jákvætt að verið sé að byggja upp íþróttamannvirki. Slík uppbygging er bæði nauðsynleg og mikilvæg og ekki hægt að segja annað en að íþróttahúsið og sundlaugin í Stapaskóla sé frábær viðbót við íþróttamannvirki bæjarins. En það að telja slíka fjárfestingu með í fjárframlögum til íþróttahreyfingarinnar heldur engu vatni. Fjármunirnir verða að skila sér inn í kjarnastarf íþróttafélaganna, inn í daglegt starf sem þarf stöðugleika, fjármagn og fagmennsku svo hægt sé að tryggja öllum börnum í sveitarfélaginu jöfn tækifæri.

Því við hljótum að vera sammála um að þróttastarf á að vera fyrir alla, hvort sem börnin stefna á stór afrek eða vilja efla hreyfigetu og félagsfærni, hvort sem þau koma frá fjársterkum heimilum eða ekki og hvort sem þau hafi stuðningsþarfir eða ekki. Íþróttafélögin eiga að hafa úrræði sem hentar öllum þessum hópum og til þess þarf samkeppnishæfa aðstöðu, þjálfun og raunverulegan stuðning frá sveitarfélaginu.

Ef við getum ekki tryggt öllum börnum aðgengi að íþróttaiðkun hvort sem er vegna kostnaðar, aðstöðuleysis eða skorts á stuðningi erum við farin að mismuna börnum og gera það að verkum að þau hafi ekki jöfn tækifæri út í lífið.

Við berum ábyrgð á því sem samfélag að skapa aðstæður þar sem öll börn geta blómstrað á sínum forsendum. Það gerist ekki af sjálfu sér. Það krefst meðvitaðra ákvarðana og þess að fjármunir skili sér þangað sem þeir hafa mest áhrif, inn í starfið sjálft því íþróttir eru ekki kostnaðarliður í bókhaldi þær eru fjárfesting í framtíðinni og við verðum að fjárfesta þar sem það skiptir máli ekki þar sem það er sýnilegast.

Það er neflilega ekki nóg að sjá aukin framlög í bókahaldinu. Við verðum líka að geta séð þau, fundið fyrir þeim og mælt áhrifin á daglegu starfi íþróttafélaganna.

Berglind Ragnars

Höfundur er varaformaður fimleikadeildar Keflavíkur og skipar sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjanesbæ.

Það sem sameinar okkur er þó enn til staðar, tengingin við Grindavík og samfélagið sem við eigum saman.

Undanfarið hef ég fundið fyrir því, í samtölum við fólk, að óvissan um framtíðina vegur þungt. Það er eðlilegt eftir það sem á undan er gengið. En einmitt við þessar aðstæður skiptir mestu máli að við missum ekki trúna á samfélagið okkar.

Með ákvörðun Alþingis og framkvæmd Þjóðskrár Íslands geta þeir sem áttu lögheimili í Grindavík þann 10. nóvember 2023 valið að kjósa í Grindavík í sveitarstjórnarkosningunum 16. maí. Sú leið var ekki sjálfgefin.

Það hefur verið lögð mikil vinna í að finna sanngjarna og réttláta lausn í fordæmalausum aðstæðum, og sú niðurstaða að gefa Grindvíkingum þetta val naut víðtæks stuðnings. Hún byggir á þeirri sýn að samfélag er ekki bundið við staðsetningu eina og sér, heldur fólkið sem tilheyrir því.

Til þess að nýta þetta tækifæri þarf að skrá sig sérstaklega á vef Þjóðskrár til og með 1. apríl. Það tekur aðeins örfáar mínútur en getur haft áhrif til lengri tíma.

Sveitarstjórnarkosningarnar snúast um hvernig Grindavík verður byggð upp á ný og hvaða ákvarðanir munu móta samfélagið á næstu árum. Sú framtíð snertir okkur öll líka þau sem eru ekki búsett í Grindavík í dag eða eru óákveðin um næstu skref.

Það þarf ekki að búa í Grindavík til að hafa skoðun á framtíð hennar. Ef þú átt rætur í bænum, þá áttu líka erindi í það hvernig hann þróast.

Ég mun sjálf kjósa í Grindavík. Ég hvet þig, hvar sem þú ert með lögheimili, til að gera það sama. Með því tökum við ekki aðeins þátt í kosningum heldur stöndum saman sem samfélag og sýnum að við höfum trú á framtíð Grindavíkur.

Skráðu þig áður en fresturinn rennur út og hafðu áhrif.

Ásrún Helga Kristinsdóttir,
Grindvíkingur og í framboði til sveitarstjórnar í Grindavík.

Við mætum til leiks með það að markmiði að gera Reykjanesbæ að eftirsóknarverðasta sveitarfélagi landsins að öllu leyti. Til þess þurfum við stjórnmálamenn sem þora að forgangsraða með hagsmuni íbúanna að leiðarljósi.

Ábyrgur  rekstur

Rekstur sveitarfélags á að vinna að festu og ábyrgð, nákvæmlega eins og fólk rekur heimili sín eða fyrirtæki. Við viljum innleiða nýja hugsun í bæjarstjórn þar sem gagnsæi og heiðarleiki í fjármálum eru í forgrunni. Ábyrgð kjörinna fulltrúa í nefndum og ráðum er mikil og tryggja þarf fagmennsku allra fulltrúa.

Hver króna sem íbúar greiða í útsvar á að skila sér í hágæða þjónustu, ekki í vaxandi bákni eða skriffinnsku. Við viljum gera Reykjanesbæ vinnustaðavænan með því að skera upp skrifræðið og flýta ferlum fyrir atvinnulífið og iðnaðarmenn sem vilja framkvæma. Tækifærið til að hagræða og efla skilvirkni er núna.

Innviðirnir og raunveruleiki í málum hælisleitenda

Það er kominn tími á hreinskilna umræðu. Fjöldi fólks í leit að alþjóðlegri vernd sem sest hefur að í bænum á skömmum tíma hefur haft veruleg áhrif á innviði okkar – bæði félagsþjónustu, heilbrigðiskerfi og skólana.

Innviðirnir okkar hafa þolmark. Miðflokkurinn leggur áherslu á að Reykjanesbær geti ekki tekið á móti fleiri en kerfið ræður við. Fullt fjármagn, vitneskja og samþykki, að okkar hálfu, verður að fylgja hælisleitendum. Eins og staðan er núna er mikið álag á innviði sveitarfélagsins. Við munum setja hagsmuni og öryggi núverandi íbúa í fyrsta sæti og krefjast þess að ríkið standi við bakið á okkur, svo gæði þjónustunnar rýrni ekki frekar.

Ný nálgun í skólamálum

Menntun barna okkar er hjarta samfélagsins, en kerfið er að kikna. Við boðum nýja nálgun. Við viljum hverfa frá hugmyndafræðinni um skóla án aðgreiningar í grunnskólunum. Í mörgum tilfellum hefur sú stefna leitt til þess að hvorki nemendur né kennarar fái þann stuðning sem þeir þurfa. Við viljum skóla þar sem nemendur fá kennslu og úrræði við hæfi í umhverfi sem hentar þeirra þörfum. Með því tryggjum við meiri ánægju og árangur i skólunum og faglegt sjálfstæði kennara, sem hafa verið að vinna frábært starf, oft undir erfiðum aðstæðum.

Í leikskólum viljum við halda áfram að bæta það öfluga starf sem þar fer fram með þvi að hafa samráð við leikskólakennara og vinna að skýrum markmiðum. Við viljum tryggja að börn fái leikskólapláss fyrr en verið hefur. Með því viljum við styðja við barnafjölsyldur í Reykjanesbæ.

Íþrótta- og tómstundamál í heimsklassa

Öflugt íþrótta- og menningarstarf er forsenda sterks sveitarfélags og besta forvörnin sem völ er á. Við eigum ekki að sætta okkur við neitt minna en framúrskarandi aðstöðu. Reykjanesbær á að bjóða upp á íþróttamannvirki í heimsklassa sem grípa alla hópa, efla samfélagsandann og skapa vöggu fyrir afreksfólk framtíðarinnar.

Niðurlag

Við í Miðflokknum viljum metnað og skynsemi, sem þjónar bæjarbúum sem best. Við viljum tryggja að Reykjanesbær sinni skyldum sínum til þess að koma til móts við bæjarbúa. Við þurfum stjórnmálamenn sem þora að segja sannleikann og setja bæinn okkar í fysta sæti.

Tækifærið er núna. Setjum kraft í Reykjanesbæ.

X-M fyrir Miðflokkinn – Fyrir ábyrga stjórnun og sterka innviði.

Gunnlaugur Kárason

oddviti Miðflokksins í Reykjanesbæ

Saga skógræktar á Íslandi er saga einstaklinga og hópa sem höfðu þá sýn að breyta þyrfti landi, almenningi til heilla og skila aftur til jarðarinnar nokkru af þeim gæðum sem frá henni höfðu verið tekin í tímanna rás og jafnvel bæta við í formi fjölbreytni góðurfars. Sagan af Suðurnesjum er af sama meiði, þar sem baráttan við óblíð náttúruöfl og óheftan ágang búpenings hefur allt fram til okkar daga mótað árangur þess starfs sem hundruðir hafa lagt hönd á plóg. Framtíðin er hins vegar björt fyrir skógrækt á svæðinu, þökk sé hlýnandi veðurfari, aukinni þekkingu og framræktun þolinna trjáyrkja og jarðvegsbætandi lággróðurs. Árangur starfsins er því sýnilegri og hefur í för mótandi áhrif á þá sem vilja njóta. Fólk sækir í vaxandi mæli í trjálundi sem verða til og sækir þangað hugarró í erli þeim sem nútímasamfélag annars býður upp á með snjalltækni og samfélagsmiðlum, sem stöðugt áreita sálina.

Endurvakið Skógræktarfélag Suðurnesja má vera stolt af verkum sínum af þrjátíu ára uppgræðslu Vatnsholtsins hér í bæ. Því skilar félagið nú aftur til bæjarins samkvæmt samningsbundnu samkomulagi.

Um þetta verður fjallað á fyrirhuguðum aðalfundi Skógræktarfélags Suðurnesja sem haldinn verður mánudaginn 30. mars kl. 17.30 í fyrirlestrarsal Fimleikaakademíunnar.

Fh. stjórnar,
Konráð Lúðvíksson

Fyrsta lexían er sú að þingmenn eru mun meira í vinnunni en margir gera sér grein fyrir. Langir dagar, löng kvöld og alltaf eitthvað að ræða. Þetta er ekki starf sem hægt er að sinna með hálfum hug. Dagskráin er þétt og umræðurnar lifandi. Það er stöðugt verið að takast á við stór viðfangsefni sem snerta allt samfélagið.

Meðal þess sem bar hæst voru m.a. málefni varðandi Evrópusambandið, verðbólgu og vexti, málefni sem við finnum öll fyrir í daglegu lífi.

Þegar tækifærið kom

Meðal þess sem stóð upp úr var tækifærið til að taka þátt í óundirbúnum fyrirspurnum til ráðherra og ég beindi mikilvægri spurningu til forsætisráðherra. Það var mjög sérstök stund. Maður finnur fyrir ábyrgðinni, en líka kraftinum í því að tala um málefni sem snerta almenning.

Fyrsta spurningin sneri að efnahagsmálum sem eru á allra vörum, verðbólgu og nýlegri hækkun stýrivaxta. Ég spurði forsætisráðherra hvort ríkisstjórnin hygðist grípa til frekari aðgerða, þar sem það sem þegar hefur verið gert hefur greinilega ekki skilað nægilegum árangri. Ég spurði jafnframt hvort heimilin gætu búið við þessa óvissu til lengri tíma án frekari viðbragða. Heimilin á Suðurnesjum, eins og annars staðar, finna vel fyrir erfiðu ástandi.

Önnur spurningin sneri sérstaklega að mínu kjördæmi. Samkvæmt tölum OECD telja aðeins 18 prósent innflytjenda á Íslandi sig tala íslensku vel, á meðan meðaltal OECD-ríkja er 60 prósent. Þetta er mikill munur. Ég spurði hvort ekki væri tímabært að samþætta boðaða atvinnustefnu stjórnvalda, sem er í mótun, við aukið framboð á íslenskunámi og sterkari stuðning við innflytjendur, sérstaklega á Suðurnesjum. Forsætisráðherra tók vel í þessa spurningu og sagði þetta málefni afar mikilvægt. Svar hennar skipti mig miklu máli.

Suðurnesin eru tilbúin

Síðasta daginn minn á þingi lagði ég aðaláherslu á Suðurnesin; að fólkið á svæðinu sé ekki að bíða eftir tækifærum. Tækifærin eru þegar til staðar; alþjóðaflugvöllur, ferðaþjónusta, hafnir, orkuframleiðsla og öflug þekking sem hefur byggst upp í kringum jarðhita og frumkvæði fólksins sjálfs.

Innviðir til verðmætasköpunar í grænni orku, hátækni og hringrásarhagkerfi eru til staðar. Nú þarf að tryggja að stjórnvöld og menntakerfið fylgi því eftir. Framsókn vill atvinnustefnu og aðgerðir sem byggja á styrk Suðurnesja og tengja saman nýsköpun og íslenskunám þannig að allir geti tekið þátt.

Manneskjan á bak við hlutverkið

Það sem var ánægjulegt að upplifa er að þingmenn og ráðherrar eru fólk eins og ég og þú. Allir eru að leggja sig fram og vilja gera sitt besta fyrir samfélagið okkar. Mér var vel tekið og það gaf mér aukinn kraft. Takk fyrir það.

Við verðum ekki alltaf sammála um hvaða leið er best, en við getum verið sammála um eitt: að sýna virðingu fyrir þeirri vinnu sem unnin er í þágu samfélagsins.

Og það er ljóst í mínum huga: mig langar að halda áfram að vinna fyrir ykkur.

Fida Abu Libdeh,

varaþingmaður Framsóknarflokksins í Suðurkjördæmi og frumkvöðull

Nú, þegar meiri kvika en áður hefur safnast í kvikugeyminn nálægt Svartsengi getur svo farið að ekki gjósi framar upp úr honum, líkt og í Kröflu forðum. Hitt er fyllilega mögulegt að það gerist og þá einmitt líklega á Sundhnúksreininni. Samt er óvíst með öllu hvar í sprungukerfinu gossprungan opnast, hve löng hún verður og hve lengi gosið gæti varað. „Biðtíminn“ eftir eldsumbrotum getur skipt dögum héðan af, vikum eða mánuðum. Eitt er þó vitað: Kvika rís sem betur fer miklu hægar upp í núverandi safnsvæði en lengst af í goshrinunni. Nýjasta hættumat Veðurstofunnar byggir á áratuga rannsóknum margra sérfræðinga, víðtæku eftirliti og eins vönduðum mælingum og tækni leyfir – og einnig af víðtækri reynslu af eldsumbrotum.

Sundhnúkseldum gæti í raun og veru lokið með landrisinu einu og sér – en úrskurður þess efnis verður aðeins felldur eftir drjúgan tíma. Miðaldahrinan margumrædda (frá 10. öld til 1240) er okkur kunn að gostímabilum og röð gosa á hverri öld og þekkt að færslu umbrota frá einu eldstöðvakerfi til annars. Hrinan sú er ekki forskrift að því sem gerast mun í nýhafinni óróahrinu heldur skilar okkur smám saman þekkingu í reynslubankann.

Mikil óvissa er svo uppi um framhald eldvirkni á Reykjanesskaga og Reykjaneshrygg, þó ekki væri nema á þessari öld (af fleirum) ef miðað er við fyrri óróahrinur. Eftir að eldvirkni lýkur á Sundhnúksreininni geta liðið nokkrar vikur, mánuðir eða ár, en líka áratugir, þar til jarðeldur brýst út innan einhverra af hinum fimm eldstöðvakerfunum á skaganum eða á flekaskilunum í sjó – og býsna opið hvort það verður í vestri/suðvestri eða austri/norðaustri, séð frá Sundhnúksreininni. Engu verður um það spáð, hér og nú.

Ari Trausti Guðmundsson
Höfundur er jarðvísindamaður og rithöfundur.

Ég veit svo sannarlega alls ekki allt en ég veit eitthvað um margt og ég hika ekki við að spyrja og garfa þegar mig vantar að vita meira. Ég get alveg tekist á við aðra um málefni sem brenna á mínu hjarta en hef reynt mitt allra besta að vaða ekki í manninn heldur boltann og því hefur Viðreisn verið sá flokkur sem hefur höfðað best til mín.

Hér hef ég alltaf búið og mig langar að sjá bæinn okkar vaxa og dafna með heilindum og stolti. Við eigum ekki bara íþrótta- og tónlistarfólk til að monta okkur yfir heldur líka flottan og færan mannauð í hverju rúmi og það er kominn tími til að við eflum allt okkar fólk. Setjum hökuna upp, kassann fram og vinnum saman að því að gera samfélagið og bæinn okkar að enn einu sem við getum verið virkilega stolt af.

Gunnhildur Brynjólfsdóttir
Höfundur skipar 12.sæti á lista Viðreisnar í Reykjanesbæ

Þessi myndlíking á stundum vel við þegar horft er til Evrópusambandsins.

Reglur sem passa illa við eyþjóð

Evrópusambandið byggir á sameiginlegu regluverki sem á að gilda fyrir öll aðildarríki. Vandinn er sá að aðstæður landanna eru mjög ólíkar.
Eitt skýrasta dæmið sem rætt hefur verið um að undanförnu er svokallað ETS-kerfi. Þar þurfa fyrirtæki að kaupa losunarheimildir vegna starfsemi sinnar og fyrir fyrirtæki eins og Icelandair getur það þýtt milljarða í aukinn kostnað á meðan helstu samkeppnisaðilar utan Evrópu eru stikk frí. Kerfið var hannað fyrir samgöngur innan Evrópu með þann hvata í huga að ferðalangar nýti sér lestar sem bera minna kolefnisspor en flugsamgöngur. Það segir sig sjálft að sú staða á einfaldlega ekki við hér á Ísland en flug og siglingar eru okkar tenging við umheiminn. Reglur sem henta á meginlandi Evrópu eiga því í tilfelli eins og þessu ekki við og skaða því samkeppnisstöðu landsins.

Sjávarútvegurinn og sameiginleg stefna

Sjávarútvegur er ein af grunnstoðum íslensks efnahagslífs og skiptir sérstaklega miklu máli víða í Suðurkjördæmi — í Vestmannaeyjum, á Höfn, í Þorlákshöfn og víðar þar sem atvinnulíf byggir að verulegu leyti á hafinu. Innan Evrópusambandsins gildir hins vegar sameiginleg sjávarútvegsstefna og eru ákvarðanir um nýtingu auðlinda að stórum hluta teknar á sameiginlegum vettvangi margra ríkja með mjög ólíka hagsmuni. Fyrir þjóð sem hefur byggt upp eigin fiskveiðistjórnunarkerfi og býr yfir einni verðmætustu fiskveiðilögsögu í heimi er þetta ekki lítið mál.

Stór kerfi breytast hægt

Evrópusambandið er stórt og flókið stjórnkerfi sem lítið land eins og Ísland getur illa hreyft við. Það hefur sést í orkumálum Evrópu, í efnahagsmálum og í öryggismálum þar sem ákvarðanataka hefur oft verið þung í vöfum. Þegar 27 ríki þurfa að ná saman er niðurstaðan sjaldnast hraðvirk en það hentar illa fyrir lítið og hraðvirkt hagkerfi eins og Ísland er. Í ofan á lag erum við ríkt land og eru merki um að við munum koma til með að greiða meira til sambandsins en við fáum til baka í formi styrkja og framlaga.

Aðlögun – ekki sérlausn

Í umræðu um aðild gleymist oft að aðildarviðræður snúast fyrst og fremst um að taka upp regluverk sambandsins. Ný ríki laga sig að kerfinu – ekki öfugt. Þess vegna snýst umræðan í raun um þá grundvallarspurningu hvort íslenskt samfélag, íslenskur sjávarútvegur og íslenskt atvinnulíf eigi að laga sig að regluverki sem er fyrst og fremst mótað fyrir aðrar aðstæður. Þegar þetta er borið undir já liða er oftar en ekki farið undan í flæmingi. Það er ekki merki um vilja til yfirvegaðrar og vandaðrar umræðu um hagsmuni Íslands til lengri tíma.

Gísli Stefánsson
Varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins í Suðurkjördæmi

Það eru stórkostlegir leik- og söngvarar í sýningunni sem skila hlutverkunum vel. Lögin lifna við og sagan er skemmtileg. Guðjón Smári og Margrét eru geggjuð og svo eru fleiri leik- og söngvarar sem hafa líka lengi verið í leikfélaginu eins og Birgitta, Tara, Arnar, Brynja, Sigríður, Helga og Burkni – þið eruð öll stórkostleg! Þvílíkar áskoranir og þið neglið þær!

Svo verður líka að nefna þau sem fullkomna senurnar í dansi og söng á sviðinu til dæmis í hlutverkum GaGa gellanna, Já-kórsins og skósveina Khashoggi. Þau sem vita ekki um hvað ég er að tala verða að mæta til að skilja. Dansinn skipar stóran sess og setja dansararnir einstakan svip á verkið.

Svo væri engin sýning án hljómsveitarinnar, svo það sé sagt. Þar eru tveir ungir gítarleikarar, Daníel og Nökkvi, sem spila í svona stóru verkefni í fyrsta sinn. Með þeim er Sveinbjörn kennari þeirra og Asdrubal á trommum og svo er það Smári sem leiðir tónlistina áfram og þeir eru í einu orði sagt geggjaðir.

Bak við tjöldin vinnur svo stór hópur fólks að því að allt gangi upp. Þar má meðal annars nefna að grafíska hönnunin er virkilega flott, sviðsmyndin og vinnan þar á bakvið, tæknimenn með ljós og hljóð, gegna lykilhlutverki og skapa andrúmsloftið sem umlykur sýninguna. Sólrún sýningarstjóri heldur utan um flæðið af öryggi og fagmennsku. Sminkur sem sjá um hár og förðun eru að stíga sín fyrstu skref í leikhúsi og fá tækifæri til að sýna hæfileika sína.

Allt þetta gerir sýninguna ógleymanlega og óska ég Kristínu Leu leikstjóra, Helgu Ástu danshöfundi og Smára tónlistarstjóra hjartanlega til lukku.

Vonir stjórnar leikfélagsins eru samkvæmt leikskrá þær að gestir njóti sýningarinnar í botn, upplifi hrifningu, stuð og gæsahúð. Ég get sagt ykkur að þetta var svo sannarlega mín upplifun þar sem ég hló og grét til skiptis og sýningin snerti mig djúpt.

Ég vil óska okkar magnaða leikfélagi og öllum þeim sem að sýningunni koma innilega til hamingju með stórkostlegt verk sem öll geta verið stolt af. Sjáumst aftur á laugardaginn.

Takk fyrir ykkur!

Halldóra Fríða Þorvaldsdóttir

Formaður bæjarráðs Reykjanesbæjar

Ég er 38 ára, fæddur og uppalinn í Keflavík. Að mennt er ég húsasmíðameistari og síðar lauk ég námi í byggingarfræði. Undanfarin 9 ár hef ég starfað á verkfræðistofum þar sem ég hef komið að ýmsum verkefnum,  allt frá ástandsmati mannvirkja til skipulags, útboða og eftirliti með framkvæmdum.

Sú reynsla hefur kennt mér að góðar ákvarðanir byggja á fagmennsku, ábyrgð og langtímahugsun. Þegar slíkt vantar verður niðurstaðan oft dýrari fyrir vikið og verri til skamms tíma. Þess vegna tel ég mikilvægt að sömu sjónarmið ráði för í stjórnsýslu sveitarfélaga eins og Reykjanesbæ.

Í starfi mínu og í samtölum við íbúa hef ég séð hversu mikilvægt það er að hlustað sé á fólk og að ákvarðanir séu teknar í samráði við þá sem þær snerta. Gagnsæi, traust og trúverðugleiki verða ekki til af sjálfu sér, þau þarf að byggja upp markvisst.

Það er einmitt þessi nálgun sem heillar mig við Viðreisn. Áherslan á fagleg vinnubrögð, skýra sýn, ábyrga fjármálastjórn og trúverðugleika fellur vel að minni reynslu og því hvernig ég tel að sveitarfélög eigi að virka.

Sem faðir tveggja barna finn ég sterkt fyrir því hversu mikil áhrif ákvarðanir sveitarfélagsins hafa á daglegt líf. Hvort sem það snýr að skólum, íþróttaaðstöðu, skipulagi eða nærumhverfi. Það skiptir máli hvernig þessum hlutum er staðið og vil ég  sjá uppbyggingu sem er skynsöm, sjálfbær og þjónar okkur íbúum til lengri tíma.

Ég vil leggja mitt af mörkum til að Reykjanesbær verði sveitarfélag sem byggir á trausti, samráði og ábyrgum ákvörðunum. Það er grunnurinn að betra samfélagi og þess vegna stend ég með Viðreisn.

Davíð Skarphéðinsson

Höfundur skipar 2.sæti á lista Viðreisnar í Reykjanesbæ.

Árangur sem við byggjum á

Á fyrri hluta kjörtímabilsins var Framsókn í meirihluta í Suðurnesjabæ á árunum 2022–2024. Margar góðar ákvarðanir voru teknar á þeim tíma og má þar meðal annars nefna:

• Innleiðingu á siðareglum kjörinna fulltrúa í Suðurnesjabæ.
  • Innleiðingu á beinu streymi frá bæjarstjórnarfundum í Suðurnesjabæ til að tryggja aukið gagnsæi og lýðræði.
  • Lokið var við framkvæmdir við nýjan leikskóla í Sandgerði sem ber heitið Grænaborg.
  • Gjaldfrjálsar grunnskólamáltíðir barna voru innleiddar.
  • Frístundaakstur var settur á laggirnar fyrir unga iðkendur sem þurfa að ferðast milli byggðarkjarna til að sækja íþróttaæfingar.
  • Aukið fjármagn til viðhalds á leiktækjum sveitarfélagsins.
  • Hækkun heimagreiðslna til foreldra sem og styrks vegna vistunar hjá dagforeldrum.
  • Ákvörðun um mikilvægar framkvæmdir í íþróttahúsinu í Garði.
  • Ákvörðun um staðsetningu gervigrasvallar í Suðurnesjabæ til að efla íþróttastarf.
  • Tryggt fjármagn frá ríkinu vegna fylgdarlausra barna og undirritaður samningur milli ráðuneytisins og Suðurnesjabæjar um eflingu og stuðning barnaverndarþjónustu fyrir fylgdarlaus börn.
  • Lóðarframboð var aukið til muna.
  • Tryggð var heilbrigðisþjónusta í Suðurnesjabæ ásamt Willum Þór, þáverandi heilbrigðisráðherra.

Auk þessara þátta er margt fleira sem við komum að með beinum eða óbeinum hætti í nefndarstörfum okkar á vegum bæjarins.

Kyrrstaða sem þarf að rjúfa

Nú þurfum við að horfa til framtíðar og til þess að sú framtíðarsýn verði að veruleika verðum við líka að vera tilbúin að horfast í augu við stöðuna eins og hún er – og hafa kjark til að breyta henni.

Meirihluti Sjálfstæðisflokks, Samfylkingar og Bæjarlista hefur starfað árin 2024–2026 og hefur mikil kyrrstaða einkennt ákveðin mál í sveitarfélaginu.

Verkefni sem hefðu átt að komast lengra eru enn á umræðustigi og tækifæri sem hefðu mátt nýta betur hafa farið fram hjá okkur.

Í ört vaxandi sveitarfélagi eins og Suðurnesjabæ hefur þetta raunverulegar afleiðingar fyrir íbúa, þjónustu og framtíðarþróun.

Það er því kominn tími til að rjúfa kyrrstöðuna og sækja fram.

Við þurfum skýra sýn á uppbyggingu sveitarfélagsins, markvissari ákvarðanatöku og meiri kraft í framkvæmdum.

Það snýst um að tryggja góða þjónustu fyrir íbúa, styðja við fjölskyldur og eldri borgara, efla skólastarf og skapa umhverfi þar sem atvinnulíf getur blómstrað.

Jafnframt þurfum við að taka til í rekstri bæjarsjóðs til að auka svigrúm til framkvæmda svo sveitarfélagið geti haldið áfram að vaxa.

Tækifærin fram undan

Suðurnesjabær stendur á lykilstað á Suðurnesjum. Með alþjóðaflugvöllinn í bakgarðinum, öflugt hafnarsvæði og vaxandi atvinnulíf eru hér tækifæri sem fá sveitarfélög búa við.

Til að nýta þau þurfum við metnað, skýra stefnu og vilja til að hrinda hlutum í framkvæmd.

Við eigum ekki að innleiða stórborgarstjórnsýslu sem er hæg og seinvirk. Smæð sveitarfélagsins er styrkur okkar sem við eigum að nýta.

Við eigum að geta tekið ákvarðanir hratt og af festu. Í dag ríkir hins vegar of mikil ákvörðunarfælni og samstöðuleysi innan núverandi meirihluta og það hefur tafið framgang mikilvægra mála.

Tækifærin fyrir atvinnulífið eru fjölmörg. Við þurfum að skapa fyrirtækjum góð rekstrarskilyrði með einfaldari og skilvirkari stjórnsýslu.

Sveitarfélagið þarf einnig að vera tilbúið með atvinnulóðir svo hægt sé að bjóða fyrirtækjum að byggja upp starfsemi sína hér.

Skilaboðin eiga að vera skýr til fyrirtækja: Þið eruð velkomin í Suðurnesjabæ.

Jafnframt verðum við að leggja áherslu á að halda sköttum og gjöldum í lágmarki svo bæði íbúar og fyrirtæki geti dafnað.

Á sama tíma teljum við brýnt að leita leiða til að lækka álögur á íbúa og tryggja að rekstur sveitarfélagsins sé eins hagkvæmur og skilvirkur og mögulegt er.

Framtíð Suðurnesjabæjar ræðst af þeim ákvörðunum sem við tökum í kosningunum í vor.

Með samstilltu átaki getum við skapað sveitarfélag sem er sterkara, framsæknara og betur í stakk búið til að mæta þeim tækifærum sem fram undan eru.

Látum því ekki kyrrstöðuna ráða ferðinni.

Rjúfum hana – og sækjum fram. Setjum X við B þann 16. maí.

Anton Guðmundsson
Oddviti B-lista Framsóknar og óháðra í Suðurnesjabæ

Sem betur fer hefur það þegar verið staðfest að slíkt standi alls ekki til og hafi aldrei komið inn á borð ríkisstjórnar, enda yrði það gríðarlegt högg fyrir mörg þúsund íbúa Suðurnesja sem sækja vinnu og nám á höfuðborgarsvæðinu dag hvern. En burtséð frá því þá var tilkynnt í upphafi bæjarstjórnarfundar að forseti bæjarstjórnar Reykjanesbæjar hefði kallað umsvifalaust eftir fundi með þingmönnum Suðurkjördæmis til að ræða málið.

Það vakti athygli að hvergi kom fram í máli hans að þingmenn Sjálfstæðisflokks og Miðflokks lögðu sjálfir fram þingsályktunartillögu um samgöngufélagið Þjóðbraut sem var ætlað nákvæmlega sama hlutverk og innviðafélag fjármálaráðherra. Ég var gáttaður eftir harða umræðu þriðjudagsins að sjá nafn Vilhjálms Árnasonar þingmanns á þingsályktunartillögu Þjóðbrautar. Er hægt að vera bæði harður á móti veggjöldum en leggja þau á sama tíma til þegar það hentar?

Það er ljóst að takmarka þurfti fé til uppbyggingar á umferðarmannvirkjum landsins í nýrri Samgönguáætlun. Bæjarfulltrúar Reykjanesbæjar mótmæltu þeim áformum harðlega þegar í ljós kom að áframhaldandi tvöföldun Reykjanesbrautar hafi verið frestað í annan fasa Samgönguáætlunar en sannleikurinn er sá að tvöföldun Reykjanesbrautar hefur verið í vinnslu í 25 ár! Sterkt ákall heimamanna í gegnum tíðina til þingmanna kjördæmisins virðist þar litlu máli hafa skipt.

Það skiptir höfuð máli fyrir atvinnusvæðið Suðurnesin, sem er stærsta byggð í suðri með 32 þúsund íbúa, að tvöföldun Reykjanesbrautar og endurbygging Nesvegar klárist sem allra fyrst.

Gríðarleg uppbygging í fiskeldi á Reykjanesi, fjölgun ferðamanna og margt fleira stendur og fellur með mannsæmandi innviðum á mesta vaxtarsvæði Íslands, svæðinu okkar.

Hættum að eltast við hræðsluáróður og stöndum frekar saman að því að byggja áfram upp Reykjanesbæ. Verum stolt af okkar svæði og eflum Suðurnesin í sameiningu.

Hjörtur M Guðbjartsson

Bæjarfulltrúi og formaður Atvinnu- og hafnaráðs Reykjanesbæjar

Það er ekki svo langt síðan fólk fékk gervitennur í fermingargjöf en tímarnir hafa breyst og nú eru enn fleiri með sínar eigin tennur með hækkandi aldri. Því er mikilvægt að huga vel að sínum eigin tönnum og varðveita það sem við erum svo heppin að fæðast með.

Rannsóknir hafa sýnt fram á að sterk tengsl eru á milli slæmrar tannheilsu og slæmrar andlegrar líðan. Slæm tannheilsa hefur því ekki einungis áhrif á tennurnar og munnholið heldur einnig andlega heilsu.

Með reglulegri og góðri tannhirðu, hollu mataræði og reglulegu eftirliti hjá tannlækni má fyrirbyggja marga algenga tannsjúkdóma. 

Tannburstun

Tannburstun er einföld en gott er að fara reglulega yfir hana. Tannbursta skal vel upp á tannhold, það á til með að gleymast. Tannþráður eða millitannaburstar er jafn mikilvægt og að tannbursta því tannburstahárin eru ekki nógu smá til þess að komast á milli tannanna. Tannburstinn nær að hreinsa aðeins 60% af yfirborði tanna og því er mikilvægt að klára þessi 40% með tannþræðinum. 

Mikilvægt er að nota tannkrem sem inniheldur flúor til þess að styrkja tennurnar eftir máltíðir og drykki dagsins því með nútíma mataræði er flúorið mikilvægasta innihaldsefnið í tannkreminu. Einnig er mikilvægt að skyrpa og ekki skola munninn eftir tannburstun. 

Varast skal flúorlaus tannkrem en reglulega koma inn öflugar herferðir fyrirtækja sem selja flúorlaus tannkrem þar sem talað er um að flúor sé skaðlegt og búið er að setja t.d. Aloe Vera í stað flúors. Flúor er ekki skaðlegt nema í afar miklu magni en tannburstun með flúor tannkremi á ekki við í þeirri umræðu þar sem magnið er lítið og jákvæðu áhrifin vega meira við uppbyggingu tanna.

Orkudrykkir

Með aukningu á notkun samfélagsmiðla fara af stað stórar auglýsingaherferðir fyrirtækja þar sem vinsæl ungmenni eru fengin til að auglýsa alls konar tegundir af sýruætandi orkudrykkjum og þar af leiðandi sjáum við tannlæknar aukna tíðni á glerungseyðingu hjá ungu fólki. Þegar glerungurinn eyðist þá verða tennurnar gular og vörnin gegn tannskemmdum minnkar. 

Þegar við stundum líkamsrækt þá þornar munnurinn upp og við fáum munnþurrk á meðan að á æfingunni stendur. Margir taka með sér sýruætandi orkudrykk á æfingu sem er afar slæmt fyrir tennurnar en þá er lítið sem ekkert munnvatn til þess að hlutleysa sýruna og glerungurinn byrjar að eyðast. Mikilvægt er að drekka vatn og skola munninn strax eftir að hafa drukkið orkudrykk til að skola í burtu sýruna og koma þannig í veg fyrir glerungseyðingu.

Munnþurrkur

Munnþurrkur er afar hvimleitt vandamál og það eru alls kyns ástæður fyrir munnþurrki. Eitt það helsta sem er valdur munnþurrks eru lyf, geislameðferðir á höfuð- og hálssvæði og sjúkdómar. Mörg lyf valda munnþurrki og margir einstaklingar eru á fleiri en einu lyfi sem valda munnþurrki. 

Til að nefna eru þunglyndis-, kvíðastillandi-, blóðþrýstingslækkandi-, vöðvaslakandi-  og krabbameinslyf þau sem valda munnþurrki en þetta er ekki tæmandi listi.

Á Íslandi eru 171,76 einstaklingar á hverja 1000 íbúa á þunglyndislyfjum skv. nýjustu gögnum Embætti Landlæknis sem gerir rúm 17%.

Munnþurrkur hefur áhrif á tal, tyggingu og getur valdið aukinni tíðni af tannskemmdum þar sem ekki er nægt munnvatn til þess að hlutleysa sýruna í munnholinu. Einstaklingar sem eru með munnþurrk þurfa því að drekka vel af vatni eftir máltíðir til þess að hjálpa munnholinu að hllutleysa sig. Einnig eru til alls kyns hjálpartæki eins og töflur, gervimunnvatn og sprey sem auka munnvatnsframleiðslu. Ef manneskju grunar að munnþurrkur sé til staðar þá er ráðlagt að hafa samband við sinn heimilistannlækni, komast að rót vandans og fá viðeigandi meðferð.

Nikótínpúðar

Nikótínpúðar eru orðnir algengir í dag enda er mjög auðvelt að nálgast þá.

Nikótínið getur haft langtíma áhrif á hjarta- og æðakerfið okkar með kölkun æða og hækkuðum blóðþrýstingi. 

Tannholdið verður fyrir varanlegum áhrifum á mörkum tanna og tannholds en það byrjar að hörfa og þá fara ræturnar að verða berar með tilheyrandi óþægindum, kuli og útlitslegum breytingum. Þessar breytingar eru óafturkræfar. Því skal huga vel að langtímaáhrifum af notkun nikótínpúða áður en manneskja fellur í þessa ávanabindandi gryfju.

Börn og unglingar

Mælt er með að börn fari í fyrstu heimsókn til tannlæknis um 2,5 árs til 3 ára.

Foreldrar þurfa einungis að borga komugjald sem eru 3500 krónur á hverjum 12 mánuðum upp að 18 ára aldri.

Mikilvægt er að byrja strax að tannbursta með flúor tannkremi við komu fyrstu tannar og passa að lágmarka mjólkurgjöf á næturnar. Varast skal súra drykki í pela yfir nóttina.

Tannþráður er jafn mikilvægur hjá börnum eins og fullorðnum því um leið og tennurnar byrja að snertast þarf að byrja að nota tannþráð. Til eru alls kyns tegundir af tannþráðum í dag sem gera ferlið skemmtilegra fyrir börnin okkar.

Kristjana Benediktsdóttir

tannlæknir.

Ég hef starfað hjá Reykjanesbæ í að verða 10 ár. Þar hef ég komið að fjölbreyttum verkefnum og lengst af sem gæðastjóri sveitarfélagsins. Sú reynsla hefur kennt mér hversu mikilvægt það er að ákvarðanir séu gagnsæjar, ábyrgar og byggi á staðreyndum. Einnig skiptir miklu að hlusta á íbúa. Betri ákvarðanir verða til þegar ólík sjónarmið fá að heyrast og samráð er virkt. Sterkt samfélag byggir á trausti, samtali og samvinnu.

Ég er fædd og uppalin í Reykjanesbæ og hér el ég upp börnin mín. Reykjanesbær er samfélag í mikilli sókn þrátt fyrir stórar áskoranir seinustu ára, eins og mikil fólksfjölgun, jarðhræringar, heimsfaraldur ásamt öðru. Vil ég leggja mitt af mörkum til þess að það haldi áfram að þróast á faglegum og ábyrgum grunni.

Kosningar sem ráðningarferli

Þegar sveitarfélag ræður starfsfólk gilda skýrar reglur: 

Við metum menntun, reynslu og hæfni og veljum þann sem er hæfastur í starfið.

• Ekki þann vinsælasta eða háværasta.

Af hverju? Vegna þess að við erum að ráða fólk í störf sem skipta samfélagið okkar máli – störf sem snerta skólana okkar, þjónustuna við eldri borgara, skipulag sveitarfélagsins, fjármuni og framtíð barna okkar.

• Við myndum aldrei ráða leikskólastjóra á grundvelli vinatengsla.
• Við myndum aldrei velja sviðsstjóra út frá því hver talar hæst.

Í raun er það nákvæmlega það sem við gerum í kosningum – við erum að ráða fólk til þess að fara með ábyrgð fyrir samfélagið okkar.

Ákvarðanir sveitarstjórnar snerta alla þessa þætti sem komu fram hér fyrir ofan.

Þess vegna tel ég mikilvægt að umræðan snúist um hæfni, ábyrgð og lausnir – ekki vinsældakeppni.

• Stefna fram yfir slagorð
• Hæfni fram yfir stemningu
• Raunhæf markmið fram yfir kosningaloforð

Með minni reynslu af stjórnsýslu og stefnumótun vil ég leggja mitt af mörkum til þess að styrkja faglega stjórnsýslu, bæta ákvarðanatöku og tryggja að rödd íbúa fái raunverulegt vægi með skýru verklagi.

• Ég býð mig ekki fram til þess að safna vinsældum.
• Ég býð mig fram til þess að vinna starf – fyrir íbúa Reykjanesbæjar.

Aðalheiður Júliros Óskarsdóttir

Höfundur er formaður Viðreisnar á Suðurnesjunum og skipar 4. sæti fyrir komandi sveitastjórnarkosningar.

Ekki má heldur gleyma tómstundastarfinu, þar sem bærinn býr að faglegu starfsfólki sem hefur eflt starf félagsmiðstöðva og aukið þátttöku ungmenna í samfélaginu.

Þetta mikilvæga starf þarf að standa vörð um og efla til framtíðar. Það höfum við gert á kjörtímabilinu – og við erum hvergi nærri hætt.

Söguleg aukning fjárframlaga

Framlög til íþrótta- og tómstundamála hafa hækkað um 1,2 milljarð króna frá 2022.   Það er hækkun um 300 milljónir króna á ári að meðaltali sem þýðir rúmlega tvöföldun á framlögum. Enginn annar málaflokkur hjá Reykjanesbæ hefur vaxið jafn hratt á kjörtímabilinu. Þannig höfum við sýnt í verki að við fjárfestum í framtíðinni.

Árið 2022 fóru um 6% af skatttekjum bæjarins í íþrótta- og tómstundamál, en í dag er það hlutfall komið í 9,2%. Þessi breyting er meðvituð ákvörðun.

Reykjanesbær hefur lengi verið tekjulægra sveitarfélag en mörg þeirra sem við berum okkur saman við, og á sama tíma höfum við unnið okkur út úr erfiðri skuldastöðu fyrri tíma. Þrátt fyrir það setti núverandi meirihluti sér það markmið að forgangsraða fjármagni í þágu barna og ungmenna.

Við höfum aukið framlögin jafnt og þétt eftir því sem svigrúm hefur skapast. Þessi viðbótarmilljarður er nauðsynleg og tímabær fjárfesting í forvörnum og heilbrigðu uppeldi barnanna okkar.

Raunverulegar aðgerðir sem skipta máli

Meðal þeirra verkefna sem ráðist hefur verið í til að styrkja málaflokkinn eru:

- Beinn stuðningur við rekstur: Reykjanesbær fjármagnar nú stöður fjármálastjóra og íþróttastjóra fyrir bæði ungmennafélögin, auk þess sem bætt var við 50% starfi hjá ÍRB.

- Hærri þjálfarastyrkir: Styrkir hafa verið hækkaðir til að mæta betur launakostnaði íþróttafélaganna og tryggja gæði þjálfunar.

- Hækkun frístundastyrkja: Á kjörtímabilinu hafa styrkir hækkað úr 40 þúsund í 50 þúsund krónur á ári fyrir 4–18 ára og í 45 þúsund krónur fyrir 67 ára og eldri.

- Ný tómstundastefna: Í samvinnu við ungmennaráð Reykjanesbæjar var unnin ný tómstundastefna og úrræðum í hverfunum fjölgað. Félagsmiðstöðvum fjölgaði úr einni í fjórar á kjörtímabilinu.

Þetta eru mikilvæg skref sem við munum halda áfram að byggja ofan á. Fram undan er stórt verkefni: kynning á Íþróttaakademíunni, sem mun marka tímamót í bættri aðstöðu til íþróttaiðkunar í bænum.

Framtíðin er björt og það eru spennandi tímar fram undan í íþrótta- og tómstundamálum í okkar frábæra Reykjanesbæ. Við ætlum áfram að forgangsraða í málefnum barna og ungmenna – því þar liggur framtíð samfélagsins.

Guðný Birna, forseti bæjarstjórnar.

Áhugi fjárfesta á heilsutengdri ferðaþjónusu í Flekkuvík

Fyrir rúmu ári síðan fór ég, þá sem þingmaður Suðurkjördæmis, með fjárfesti frá Indlandi í Flekkuvík. Viðkomandi er einn af stærri fjárfestum í ferðaþjónustu og verslunarmiðstöðvum á Indlandi auk þess rekur hann hótelkeðjur í Dúbaí og á Bretlandi. Fjárfestirinn heillaðist mjög af Flekkuvík og sá þar fyrir sér uppbyggingu á heilsutengdri  lúxusferðaþjónusu og hótelrekstri með baðlóni. Sjávarútsýnið og fjallasýnin var sem gull í hans augum. Viðhorf hans sýna að svæðið hefur sannarlega fleiri möguleika til framtíðar en sveitarfélagið leggur upp með. Yrði verkefnið að veruleika væri um milljarða uppbyggingu að ræða með fjölda starfa.

Vogar dusta rykið af 35 ára gömlum tillögum

Sveitarfélagið Vogar hefur nú dustað rykið af 35 ára gömlum tillögum um Keilisnes og hrint af stað átaki til að markaðssetja það fyrir atvinnuuppbyggingu og stórskipahöfn. Á 35 árum hefur margt breyst. Nú er eftirsótt að búa við sjóinn. Við höfnina í Keflavík hafa verið byggð glæsileg og eftirsótt fjölbýlishús með útsýni yfir Faxaflóa þar sem áður var atvinnustarfsemi.

Í Hafnarfirði er glæsileg íbúðabyggð við höfnina, sem þótti óhugsandi staðsetning fyrir 35 árum. Ég tel að það sé mikil skammsýni til framtíðar að leggja svo stórt og verðmætt land sem Keilisnes og Flekkuvík eru undir iðnað, stórskipahöfn og aðra atvinnuuppbyggingu. Vissulega eiga sveitarfélög að standa fyrir atvinnuuppbyggingu. Störf í heimabyggð skapa tekjur fyrir sveitarfélög. Vogar er landmikið sveitarfélag. Hægt er að skipuleggja atvinnusvæði annars staðar innan þess, á svæði sem er ekki hentugt undir íbúðabyggð, eins og t.d. fyrir ofan eða í námunda við Reykjanesbraut. Þar eru þegar vegtengingar frá brautinni. Þá leið fóru Hafnfirðingar með iðnaðarsvæðinu á Völlunum. Ekki verður séð að eftirspurn sé eftir stórskipahöfn á Keilisnesi. Mikil uppbygging er framundan í Helguvík og áform eru um stórt atvinnusvæði auk aðstöðu fyrir gáma- og skemmtiferðarskip við nýja Galtarhöfn, skammt frá Reykjavík.

Álver sem aldrei varð

Fyrir 35 árum síðan stóð til að byggja álver á Keilisnesi. Ekkert varð hins vegar að verkefninu og fagna margir því í dag að svo fór. Ekki er ólíklegt, í ljósi mikillar fjölgunar íbúa á síðustu misserum í Vogum, að eftir 35 ár verði á bilinu 10-15 þúsund manns búsettir í sveitarfélaginu. Íbúarnir eiga að fá að njóta þeirrar náttúrufegurðar sem sveitarfélagið býr að og eiga þess kost að búa við sjóinn.

Lærum af sögunni, hugsum til framtíðar

Ekkert samtal fór fram við íbúa sveitarfélagsins um Keilisnes áður en gömlu tillögurnar voru teknar upp úr skúffunni. Skiplagsmál á Keilisnesi er stórt mál til framtíðar. Dæmin sanna að það sem allir vildu fyrir 35 árum fá á Keilisnes vill enginn í dag. Keilisnes er stórt byggingarland, með útsýni til sjávar og fjalla, í næsta nágrenni við höfuðborgarsvæðið. Það býr yfir ómældum tækifærum.

Lærum af sögunni og hugsum til framtíðar.

Fyrir komandi kynslóðir.

Birgir Þórarinsson

Höfundur er fv. alþingismaður og er búsettur í sveitarfélaginu Vogum.

Iðkendur hafa aldrei verið fleiri, við bættum við nýrri íþróttagrein í starfið hjá okkur, tókum við nýju húsnæði til viðbótar við Akademíuna og unnum Íslandsmeistaratitil í hópíþrótt og efldum alla starfsemi og umgjörð til mauna.

Sigrar fimleikadeildarinnar á síðasta eru nægilega margir til að fylla heila grein en ég ætla ekki að eyða fleiri orðum í þá heldur ætla ég að setja húsnæðis- og aðstöðumál íþróttafélaga í Reykjanesbæ á oddinn.

Fyrir ári síðan stóðum við á aðalfundi fimleikadeildarinnar, full bjartsýni og vonar yfir því að á afmælisári deildarinnar yrði tekin fyrsta skóflustunga að nýju fimleikahúsi. Það voru gríðarleg vonbrigði að það skyldi ekki nást. Við höfðum það mikla trú á verkefninu að við gengum meira að segja svo langt að kaupa skófluna. Við höfum ítrekað bent á að núverandi húsnæði stenst hvorki öryggiskröfur, umfang né þann metnað sem eðlilegt er að gera til fimleikastarfs. Aðstaðan er löngu sprungin.

Staðreyndin er sú að þrátt fyrir góðar yfirlýsingar hefur engin raunhæf framvinda orðið í uppbyggingu nýs fimleikahúss eða í þróun heildstæðs íþróttamannvirkjasvæðis fyrir Keflavík og Njarðvík vegna innri átaka sem eru engum til góðs og gera ekkert til að auka þjónustu við fjölskyldur eða börn í Reykjanesbæ. Þetta er ekki gæluverkefni. Þetta snýst um aðgengi barna og ungmenna, öryggi þeirra, fagmennsku í þjálfun og jafnræði milli íþróttagreina í sveitarfélaginu.

Þegar stjórn fór yfir gamlar ársskýrslur í tilefni afmælisársins var sláandi að sjá að frá stofnun deildarinnar hefur hún aldrei verið í húsnæði sem raunverulega hæfir starfseminni. Nú, 40 árum síðar, stöndum við enn frammi fyrir sömu grunnáskoruninni. Ástandið er orðið alvarlegt. Með fjölgun yngri iðkenda blasir við sú staða að við gætum neyðst til að vísa elstu iðkendunum okkar í báðum greinum til annarra félaga næsta haust, einfaldlega vegna aðstöðuleysis.

Við höfum brugðist við af ábyrgð. Við höfum endurskipulagt rýmið eftir að Myllubakkaskóli fór út, ráðist í umfangsmiklar endurbætur, nýtt Keili, hagrætt í skipulagi og unnið markvisst að því að auka gæði í þjálfun og stjórnun. En við getum ekki endalaust sigrast á aðstöðuskorti með bráðabirgðalausnum. Metnaður og dugnaður bæta ekki upp aðstöðu sem er ekki til staðar.

Nú þarf tímasetta ákvörðun, skýra fjármögnun og áfangaskipta framkvæmdaáætlun. Nýtt fimleikahús er ekki draumsýn heldur nauðsynleg innviðaákvörðun fyrir vaxandi samfélag. Fimleikadeildin hýsir ekki bara stærstu kveníþróttina á Suðurnesjum, heldur get ég fullyrt að engin deild veiti eins fjölbreytta þjónustu og þjónusti eins breiðan hóp og við. Við tökum á móti fólki á öllum aldri í hverri einustu viku, við bjóðum börnum með sérþarfir velkomin bæði í skipulagt starf fimleikadeildarinnar en lánum einnig salinn í íþróttaiðkun fyrir bæði Öspina og Eikina. Við sýndum frumkvæði í að auka þjónustu við börn í Háaleitisskóla þar sem íþróttaiðkun barna er langt fyrir neðan það sem þekkist annars staðar í bæjarfélaginu. Við reynum eftir fremsta megni að bjóða upp á þjónustu í öllum skólafríum til að létta undir með fjölskyldum og atvinnulífinu og samkvæmt mælaborði Reykjanesbæjar voru fleiri iðkendur í fimleikadeildinni á síðasta ári heldur en í nokkurri annarri deild í bænum. Það er því með ólíkindum að við þurfum að standa í 40 ár og grátbiðja sveitarfélagið um aðstöðu við hæfi.

Við treystum því að bæjarstjórn og aðrir tengdir aðilar stígi nú það skref sem vantar. Fimleikadeildin er tilbúin að leggja sitt af mörkum. En áframhaldandi bið er ekki valkostur ef við ætlum að mæta raunverulegri eftirspurn og bjóða börnum og ungmennum sem æfa fimleika sambærilega þjónustu og tíðkast í öðrum íþróttagreinum í sveitarfélaginu.

Þrátt fyrir allt þetta, eða kannski einmitt vegna þess, stöndum við stolt. Viljinn, hæfnin og metnaðurinn eru til staðar. Það eina sem vantar er aðstaða sem hæfir því metnaðarfulla starfi sem á sér stað hjá Fimleikadeild Keflavíkur.

Framtíðin er björt. Nú þurfum við bara að tryggja að innviðirnir fylgi með svo við getum gefið börnunum okkar tækifæri til að skína næstu 40 árin.

Berglind Ragnars

Höfundur er varaformaður fimleikadeildar Keflavíkur og skipar sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjanesbæ.

Í framhaldinu svaraði nefndarmaður í frístunda- og menningarnefnd og upplýsti að nefndin hefði óskað eftir upplýsingum um umgengisreglur í íþróttahúsinu á síðasta fundi sínum. Sami nefndarmaður hafði áður skrifað grein undir yfirskriftinni „Hlúum að hjarta samfélagsins“, sem ég fagnaði einnig. Þar var réttilega bent á að samfélagið byggist ekki aðeins á innviðum og fjárfestingum heldur fyrst og fremst á fólki, þ.e. eldhugum og sjálfboðaliðum sem leggja sitt af mörkum til að gera Voga að góðum stað til að búa á.

Þessi umræða minnir okkur á mikilvægt atriði. Frístunda- og menningarnefnd er ekki bara ein nefnd af mörgum í sveitarfélaginu. Að mínu mati er hún ein sú mikilvægasta. Fáar nefndir sveitarfélagsins hafa nefnilega jafn bein áhrif á daglegt líf barna og fjölskyldna í Vogum og frístunda- og menningarnefnd.

Undir nefndina falla menningarmál, íþrótta- og æskulýðsmál, samstarf við félagasamtök og stuðningur við allt það öfluga starf sem fer fram í samfélaginu. Hlutverk hennar er að skapa jarðveg þar sem félagasamtök og félagsstarf getur blómstrað, að hlusta, hvetja, styðja og tengja saman fólk sem brennur fyrir samfélaginu. Þess vegna skiptir máli að nefndin sé metnaðarfull og sýnileg. Hlutverk frístunda- og menningarnefndar er ekki að vera eftirlitsaðili yfir sjálfstætt starfandi félagasamtökum. Hlutverk hennar er að kveikja neista í fólkinu og að styðja við hugsjónafólkið.

Þegar ég fór að skoða fundargerðir nefndarinnar síðustu ár vaknaði hjá mér einföld spurning: Ef nefndarfólk væri beðið um að nefna stærsta afrek nefndarinnar á þessu tímabili, hvert væri svarið?

Þetta er ekki spurning sem felur í sér gagnrýni heldur eðlileg umræða um hlutverk og metnað. Í lýðræðissamfélagi þurfum við reglulega að spyrja hvort við séum að nýta vettvanginn til fulls.

Það er þó mikilvægt að nefna eitt verkefni sem stendur, að mínu mati, upp úr á þessu tímabili og það er vinna við gerð íþróttastefnu fyrir sveitarfélagið Voga. Slík stefna getur orðið mikilvægt tæki til að móta skýrari sýn, styrkja og styðja við allt það góða starf sem þegar er unnið í samfélaginu.

Ég sat sjálfur í þessari nefnd á árunum 2014–2018. Þá var formaður nefndarinnar Þorvaldur Örn Árnason sem var hugmyndaríkur, kraftmikill og sannkallaður „dúer“. Samfélagið naut góðs af þeim krafti. En ég lærði líka að jafnvel litlar breytingar geta haft áhrif.

Á þeim tíma stóð ég til dæmis að breytingum á reglum um kjör íþróttamanns ársins og brann fyrir því að bætt yrði við hvatningarverðlaunum fyrir börn og ungmenni. Það var mikilvægt skref til að lyfta upp framlagi barna og ungmenna til íþrótta- og tómstundastarfs í sveitarfélaginu.

Áhrifin sáust strax. Fjölskyldur mættu í meiri mæli og viðburðurinn varð miklu stærri, að sannkallaðri samfélagshátíð. Þetta var kannski ekki stór bylting en góð áminning um að jafnvel litlar breytingar geta styrkt samfélagið.

Einmitt þess vegna skiptir máli hvernig við hugsum um hlutverk frístunda- og menningarnefndar.

Frístunda- og menningarnefnd á ekki að vera vettvangur flokkapólitíkur. Frístunda- og menningarnefnd á að vera vettvangur framtaks, hugmyndaauðgi og samstöðu þvert á flokka, þar sem góðar hugmyndir fá að vaxa og styrkja samfélagið í Vogum. Samfélög byggjast nefnilega ekki upp af reglum einum saman. Þau byggjast upp af fólki sem gefur tíma sinn, kraft og hugsjónir til að auðga líf annarra.

Þess vegna skiptir máli að við styðjum við þá eldhuga sem halda uppi öflugu íþrótta-, æskulýðs- og menningarlífi í sveitarfélaginu. Þar getur frístunda- og menningarnefnd gegnt lykilhlutverki.

Og stundum byrjar slík umræða einfaldlega á því að einhver vekur athygli á máli sem þarf að ræða. Það er því vel við hæfi að þakka Kolbrúnu fyrir að minna okkur á mikilvægi þessarar umræðu og mikilvægi þessarar nefndar.

Marteinn Ægisson,
íbúi í Vogum.

Reykjanesbær hefur verið heimili mitt og fjölskyldu minnar um árabil og er ég uppalinn í bæjarfélaginu. Ég er giftur og á tvö börn á grunnskólaaldri og þekki því daglegt líf barnafjölskyldna í bænum af eigin raun. Ég hef kynnst leik- og grunnskólakerfinu, íþróttastarfinu, atvinnulífinu og samfélaginu í kringum okkur og séð bæði það sem vel er gert og það sem má gera betur.

Undanfarin tíu ár hef ég rekið eigið fyrirtæki hér í Reykjanesbæ, Konvin á Ásbrú. Þar áður starfaði ég við ýmis verkefni tengd fjármálum og rekstri. Sú reynsla hefur kennt mér mikilvægi ábyrgðar, skýrra markmiða og þess að fara vel með fjármuni.

Í atvinnulífinu lærir maður fljótt að árangur næst ekki með góðum áformum einum saman. Hann næst með skynsamlegum ákvörðunum, agaðri stjórn og skýrri sýn um hvert skuli stefna.

Ég tel að reynsla mín geti nýst vel í sveitarstjórnarmálum og ekki síst í Reykjanesbæ, þar sem ljóst er að vel þarf að halda á spöðunum í rekstri og stjórn bæjarins.

Öflugt atvinnulíf er grunnurinn

Reykjanesbær er í dag fjórða stærsta sveitarfélag landsins og fá sveitarfélög búa yfir jafn mörgum tækifærum. Hér á svæðinu er alþjóðaflugvöllur í bakgarðinum, öflugar hafnir, mikilvægt athafnasvæði Atlantshafsbandalagsins, jarðvarmaorkuver og einn vinsælasti ferðamannastaður landsins. Samfélagið okkar er fjölbreytt og kraftmikið og hér er löng og sterk hefð fyrir öflugu íþrótta- og menningarstarfi.

En jafnvel samfélög með sterkar grunnstoðir þurfa stöðugt að þróast og bæta sig.

Reykjanesbær þarf að verða eftirsóknarverður staður til að búa og starfa í. Það felur meðal annars í sér að skapa betra umhverfi fyrir atvinnulífið svo hér verði til fjölbreytt og vel launuð störf. Öflugt atvinnulíf er grunnurinn að sterkum sveitarfélögum.

Nauðsynlegt er að horfa gagnrýnum augum á rekstur bæjarins. Fasteignaskattar í Reykjanesbæ eru í dag meðal þeirra hæstu hjá stærstu sveitarfélögum landsins og útsvarið er hið hæsta sem lög leyfa. Það blasir við að skoða þarf rekstur bæjarins ofan í kjölinn og nýta fjármuni bæjarins betur til að hægt sé að skapa svigrúm til skattalækkana fyrir heimili og fyrirtæki í bænum.

Fjölbreytni fram yfir einsleitni

Þá þarf einnig að leggja áherslu á langtímahugsun í skipulags- og atvinnumálum. Fjölga þarf lóðum, bæði til að byggja fleiri heimili og fyrir atvinnuhúsnæði. Við Sjálfstæðismenn höfum verið mjög skýrir með það að við viljum bjóða upp á lóðir fyrir fjölbreytta uppbyggingu, þar sem rými er fyrir sérbýli en ekki bara fjölbýli. Við viljum að bæjarbúar geti átt kost á fjölbreyttu formi eigin heimilis með raunverulegu valfrelsi.

Innviðir bæjarins þurfa jafnframt að halda í við þann vöxt sem orðið hefur á undanförnum árum. Það á við um samgöngur, skóla, íþróttaaðstöðu og önnur mannvirki. Mikilvægt er að klára þær framkvæmdir sem þegar hafa verið hafnar og sinna reglulegu viðhaldi svo ekki safnist upp dýr vandamál síðar.

Þess vegna býð ég mig fram

Reykjanesbær er sveitarfélag sem býr að gríðarmiklum möguleikum en til þess að eiga þess kost að nýta þá þurfum við skýra stefnu, ábyrgan rekstur og metnað fyrir framtíð samfélagsins.

Sjálfstæðisflokkurinn teflir nú fram sterkum og fjölbreyttum lista undir forystu Vilhjálms Árnasonar í komandi kosningum. Lista sem samanstendur af einstaklingum sem allir hafa metnað til þess að hefja nýtt sóknarskeið fyrir Reykjanesbæ.

Maður fer í framboð til að styrkja samfélagið sem maður tilheyrir, nýta reynslu sína og þekkingu til að bæta hlutina og taka þátt í að móta framtíð bæjarfélagsins sem börnin okkar alast upp í. Ég er spenntur fyrir þeirri vegferð og hvet ég bæjarbúa til að taka þátt í þeirri vegferð með okkur.

Kristján Pétur Kristjánsson

Höfundur skipar 3. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjanesbæ.

Árið 2023 tóku í gildi ný lög um meðhöndlun úrgangs á Íslandi. Markmið þeirra eru skýr og mikilvæg: að auka endurvinnslu, draga úr urðun og stuðla að ábyrgari nýtingu auðlinda. Þessi markmið njóta víðtæks stuðnings og meðvitund okkar um að nýta auðlindir betur sem og vilji til að draga úr neikvæðum áhrifum á umhverfið hefur aukist. Með aukinni flokkun og betri nýtingu efna má bæði minnka úrgang en einnig að skapa verðmæti úr því sem áður var ekki talið nýtilegt.

Landfræðilegar áskoranir í framkvæmd

Engu að síður hafa nýju reglurnar einnig leitt til ákveðinna áskorana í framkvæmd. Ísland er strjálbýlt land og vegalengdir geta verið miklar innan sama sveitarfélags. Þegar úrgangur þarf að flytjast lengri leiðir til flokkunar eða endurvinnslu verður flutningskostnaður verulegur. Kostnaður sem er svo varpað yfir á íbúa. Íbúar í víðfeðmum sveitarfélögum greiða því hærra sorphirðugjald en þeir sem búa í landfræðilega litlum sveitarfélögum. Ég velti því fyrir mér hvort slíkt fyrirkomulag sé sanngjarnt gagnvart landsbyggðinni.   

Sanngjörn og gagnsæ kostnaðarskipting

Það er mikilvægt að kostnaðarskiptingin sé sanngjörn og gagnsæ. Íbúar bera nú þegar ábyrgð með því að greiða gjöld fyrir sorphirðu og taka þátt í flokkun heima hjá sér. Sveitarfélög bera ábyrgð á skipulagi þjónustunnar og rekstri kerfisins á sínu svæði. En ríkið setur rammann með lögum og reglugerðum og ákveður hvernig kerfið á að þróast til framtíðar.

Samvinna lykill að sjálfbæru úrgangskerfi

Sjálfbært úrgangskerfi byggir ekki aðeins á góðum ásetningi heldur líka á réttlátri ábyrgðarskiptingu. Ef við viljum að kerfið virki til lengri tíma þurfum við samstarf allra; íbúa, sveitarfélaga og ríkisins. Aðeins þannig getum við tryggt að umhverfisleg markmið náist – án þess að byrðarnar lendi ósanngjarnt á einum aðila.

Sandra Sigurðardóttir

Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi

Við Soroptimistar vitum að kynjajafnrétti er bæði áfangi sem vert er að fagna og markmið sem við verðum áfram að vinna að. Konur munu halda áfram að móta samfélög, leiða nýsköpun, byggja upp frið og efla réttlæti. Áherslur okkar hvetja okkur til að fagna og finna innblástur af þeim ótrúlega árangri sem konur ná á hverjum degi. Jafnframt minnir það okkur á að áframhaldandi árangur krefst sýnileika og sameiginlegrar skuldbindingar.

Árið 2026 leggur Soroptimistasamband Evrópu áherslu á slagorðið „Why it matters“ – konur knýja framfarir. Það skiptir meira máli nú en nokkur sinni fyrr að Soroptimistar séu rödd kvenréttinda, upplýst og trúverðug á tímum þegar jafnrétti á undir högg að sækja. Þótt margt hafi áunnist er enn verk að vinna og Soroptimistar munu áfram vera í fararbroddi með því að magna sameiginlega rödd, fagna árangri okkar og einbeita okkur að því að skapa framtíð þar sem jafnrétti er fyrir alla.

Með víðtækri þátttöku sem tengist 8. mars staðfestum við að jafnrétti verður aðeins náð þegar við stöndum saman sem mannkyn og höldum áfram að knýja saman á um raunverulegar sjálfbærar aðgerðir.

20 Soroptimistaklúbbar um allt land munu á margvíslegan hátt minna á Alþjóðlegan baráttudag kvenna. 

Soroptimistaklúbbur Keflavíkur er öflugur klúbbur sem ég hvet lesendur til að kynna sér nánar.  soroptimist.is

Katrín Káradóttir

1.varaforseti Soroptimistasambands Íslands

Eftir nokkra umhugsun fann ég að þetta var spurning sem snerti meira en póstnúmer eða sveitarfélagamörk. Undanfarin fimm ár hef ég búið í Reykjanesbæ. En þegar ég hugsaði spurninguna fann ég að svarið fól í sér eitthvað dýpra. Þetta var ekki bara spurning sem snerist um búsetu, heldur um að tilheyra, að eiga rætur og vera hluti af samfélagi. Þar liggur svarið við því hvers vegna ég hef fallið fyrir Reykjanesbæ.

Eins og önnur samfélög varð samfélagið í Reykjanesbæ ekki til af sjálfu sér. Hér hefur duglegt og útsjónarsamt fólk, kynslóð fram af kynslóð, byggt upp sterkt bæjarfélag við oft og tíðum krefjandi aðstæður. Saga staðarins er samofin sjósókn, atvinnusköpun, varnarliði, alþjóðlegum tengslum og stöðugum breytingum. Hún er saga fólks sem gefst ekki upp, aðlagast, leitar nýrra leiða og stendur saman þegar á reynir.

Það sem hafði mest áhrif á mig þegar ég flutti í Reykjanesbæ voru ekki byggingarnar eða staðsetningin, heldur fólkið. Hér býr hlýtt, opið og kraftmikið samfélag. Fólk sem heilsar hvert öðru, spyr hvernig gengur og lætur sig varða um náungann. Samfélagið skiptir fólk máli, bæði í orði og á borði. Hvort sem er í skóla- eða íþróttastarfi, í menningarlífi eða sjálfboðastarfi er metnaður og samheldni í fyrirrúmi.

Þegar Keflavík, Njarðvík og Hafnir sameinuðust, hvert samfélag með sína sérstöðu, sögu og sjálfsmynd, sannaðist að saman voru þessi samfélög meira en summa þeirra. Saman mynda þau bæjarfélag sem stendur traustum fótum og íbúarnir horfa fullir sjálfstrausts fram á veginn.

Þess vegna átti ég erfitt með að svara spurningunni hvort ég væri Keflvíkingur. Ég er kannski ekki fæddur í Keflavík eða Reykjanesbæ, en er stoltur af því að tilheyra samfélaginu í bænum. Ég er stoltur íbúi Reykjanesbæjar, samfélags sem mér líður vel í, kann að meta og ber mikla virðingu fyrir.

Sigurður Helgi Pálmason,
þingmaður

Sjálfboðaliðar og samtök þeirra um allan heim vinna gríðarlega mikið og gott starf til þess að koma hlutum og lífi á betri veg. Rótarý um allan heim og þar á meðal hinn 80 ára Rótarýklúbbur Keflavíkur leggur sitt af mörkum, bæði með sjálfboðaliðastarfi og einnig með því að styrkja góð málefni. Hér í Reykjanesbæ hefur klúbburinn staðið fyrir gróðursetningum, tekið Krabbameinsfélag Suðurnesja undir sinn verndarvæng auk margs annars sem of langt yrði að telja upp.

En eitt stærsta og mikilvægasta verkefni hreyfingarinnar er útrýming lömunarveiki í heiminum. Það var talið nánast óvinnandi vegur fyrir áratugum en nú hillir undir endalokin. Heilbrigði og útrýming sjúkdóma er ofarlega á blaði hennar.

Með stöðugt meiri ásókn í frítíma fólks og mikilli samkeppni um tíma fólks er afar mikilvægt að hlúa að starfi sjálfboðaliða. Það gera mörg félagasamtök og gott að minnast Rótarýhreyfingarinnar í tengslum við 23. febrúar fyrir 126 árum. Megi Rótarý blómstra og sjálfboðaliðar styrkjast í starfi hvar sem þeir leggja hönd á plóg.

Ólafur Helgi Kjartansson,
fyrrverandi forseti og umdæmisstjóri Rótarý á Íslandi

Fyrir heimsfaraldurinn, í byrjun árs 2020, voru íbúar sveitarfélagsins um 1300 talsins. Á um sex árum hefur íbúum því fjölgað um 700 manns, sem jafngildir um 54% fjölgun. Um er að ræða gríðarlegan vöxt á stuttum tíma sem fá sveitarfélög á landinu hafa upplifað með eins skörpum hætti.

Slíkur vöxtur er ekki sjálfgefinn og endurspeglar þá staðreynd að Vogar eru eftirsóknarverður staður til að búa á. Hér vilja fjölskyldur festa rætur og hér sjá fyrirtæki tækifæri.

En vöxtur er ekki markmið í sjálfu sér. Markmiðið er sterkt samfélag þar sem fjölskyldur blómstra, atvinnulíf dafnar og samheldni ríkir í samfélaginu. Þess vegna þurfum við að gæta þess að vera áfram skynsöm í uppbyggingunni. Vöxtur má aldrei verða stjórnlaus. Hann þarf að vera markviss og ábyrgur.

Á þessum tímamótum er þó gott að staldra aðeins við og huga að því sem hefur tekist vel og að hverju þurfi að gæta í okkar sveitarfélagi til að bæði mæta núverandi vexti og undirbúa okkur fyrir áframhaldandi sókn.

Treysta innviði sveitarfélagsins

Innviðir eru burðarás samfélagsins og þegar íbúum fjölgar á jafn skömmum tíma og raun ber vitni er lykilatriði að uppbygging haldist í hendur við þróunina. Það er lykilatriði að tryggja að skóla- og leikskólamál, íþróttaaðstaða, samgöngur og önnur grunnþjónusta þróist í takti við samfélagið.

Hlúa að og efla þjónustu við íbúa

Gott samfélag er ekki metið út frá íbúafjölda heldur lífsgæðum og þá getur þjónustustig innan sveitarfélagsins skipt miklu máli. Þjónusta sveitarfélagsins þarf að vera aðgengileg, skilvirk og í takti við þarfir og vilja íbúa. Um leið skiptir máli að fjölbreytt þjónusta og verslun dafni innan sveitarfélagsins svo íbúar geti sótt sem mest í sitt nærumhverfi.

Styrkja atvinnulífið innan sveitarfélagsins

Sjálfbær vöxtur byggir á sterku atvinnulífi og verðmætasköpun. Við þurfum að skapa aðstæður þar sem fyrirtæki geta vaxið og ný störf orðið til. Með skýru skipulagi, fyrirsjáanleika og jákvæðu viðhorfi til atvinnusköpunar getum við aukið verðmætasköpun innan sveitarfélagsins og styrkt grunninn bæði til skemmri og lengri tíma.

Tryggja aðlögun og samheldni íbúa

Samfélag styrkist ekki sjálfkrafa við fjölgun íbúa og getur fjölgunin í sjálfu sér skapað áskoranir við að tryggja samheldið samfélag. Það þarf því að rækta samfélagið, tryggja að nýir íbúar upplifi sig velkomna og að íbúar Voga sem hafa byggt samfélagið upp í áraraðir finni áfram tilgang sinn og virðingu innan sveitarfélagsins. Öflugt samfélag byggist upp á samvinnu og samheldni og hún verður til þegar fólk upplifir að það skipti máli og hafi rödd.

Það hefur margt jákvætt verið gert á síðastliðnum árum, misserum og vikum til að mæta vexti sveitarfélagsins. En við megum aldrei staðna. Við eigum öll að vilja taka stærri og markvissari skref og hlúa enn betur að samfélaginu okkar. Það er sameiginlegt verkefni okkar allra að halda áfram að byggja upp samfélag sem stenst bæði kröfur dagsins í dag og væntingar morgundagsins.

Björg Ásta Þórðardóttir
Íbúi í Sveitarfélaginu Vogum

Við erum að tala um það verðmætasta sem við eigum – börnin og framtíðina. Þau verðskulda ekki aðeins pláss. Þau verðskulda menntun.

Hlustum á sérfræðingana

Leikskólinn er grunnur alls náms. Þar mótast málþroski, félagsfærni, sjálfsmynd og grunnur að áframhaldandi námi. Þar liggja stærstu tækifæri samfélagsins til að jafna stöðu barna og tryggja að öll börn fái að blómstra, óháð aðstæðum.

Gæði á þessu skólastigi ráðast fyrst og fremst af fagmennsku þeirra sem starfa þar.

Þetta er ekki til umræðu

Þetta snýst ekki um tilfinningar eða smekk. Þetta snýst um lög og um ábyrgð gagnvart börnum.

Leikskólinn er samkvæmt lögum fyrsta skólastigið. Hann er menntastofnun. Lögin kveða skýrt á um að minnsta kosti tveir þriðju þeirra sem sinna uppeldi og menntun barna í leikskólum skuli vera kennarar með leyfisbréf. Það er ekki viðmið sem má túlka eftir hentugleika hverju sinni.

Þegar hlutfall kennara í leikskólum nær ekki einu sinni þriðjungi er það ekki aðeins langt frá markmiðum, þá erum við að horfa á kerfislægan vanda sem krefst raunverulegra aðgerða.

Af hverju ætti leikskólinn að vera undantekning?

Við spyrjum ekki hvort við séum „að spá í“ menntun lækna eða hjúkrunarfræðinga. Við gerum kröfur um fagmennsku vegna þess að hún skiptir máli fyrir öryggi og gæði þjónustunnar.

Af hverju ætti það að vera öðruvísi þegar kemur að yngstu börnum samfélagsins?

Börn þurfa samfellu – ekki starfsmannaveltu

Reynsla og rannsóknir sýna að þar sem hlutfall menntaðra kennara er hærra er stöðugleiki meiri. Þar sem stöðugleiki er meiri líður börnum betur.

Há starfsmannavelta er ekki aðeins kostnaðarsöm fyrir sveitarfélög, hún er kostnaðarsöm fyrir börn. Börn þurfa öryggi, tengsl og samfellu.

Kennarar sjá það sem aðrir sjá ekki

Leikskólakennarar þekkja þroskamerki. Þeir geta brugðist við snemma þegar barn þarf stuðning, hvort sem það snýr að málþroska, félagslegri færni eða öðru. Þeir móta nám og leik út frá þörfum hvers og eins barns. Þetta lærist ekki á vinnustaðnum. Þetta er menntun. Og það er fjölbreytt, gefandi og skemmtilegt starf – að fylgjast með börnum dafna, læra og þroskast á hverjum einasta degi.

Þessi þekking er ekki aukabúnaður. Hún er ástæðan fyrir því að leikskólinn er skóli – ekki gæsla.

Góð laun og góðar starfsaðstæður – tækifærið sem bíður

Einn algengasti misskilningurinn í umræðunni er að laun leikskólakennara séu of lág til að gera starfið eftirsóknarvert. Kjarasamningar undanfarinna ára hafa breytt myndinni.

Staðreyndin er sú að núna í apríl verða byrjunarlaun nýútskrifaðs leikskólakennara með enga starfsreynslu 801.528 kr. Laun deildarstjóra með meistarapróf og 20 ára starfsreynslu verða 1.016.578 kr.

Mikilvæg vinna er í gangi um að jafna laun kennara við önnur sérfræðistörf. Vissulega mættu launin vera hærri, þó þau séu alls ekki jafn lág og margir halda. Í virðismatsvegferð KI er markmiðið að jafna laun kennara við önnur sérfræðistörf og er það er löngu tímabær viðurkenning á gildi starfsins – og þeirri vinnu er ólokið. Það er sveitarfélaganna og kjörinna fulltrúa að tryggja að þessi vegferð skili árangri.

Auk þess hefur Ísland gengið lengra en flest önnur lönd í að tryggja kennurum góðan undirbúningstíma, eitthvað sem skiptir gríðarlegu máli fyrir gæði námsins og líðan kennara í starfi. Sveitarfélög ættu að vera stolt af þessum árangri og kynna hann markvisst til að laða að fólk í nám.

Ef þú hefur hugsað um að fara í leikskólakennaranám – þá er þetta tíminn.

Spurningarnar sem þarf að spyrja

Þegar kosningaloforð eru gefin um að taka yngri börn inn í leikskóla er eðlilegt að spyrja hvort mönnun sé tryggð, hvort fagfólk sé til staðar og hvort starfsaðstæður séu þannig að kennarar vilji vera áfram. Hvað getum við gert til að auka hlutfall kennara? Þessar spurningar eru ekki nýjar. Vandinn er þekktur. Það sem hefur skort er ekki þekking – heldur pólitískur vilji til að bregðast betur við.

Án fjárfestingar í kennurum verða slík loforð að orðum einum.

Ef sveitarfélag er langt frá lögbundnu hlutfalli kennara ber því skylda til að gera úrbætur. Og kjörnum fulltrúum ber skylda til að krefjast þess.

Góð menntun byrjar með góðum kennurum.

Anna Lydía Helgadóttir
Höfundur er leikskólakennari.

Greinagerðin er ánægjuleg því hún sýnir skýrt að rými er til staðar fyrir inntöku 18 mánaða barna í leikskóla í sumar og jafnvel inntöku enn yngri barna. Ástæðan fyrir þeirri dagsetningu er einföld: leikskólabörn sem útskrifast fara í grunnskóla eftir sumarfrí og því er inntaka nýrra barna miðuð við 15. ágúst þegar leikskólarnir opna á ný.

Þegar rýnt er í tölurnar sést jafnframt að mögulegt væri að taka inn enn fleiri börn. Heildarfjöldi leikskólaplássa í sveitarfélaginu verður 1.190 í vor þegar Drekadalur verður fullbyggður fyrir 120 börn en fjöldi barna 18 mánaða og eldri eru alls 1.066. Nú þegar hafa 42 börn sem fædd eru á árinu 2024 hafið dvöl í leikskólunum okkar og er óhætt að fullyrða að öll 18 mánaða og eldri börn í Reykjanesbæ muni frá leikskólapláss þegar nýtt skólaár hefst í ágúst á þessu ári. 

Fjölgun leikskólabarna

Þrátt fyrir að plássin séu til staðar, þarf að gæta að fleiri atriðum áður en hægt er að lofa inngöngu yngri barna.

Íbúum Reykjanesbæjar hefur fjölgað hratt á undanförnum árum, eða um nær þúsund íbúa á ári síðustu tíu ár. Íbúar voru 15.302 árið 2016 en eru nú 24.606 sem jafngildir tæplega 62% fjölgun. Slík fjölgun myndi reynast öllum sveitarfélögum áskorun, ekki síst vegna uppbyggingu nauðsynlegra innviða. 

Þegar litið er til fjölda leikskólabarna voru þau 898 árið 2015 en í dag eru þau 1.099. Á 11 árum hefur leikskólabörnum í sveitarfélaginu fjölgað um 18% sem jafngildir fjölgun um tæpa tvo leikskóla.

Þegar kemur að biðlistum eftir leikskólaplássi er í raun réttara að tala um skráningarlista. Sumir foreldrar skrá börn sín við fæðingu, aðrir við flutning í  sveitarfélagið og enn aðrir þegar barnið nær 18 mánaða aldri. Lengd listans getur því tekið töluverðum breytingum frá mánuði til mánaðar.

Börn í Reykjanesbæ hafa almennt fengið inngöngu á leikskóla á því ári sem þau verða tveggja ára. Ástæðan er sú að yfir sumarið skapast svigrúm þegar 5 og 6 ára börn útskrifast og hefja grunnskólagöngu. Aldur barna við inngöngu í leikskóla hefur því verið um 25 mánaða að meðaltali en áhersla meirihluta bæjarstjórnar hefur verið að fjölga plássum á kjörtímabilinu til að lækka þennan meðalaldur.

Sum börn bíða þó lengur eftir plássi, einkum ef beðið er eftir plássi á ákveðnum leikskóla. Við erum lánsöm í að því leyti að í Reykjanesbæ eru starfandi 29 dagforeldrar og hafa aldrei verið fleiri. Sveitarfélagið býður foreldrum einnig upp á það að ef barnið þeirra er 18 mánaða hjá dagforeldri þá greiða þau sömu upphæð og þau myndu gera á leikskóla og Reykjanesbær niðurgreiðir gjöldin á móti.

Fjölgun starfsfólks

Það er mikilvægt að nýta þau pláss sem eru til staðar en við leggjum ríka áherslu á að tryggja mönnun leikskóla með fagfólki og hlúa að faglegu starfi leikskólanna.

Sökum þess förum við varlega í að fullyrða inntöku yngri barna en 18 mánaða að svo stöddu. Megin áherslan er að tryggja að 18 mánaða börn fái inngöngu í leikskólana okkar í sumar, sem við munum ná. Samhliða því höldum við áfram að laða til okkar hæft starfsfólk, sem er undirstaða leikskólastarfsins.

Á kjörtímabilinu hefur Reykjanesbær ráðist í ýmsar aðgerðir til að bæta starfsumhverfi leikskóla, þar á meðal:

• Starfsfólk leikskóla fær frí milli jóla og nýárs sem hluta af bættum vinnutíma.
• Samræmt frí hefur verið tekið upp milli leik- og grunnskóla.
• Þegar leikskólar loka í fríum er boðið upp á skráningardaga þar sem börnum býðst að fara á aðra opna leikskóla.
• Leikskólakennarar sem ráða sig til starfa hjá Reykjanesbæ fá 40% afslátt af leikskólagjöldum.
• Nýir kjarnasamningar hafa verið samþykktir sem bæta launakjör leik- og grunnskólakennara.

Fjölgun plássa

Ljóst er að staða leikskólaplássa mun batna verulega á árinu og hægt verður að taka inn 18 mánaða börn og jafnvel yngri. Þó er nauðsynlegt að halda áfram að efla faglegt starf leikskólanna og tryggja nægt starfsfólk, það skiptir höfuðmáli.

Samhliða mun Reykjanesbær halda áfram uppbyggingu leikskóla. Áformað er að byggja nýjan leikskóla í stað Garðasels, fyrstu skref í byggingu þriðja hluta Stapaskóla eru að fara af stað og jafnframt er verið að rýna möguleika á stækkun annarra leikskóla.

Að lokum

Leikskólarnir okkar eru dýrmætir og skipta samfélagið miklu máli. Þeir gegna lykilhlutverki í þroska barna og gera foreldrum kleift að stunda atvinnu sína. Þótt leikskólar séu ekki lögbundin þjónusta ættu þeir að sjálfsögðu að vera það í ljósi mikilvægi þeirra.

Þessi þjónusta er ómetanleg og við munum áfram leggja ríka áherslu á að styrkja hana líkt og við höfum ávallt gert.

Guðný Birna,
formaður menntaráðs Reykjanesbæjar.

Vegna flutnings á bókasafninu úr Ráðhúsinu í Hljómahöll þá féllu viðburðir og kynningar félagsins að mestu niður á síðasta ári en vilji stendur til þess að efla samstarfið enn frekar og standa að ýmiss konar viðburðum á þessu ári.  Nánari upplýsingar verða gefnar á næstunni.

Garðyrkjufélag Suðurnesja var stofnað árið 2011 en það starfar sem svæðisbundin deild Garðyrkjufélags Íslands og hefur það hlutverk að annast og hrinda í framkvæmd verkefnum félagsins á Suðurnesjum. Félagið vinnur að því að efla garðrækt, fræðslu og ræktunarstarf í heimabyggð. Það er gert í samráði við markmið Garðyrkjufélags Íslands um að miðla þekkingu, tengja saman áhugafólk og stuðla að fjölbreytilegri ræktun gróðurs á Íslandi.

Starfsemi félagsins felur meðal annars í sér að styðja við samfélagsleg græn verkefni, efla fræðslu og hvetja íbúa til þátttöku í ræktun. Dæmi um slíkt er Andrými en það er garður í mótun við Ráðhús Reykjanesbæjar en Bókasafn Reykjanesbæjar hafði frumkvæðið að því verkefni með aðkomu Garðyrkjufélags Suðurnesja. Verkefnið var styrkt af Ersamus+ sjóðnum. Í því verkefni er lögð áhersla á að bæta nærumhverfi, styrkja sjálfbærni og skapa rými þar sem íbúar geta notið, lært og tekið virkan þátt í ræktun.

Aldingarður æskunnar í Reykjanesbæ er annað mikilvægt samfélagsverkefni sem var formlega afhent Garðyrkjufélagi Suðurnesja á sumardaginn fyrsta árið 2019. Garðurinn er staðsettur austan megin við stóru fánastöngina í skrúðgarðinum í Keflavík. Markmiðið með garðinum er að kynna yngstu kynslóðinni mikilvægi ræktunar og efla virðingu fyrir náttúru og umhverfi í gegnum leik, nám og þátttöku. Félagið gegnir lykilhlutverki í verkefninu. Það kemur að gróðursetningu, fræðslu og áframhaldandi uppbyggingu garðsins í samstarfi við garðyrkjustjóra Reykjanesbæjar, leikskólann Tjarnarsel og Rótarýklúbb Keflavíkur, sem er verndari garðsins. Í garðinum eru ræktuð aldintré, berjarunnar og ýmsar sígrænar tegundir. Töluverður fjöldi blómlauka er með aðstoð leikskólabarna gróðursettur á haustin en afraksturinn af því sjáum við þegar fer að vora. Við hvetjum bæjarbúa til þess að gera sér ferð í garðinn og sjá með eigin augum það ræktunarstarf sem þar fer fram.

Félagið hefur jafnframt umsjón með gróðurkössum sem eru staðsettir á svæði sem kallast Njarðvíkurskógar en það er útivistarsvæði Reykjanesbæjar þar sem einnig má finna leiksvæði og hundagerði. Áhugi bæjarbúa á gróðurkössunum hefur verið þó nokkur og sér félagið um útleigu á þeim. 

Með þessari víðtæku aðkomu stuðlar Garðyrkjufélag Suðurnesja að aukinni umhverfisvitund, bættri nýtingu grænna svæða og sterkri ræktunarmenningu á Suðurnesjum, í anda þeirra markmiða sem Garðyrkjufélag Íslands hefur unnið eftir í meira en heila öld.

Við hvetjum áhugasama til þess að ganga til liðs við Garðyrkjufélag Íslands sem býður upp á margvíslega fræðslu og sölu á laukum, fræjum, útsæði og rósum en að auki fylgir árlegt fræðslurit félagsins. Aðild að Garðyrkjufélagi Íslands felur í sér aðild að Garðyrkjufélagi Suðurnesja.

f/h Garðyrkjufélags Suðurnesja,
Fanney M. Jósepsdóttir, formaður,
Konráð Lúðviksson,
Jóna Friðriksdóttir,
Jón P. Jónsson,
Alma Vestmann.

Nei, ég er ekki að auglýsa bíókvöld þar sem bæjarbúar koma saman og horfa á hina margrómuðu kvikmynd, heldur er ég að vísa í síendurtekna kosningatónlist Samfylkingarinnar í Reykjanesbæ – loforðið um að 18 mánaða börn komist loksins inn á leikskóla. Mér leið nefnilega svolítið eins og ég væri fastur í kvikmyndinni Groundhog Day þegar ég las í Víkurfréttum að meirihlutinn héldi því fram að 18 mánaða börn myndu loksins komast inn á leikskóla, að vísu líklega ekki fyrr en rétt eftir kosningar… Hvar höfum við heyrt þetta áður?

Kannski vorið 2025 þegar bæjarbúum var sagt að 18 mánaða börn kæmust inn veturinn 2025, eða í kosningastefnuskrá Samfylkingarinnar 2022 þar sem sagði: „Við ætlum að halda áfram að hækka hvatagreiðslur barna og tryggja 18 mánaða börnum leikskólavist. Höfum hlutina í lagi!“

Það væri nefnilega svo sannarlega óskandi ef hlutirnir væru í lagi.

En förum aðeins lengra aftur í tímann.

Árið 2018 var haft eftir núverandi oddvita Samfylkingarinnar í áróðursplaggi flokksins: „Tryggjum leikskólapláss fyrir 18 mánaða börn.“

Á þessum tímapunkti í greininni er vert að minna á að Samfylkingin hefur stýrt Reykjanesbæ síðan 2014. Við erum því ekki að ræða nýtt markmið eða metnaðarfulla framtíðarsýn, heldur loforð sem hefur verið endurtekið ítrekað fyrir kosningar án þess að efnt sé. Þetta er ekki ólíkt því hvernig hlutirnir hafa gengið fyrir sig hjá Samfylkingunni í Reykjavík.

Raunveruleikinn sem fjölskyldur í Reykjanesbæ búa við er sá að börn hefja leikskóladvöl seinna en víðast hvar á landinu, að meðaltali á bilinu 24–29 mánaða. Það þýðir að foreldrar standa frammi fyrir erfiðu og kostnaðarsömu millibilsástandi. Sumir neyðast til að vera lengur frá vinnu en þeir ráða við, aðrir reyna að finna dagmömmu sem kannski er ekki til staðar og enn aðrir standa einfaldlega frammi fyrir því að endurskipuleggja allt sitt líf. Það eru jafnvel dæmi um fjölskyldur sem hafa flutt úr sveitarfélaginu vegna stöðunnar. Þetta snýst því ekki um pólitískt tal eða slagorð heldur um daglegt líf fólks, tekjur heimila, öryggi barnafjölskyldna og samkeppnisstöðu sveitarfélagsins.

Nú segir meirihlutinn að markmiðið náist loksins, í síðasta lagi í ágúst. Það er gott ef það stenst og ég vona innilega að það gerist. En staðreyndin er sú að það stóðst ekki 2025, ekki 2024, ekki 2023, ekki 2022, ekki 2021, ekki 2020, ekki 2019 og ekki 2018. Á einhverjum tímapunkti hætta þetta að vera tafir og fer að verða mynstur – mynstur brostinna kosningaloforða.

Leikskólamál snúast um atvinnuöryggi, jafnrétti á vinnumarkaði og traust til sveitarfélagsins. Ef meirihluti sem hefur setið frá 2014 getur ekki staðið við jafn skýrt og mælanlegt loforð ítrekað, hvað segir það þá um forgangsröðunina? Kannski er einfaldlega kominn tími á nýja forystu sem setur framkvæmdir fram yfir yfirlýsingar. 

Vilhjálmur Árnason, nýkjörinn oddviti Sjálfstæðisflokksins, hefur nálgast leikskólamálin af yfirvegun og með lausnum. Eins og hann hefur réttilega bent á þá þarf að bæta starfsskilyrði leikskólakennara og gera Reykjanesbæ að eftirsóknarverðum vinnustað fyrir þá. Þannig getum við tryggt að börn komist fyrr inn á leikskóla, enda er ekki nóg að vera með byggingar ef það vantar starfsfólkið. Þá hefur hann einnig sagst ætla að sækja í reynslu þeirra sveitarfélaga sem hafa náð markverðum árangri í leikskólamálum, sem eru flest rekin af sjálfstæðismönnum. 

Fjölskyldur í Reykjanesbæ eiga betra skilið en að upplifa Groundhog Day á fjögurra ára fresti.

Hermann Nökkvi Gunnarsson
Höfundur er háskólanemi

Vika6 árið 2026 tókst vonum framar og skilur eftir sig gott veganesti fyrir nemendur, starfsfólk og foreldra. Þema vikunnar að þessu sinni var „Öryggi og ofbeldi“, en efnisvalið var samvinnuverkefni skólasamfélagsins. Það var einstaklega ánægjulegt að sjá hversu margir tóku þátt í að móta vikuna strax frá upphafi, en þemað var ákvarðað eftir könnun sem send var á bæði nemendur og foreldra. Niðurstöðurnar voru afgerandi og bárust yfir 1000 svör sem sýndu glöggt að málefni tengd öryggi, mörkum og forvörnum gegn ofbeldi brenna á samfélaginu.

Skipulagning vikunnar var í höndum tengiliða forvarnarteyma skólanna, en þeir nutu aðstoðar sérstaks vinnuhóps. Í þeim hópi sátu fulltrúar nemenda úr öllum skólum ásamt tengiliðum forvarnarteyma, sem tryggði að dagskráin væri bæði viðeigandi og áhugaverð fyrir unga fólkið okkar. Þessi nálgun, þar sem raddir nemenda fengu að njóta sín við útfærsluna, skilaði sér í fræðsluna.

Dagskráin var fjölbreytt og sniðin að mismunandi aldurshópum. Á unglingastigi var vikan skipulögð tímum þar sem kafað var djúpt í erfið en mikilvæg málefni. Á mið- og yngsta stigi var lögð áhersla á að lágmarki þrjá skipulagða tíma af aldursmiðaðri kennslu þar sem rætt var um samskipti, vináttu og persónuleg mörk á uppbyggilegan hátt.

Einn af hápunktum vikunnar var fræðsla um kynheilbrigði og rétta notkun smokka. Verkefnið naut góðs af dýrmætum stuðningi Reykjanesapóteks, sem gaf smokka í fræðsluskyni, og Skólamatar, sem lagði til banana sem notaðir voru til að sýna rétta notkun á smokkum. Þessi stuðningur gerði okkur kleift að nálgast fræðsluna á raunsæjan og fordómalausan hátt, sem nemendur kunnu vel að meta.

Guðbjörg Jóhannesdóttir afhendir smokka frá Reykjanesapóteki.

Sköpunarkraftur nemenda fékk líka að blómstra þar sem þeim gafst kostur á að vinna eigið fræðsluefni fyrir samnemendur sína. Haldin var samkeppni á milli skóla og var útkoman vægast sagt glæsileg. Fjölmörg vönduð og hvetjandi verkefni litu dagsins ljós, en að lokum voru það Alexandra Ellen, Katla Dröfn, Ólöf Hlín, Sólrún Líf og Unnur Birta í 9. bekk úr Myllubakkaskóla sem fengu viðurkenningu fyrir framúrskarandi myndband og Elísa Guðbjörg, Helena Ósk og Rakel Ósk í 9. bekk úr Háaleitisskóla sem fengu viðurkenningu fyrir framúrskarandi veggspjald.

Nemendur Myllubakkaskóla og Háaleitisskóla með viðurkenningu.

Sannarlega framúrskarandi fræðsluefni sem nemendur útbjuggu fyrir hvort annað. Verðlaunin voru ekki af verri endanum, en vinningshafar fengu gjafabréf frá Antons Mamma Mía, Just Winging It og Sigurjónsbakaríi. Við færum þessum fyrirtækjum okkar bestu þakkir fyrir að styrkja verkefnið og hvetja nemendur okkar áfram.

Þó að Vika6 sé mikilvægur hápunktur, þá er fræðsla um kynferðislegt ofbeldi, ofbeldi almennt, mörk og heilbrigð samskipti samfélagslegt verkefni sem skólarnir leggja áherslu á allt árið um kring. Með því að taka þessi mál sérstaklega fyrir í einni viku tekst okkur að skapa dýpri umræðu og meiri vitund. Það er hins vegar lykilatriði að samtalinu ljúki ekki þegar skólabjallan hringir. Við hvetjum foreldra og forsjáraðila eindregið til að halda umræðunni áfram heima og ræða þessi mikilvægu gildi við börnin sín.

Við viljum þakka öllum þeim sem styrktu þetta mikilvæga verkefni og gerðu Vikuna6 2026 að jafn árangursríkum viðburði og raun bar vitni. Saman byggjum við upp öruggara og upplýstara samfélag fyrir börnin okkar.

Fyrir hönd tengiliða forvarnarteyma,

Þormóður Logi Björnsson,
aðstoðarskólastjóri í Akurskóla.

Fyrirhuguð er skoðanakönnun meðal félagsmanna um 1-5 sæti á lista og því er óskað eftir umsóknum í sæti 1-5 annarsvegar og 6-14 hinsvegar.

Athugið að allir sem áttu lögheimili í Grindavík 9. nóvember 2023 eða síðar geta tekið þátt.

Sendu okkur tölvupóst á netfangið xdgrindavik@gmail.com þar sem fram kemur fullt nafn, kennitala, símanúmer og hvaða sæti það er sem þú sækist eftir.

Umsóknarfrestur er frá 6 til 28 febrúar.

Birgir Már Bragason, framkvæmdastjóri Keflavíkur sækist eftir 2.– 4. sæti.

Díana Hilmarsdóttir, forstöðumaður Björginni geðræktarmiðstöð sækist eftir 2.– 3. sæti.

Fida Abu Libdeh, framkvæmdastjóri Geo Silica – sækist eftir 2.– 3. sæti.

Gunnar Jón Ólafsson, verkefnastjóri eldvarnaeftirlits hjá BS – sækist eftir 3.– 4. sæti.

Halldóra Fríða Þorvaldsdóttir, verkefnastjóri hjá Reykjanesbæ – sækist eftir 1. sæti.

Róbert Jóhann Guðmundsson, málarameistari – sækist eftir 2. sæti.

Framsókn fyrir Reykjanesbæ – vertu með!

Innihaldsríkar sögustundir eru gulls ígildi þegar kemur að því að efla mál og læsisþroska leikskólabarna. Samspil margra þroskaþátta styrkist við það að hlusta á vandaðar og vel lesnar sögur þar sem góður tími er gefinn til samræðna. Tilfinninga- og félagsþroski eflist þegar börnin setja sig í spor sögupersóna og upplifa með þeim gleði og sorgir. Þau auka jafnframt við þekkingu sína á lífinu og tilverunni um leið og þau hlusta á fjölskrúðugan orðaforða.

Hvers vegna er lestur fyrir og með börnum svona gagnlegur?

Í barnabókum úir og grúir af áhugaverðum og spennandi orðum sem gott og gagnlegt er að kunna, en ritað mál er að öllu jöfnu mun blæbrigðaríkara en talað mál og þar koma fyrir margvísleg og sjaldgæf orð. Barnabækur eru farartæki inn í heim hins óþekkta og gefa kennurum, foreldrum og öðrum uppalendum ómetanleg tækifæri til að efla mál-, vitsmuna, félags- og tilfinningaþroska barna. Ótal rannsóknir í menntunarfræðum síðustu áratuga sýna sterk tengsl á milli málþroska, sérstaklega orðaforða, og lesskilnings barna þegar lengra líður á skólagönguna. Góður málþroski á leikskólaárunum er þar af leiðandi mjög mikilvægur fyrir læsisþroska barna og velgengni á næstu skólastigum. (Árdís H. Jónsdóttir, Ingibjörg Sif Stefánsdóttir og Hrafnhildur Ragnarsdóttir, 2025).

Sögu- og samverustundir

Í leikskólum Reykjanesbæjar er rík áhersla lögð á að efla mál- og læsisþroska barnanna með fjölbreyttum leiðum. Sögu- og samverustundir skipa þar stóran sess og byggja á langri og góðri hefð þar sem íslenskt mál svífur yfir og allt um kring. Í þeim stundum sem og í öðru skólastarfi skiptir fagmennska, þekking á málþroska ungra barna og áhugi kennara öllu máli.

Sá tími sem gefinn er til sögulesturs og samræðna með börnum í leikskólum og á heimilum þeirra eru töfrastundir sem aldrei verða frá þeim teknar.

Til hamingju með dag leikskólans.

Heimildir:
Árdís Hrönn Jónsdóttir, Hrafnhildur Ragnarsdóttir og Ingibjörg Sif Stefánsdóttir. (2025).
Orðaspjall. Árdís H. Jónsdóttir

Bók í hönd

Bók í hönd
og þér halda engin bönd.
Bók í hönd
og þú berst niður á strönd.
Bók í hönd
og þú breytist í önd.
Bók í hönd
og beint út í lönd.
Þórarinn Eldjárn

Árdís Hrönn og Inga Sif,
skólastjórnendur í leikskólanum Tjarnar

Með þessu er ég ekki að segja að við megum ekki gagnrýna skólakerfið, en við þurfum að vanda okkur. Þjóðfélagsumræðan hér heima og erlendis hefur því miður þróast í þá átt að henni er beinlínis ætlað að vekja ótta, óöryggi og gremju. Trú á því að kerfin okkar virki sem skyldi er t.d. á hröðu undanhaldi meðal unglinga. Þar með talið skólakerfið.

Ef áherslur yfirvalda í menntamálum í gegnum tíðina eru skoðaðar sést vel að menntamál eru mjög pólitísk. Ég er sjálf kennari og alin upp af kennurum og ég leyfi mér að halda því fram að margt af því sem stjórnmálin hafa lagt af mörkum til menntakerfisins í gegnum tíðina hefur valdið skaða. Þótt það hafi verið gert í góðri trú. Fjölmörg dæmi vitna um það, bæði frá hægri og vinstri. Dæmin sýna að við verðum að vanda okkur betur.

Í því samhengi fagna ég vinnunni sem er í gangi hjá Miðstöð menntunar og skólaþjónustu, þar sem verið er að þróa matstæki til að styðja við skólastarf og gera nám og kennslu markvissari. En um leið finnst mér umhugsunarefni að niðurstöður prófa verði notaðar til að bera saman einstaka skóla. Án tillits til félagslegra og efnahagslegra þátta, sem í breyttu þjóðfélagi hafa að öllum líkindum enn meiri áhrif en áður. Ég held að við ættum líka að horfast í augu við það að hætta er á að færri nemendur sem þurfa stuðning í námi taki slík próf, ef tilgangurinn er að bera saman einstaka skóla. Erlendar rannsóknir sýna það. Í því sambandi má benda á að þrátt fyrir að lesfimiprófin, sem hafa verið lögð fyrir nemendur grunnskóla undanfarin 10 ár, séu valkvæð hefur þátttaka í þeim verið mjög góð. Í kringum 90%, frá 1.-10.bekk. Þannig eru orðin til dýrmæt, marktæk gögn. Gögn sem við getum notað í uppbyggilegum tilgangi. Við. Mættum svo sannarlega gera meira af því.

Sandra Sigurðardóttir
Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi.

Samkvæmt tillögu að samgönguáætlun 2026–2030, sem nú er til umfjöllunar á Alþingi, eru engar fjármagnaðar framkvæmdir vegna hjólastíga milli Garðs, Sandgerðis og Reykjanesbæjar á árinu 2026. Það eina sem gert er ráð fyrir er 5 milljóna króna framlag til að standa undir helmingi hönnunarkostnaðar.

Vegagerðin hefur jafnframt staðfest í svörum til okkar:

• hún hafi ekki fengið upplýsingar um heildarkostnað verkefnisins og geti því ekki komið því inn í áætlun ársins með svo stuttum fyrirvara,
• framkvæmdin sé á ábyrgð sveitarfélagsins,
• og að Vegagerðin hafi tekið frá 30 milljónir króna á ári á árunum 2027–2030, en telur að það fjármagn dugi skammt fyrir jafn umfangsmiklar framkvæmdir.

Í fjárhagsáætlun meirihlutans í Suðurnesjabæ fyrir árin 2026 til 2029 er einungis gert ráð fyrir 70 milljónum króna í göngustíga frá þéttbýli Garðs og 90 milljónum króna frá þéttbýli Sandgerðis á tímabilinu. Það liggur því fyrir að það fjármagn sem áætlað er í þessi verkefni dugar skammt í þessar miklu hjólastígaframkvæmdir.

Hér er því um að ræða ófullmótaða hugmynd, án tryggðrar fjármögnunar, en í tímasettri framkvæmdaráætlun meirihlutans eiga báðir stígar að vera tilbúnir mánaðarmótin júlí – Ágúst 2026 en ekki liggur fyrir raunhæft kostnaðarmat.

Það er sjálfsagt að styðja við uppbyggingu öruggra og vistvænna samgangna. En slíkt krefst hins vegar skýrrar og heiðarlegrar upplýsingagjafar. Íbúar Suðurnesjabæjar eiga rétt á að vita hvort verið sé að boða raunverulegar framkvæmdir eða hvort um sé að ræða hugmyndir og vonir sem eru kynntar sem staðreyndir.

Ef meirihluti Samfylkingar, Bæjarlista og Sjálfstæðisflokks telur þetta vera tímamótaverkefni hlýtur hann að leggja fram skýra og raunhæfa fjármögnunaráætlun. Þar sem slíkt liggur ekki fyrir eins og staðan er í dag, því er full ástæða til að stíga varlega til jarðar og gera íbúum grein fyrir stöðunni eins og hún er í raun.

Anton K. Guðmundsson - Oddviti Framsóknarflokksins í Suðurnesjabæ

Magnús Sigfús Magnússon – Bæjarfulltrúi í Suðurnesjabæ

Sem stendur eru um 120 einstaklingar á biðlista eftir bráðri og lífsnauðsynlegri meðferð í Krýsuvík, flest þeirra ungt fólk í miklum vanda. Markmið samtakanna er að stytta þessa biðlista á næstu árum, sem krefst aukins fjármagns og víðtækari þjónustu. Með fyrirhugaðri opnun áfangaheimilis verða Krýsuvíkursamtökin í stakk búin til að taka á móti 41 einstaklingi samtímis í stað 29, sem mun stytta biðlistana verulega.

Árið 2026 markar 40 ára afmælisár Krýsuvíkur. Undanfarin ár hefur verið unnið markvisst að eflingu starfsins með betur menntuðum ráðgjöfum og samstarfi við fremstu meðferðarstöðvar í Bandaríkjunum. Árangurinn er skýr: um 70% þeirra sem ljúka sex mánaða meðferð eru edrú tveimur árum síðar og snúa aftur út í samfélagið, jafnt í nám eða störf.

Í Edrú vikunni eru landsmenn hvattir til að sleppa áfengi og gefa í staðinn andvirðið til Krýsuvíkur. Þátttaka er einföld og boðið verður upp á tvo möguleika: hringja í 902 1707 þar sem dregið er af símareikningi kr. 4500 sem nemur andvirði 12 bjóra eða greiða í gegnum www.edruvika.is þar er boðið upp á  þrjár leiðir: andvirði rauðvíns/hvítvíns kr. 3.500, andvirði 12 bjóra kr. 4.500 og andvirði sterkrar áfengisflösku kr. 7.500.

Fjöldi þekktra Íslendinga ásamt fjölmiðlum munu styðja átakið á meðan það stendur yfir.

Björgum mannslífum og tryggjum ungu kynslóðinni bjartari framtíð.

Þetta hafði íbúi í Reykjanesbæ að segja um bæjarpólitíkina við mig um daginn.

Þessi orð ná að mínu mati utan um þá tilfinningu sem margir deila en eru jafnframt sammála um að Reykjanesbær standi á góðum grunni, en að það mætti hleypa nýrri kynslóð að sem kæmi með ferskan blæ. Ekki vegna þess að allt sé í rugli, heldur vegna þess að nýjar áherslur í bland við reynslu geta gert okkur enn sterkari. 

Það er gott að staldra við og hugsa hlutina upp á nýtt. Hvað megi betur fara og hvar gengur vel. Undanfarin ár hefur margt gott verið gert í Reykjanesbæ. Uppbygging hefur verið mikil, þjónusta styrkst og bærinn tekið miklum breytingum. Okkur ber að virða það og viðurkenna, þrátt fyrir að vera jafnvel ósammála um útfærslurnar. En nú er kominn tími á ferskan blæ, nýja nálgun og breytingar með nýju fólki. Við megum ekki festast í gömlu fari. Þegar fleiri sjónarhorn fá að heyrast verða ákvarðanir upplýstari og traust milli íbúa og stjórnvalda eykst. Það er sú stjórnsýsla sem er best til þess fallin að leiða okkur áfram inn í framtíðina. 

Viðreisn er nú að fara af stað í Reykjanesbæ og ætlar sér að bjóða upp á akkúrat þetta, nýtt upphaf með nýrri kynslóð. Í grasrótinni er fólk með fjölbreyttan bakgrunn og reynslu sem er að stíga sín fyrstu skref í stjórnmálum í bland við reynslubolta. Þessi blanda er styrkur og lykillinn að skýrri framtíðarsýn fyrir Reykjanesbæ. 

Ég vil því hvetja alla sem áhuga hafa á að taka þátt í þessari vegferð með okkur að setja sig í samband við uppstillingarnefnd Viðreisnar í Reykjanesbæ.  Hægt er að heyra í þeim með því að senda póst á netfangið sudurnes@vidreisn.is. Við viljum fá að borðinu fólk með ólíkan bakgrunn, reynslu og þekkingu og byggja þannig upp sterka liðsheild og erum sannfærð um að þannig fáum við heilsteyptan hóp með almannahagsmuni framar sérhagsmunum í Bæjarstjórn Reykjanesbæjar. 

Loftum út og ryðjum þannig veginn fyrir nýja kynslóð til áhrifa. 

Arnar Páll Guðmundsson

formaður Viðreisnar á Suðurnesjum 

Um hvað snýst þjóðaratkvæðagreiðslan?

Þjóðaratkvæðagreiðslan um aðildarviðræður við Evrópusambandið snýst ekki um að ganga í ESB á morgun. Hún snýst um að skoða málið af yfirvegun, meta kosti og galla og taka upplýsta ákvörðun um framtíð Íslands. Þetta er ákvörðun sem ég mun taka, ef ég fæ kost á því, með það í huga hvað er börnum mínum og barnabörnum fyrir bestu.

Framsýni í sögu Íslands

Saga Íslands sýnir að framsýni skiptir máli. Harðar deilur einkenndu samfélagið þegar ákvörðun var tekin um inngöngu Íslands í NATÓ árið 1949. Sú ákvörðun var tekin í þágu öryggis framtíðarkynslóða og í dag eru flest sammála um að þar hafi verið stigið skynsamlegt skref. Hart var einnig deilt um EES-samninginn á sínum tíma, en að lokum var hann samþykktur á Alþingi. Þegar sú ákvörðun var tekin var horft til atvinnu, menntunar og tækifæra fyrir ungt fólk. Þessar ákvarðanir voru ekki teknar af ótta eða annarlegum hvötum, heldur með ábyrgð og framtíðarsýn að leiðarljósi.

Óvissa og væntingar ungu kynslóðarinnar

Í dag stendur unga kynslóðin frammi fyrir óvissu. Hún vill stöðugleika, raunhæf tækifæri til náms og starfa og sterkt efnahagsumhverfi. Hún vill hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta líf hennar og framtíð. Aðildarviðræður við Evrópusambandið geta varpað ljósi á hvort – og með hvaða hætti – slíkt samstarf geti styrkt stöðu Íslands til lengri tíma. Við skuldum börnum okkar og barnabörnum að ræða þetta mál af skynsemi og yfirvegun. Ekki með hræðsluáróðri, heldur á grundvelli staðreynda. Ekki með fyrirfram gefnum niðurstöðum, heldur með opnum huga og heiðarlegu samtali.

• Þess vegna segi ég já við aðildarviðræður viðEvrópusambandið. Já við samtali. Já við framtíðarsýn. Já – vegna barnanna minna og barnabarnanna sem eiga framtíðina.

Sandra Sigurðardóttir

Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi

Undanfarin ár hefur umræðan um sameiningu sveitarfélaga orðið sífellt háværari og virðist víða vera sett fram sem sjálfgefin lausn á áskorunum í sveitarstjórnarmálum. Í þeirri umræðu er þó hætt við að flækjustigið sé vanmetið. Sameining er ekki auðveld í sjálfu sér og hún er langt frá því að vera lausn í öllum tilvikum.

Algengt er að bent sé á að stærri sveitarfélög hafi meiri burði, bæði fjárhagslega og faglega. Þó sýnir reynslan að sameiningar eru oft kostnaðarsamar og flóknar í framkvæmd. Umskiptakostnaður, samræming kerfa og skipulags, aukinn ferðakostnaður og óljós ábyrgðarskipting geta vegið þungt. Sá sparnaður sem lofað er lætur stundum bíða eftir sér eða skilar sér alls ekki.

Í fjölkjarna sveitarfélögum bætist við sérstök áskorun. Þar getur ágreiningur milli byggðakjarna um forgangsröðun verkefna orðið þess valdandi að ákvarðanataka stöðvast. Skipulagsmál, uppbygging innviða og húsnæðis geta setið á hakanum vegna togstreitu um staðsetningu, fjárfestingar og áherslur. Í slíkum aðstæðum verður niðurstaðan ekki samlegð heldur stöðnun, þar sem sveitarfélagið nær ekki að halda áfram að vaxa og uppbyggingaráform dragast eða falla niður.

Þá ber einnig að horfa gagnrýnið á þær sameiningar sem verða fyrst og fremst á pappír. Þegar sveitarfélög eru sameinuð að nafninu til, án þess að kjörnir fulltrúar taki raunverulegt skref í að einfalda rekstur, samræma stjórnsýslu og nýta möguleg samlegðaráhrif, skapast hætta á tvöföldu kerfi innan sama sveitarfélags. Slík hálfgerð sameining skilar hvorki sparnaði né betri þjónustu, heldur getur hún aukið flækjustig, kostnað og óánægju. Slík þróun er ekki til þess fallin að efla traust eða þátttöku í sveitarstjórnarmálum.

Það er jafnframt mikilvægt að árétta að skortur á fagþekkingu eða burðum kallar ekki sjálfkrafa á sameiningu. Samvinna sveitarfélaga, þjónustusamningar og sameiginleg verkefni geta oft skilað sömu eða betri niðurstöðu án þess að sjálfstæði sveitarfélaga sé lagt af. Slíkar lausnir bjóða upp á sveigjanleika og virða jafnframt fjölbreytileika byggða.

Sameining sveitarfélaga getur í sumum tilfellum verið skynsamleg og jafnvel nauðsynleg en hún er ekki allsherjarlausn og á aldrei að vera þvinguð fram. Hver ákvörðun verður að byggjast á raunverulegu mati á aðstæðum, vilja íbúa og skýrum markmiðum um hvernig bæta eigi þjónustu og rekstur.

Sterkt sveitarstjórnarkerfi byggist á trausti, ábyrgð og raunverulegri valddreifingu. Það næst ekki endilega með stærri einingum, heldur með skynsamlegum lausnum sem taka mið af fólkinu sem býr í sveitarfélögunum — ekki aðeins stærð þeirra á korti eða íbúafjölda.

Anton Guðmundsson,

oddviti Framsóknar
í Suðurnesjabæ

Þegar er ljóst að atkvæði til Sjálfstæðisflokksins í vor mun skila okkur góðum bæjarstjóra og því ber að fagna. Ég vona að allir þeir þrír sem þegar hafa byrjað baráttuna verði saman í okkar liði.

En í góðu liði þarf öflugan fyrirliða og alvöru leiðtoga, í þessu tilviki alvöru bæjarstjóra. Vilhjálmur Árnason er vel kynntur og öflugur þingmaður. Þekking hans á landsmálum og tengingar við þingmenn og stjórnkerfið skiptir miklu máli þegar horft er til þess hver stýrir bænum okkar og hefur reynslu til þess.

Reynsla hans sem lögreglumaður í Reykjanesbæ um langt árabil skiptir líka máli. Þá veit hann af eigin reynslu hvað fjölskyldur vilja sjá til að velja búsetu fyrir sig og sýna fjölskyldu.

Síðustu ár hefur Villi verið tíður gestur hjá fyrirtækjum á svæðinu til að kynna sér rekstrarumhverfið, ógnir og tækifæri.

Ég brenn fyrir bænum mínum, uppbyggingu og nýrri framtíðarsýn en einkaframtakið er eina aflið sem getur látið hlutina vaxa og dafna. En einkaframtakið þarf öflugt sveitarfélag, góða bæjarstjórn og umfram allt góðan bæjarstjóra.

Hækkun fasteignaskatta bæjarstjórnar Reykjanesbæjar um síðustu áramót var ekki að hjálpa fyrirtækjum á svæðinu að stækka og styðja við framtíðarþróun. Þá hafa takmarkaðir húsnæðismöguleikar starfsmanna fyrirtækja undanfarin ár, vegna ríflegra samninga innanbæjar um alþjóðlega vernd, ekki hjálpað heldur. Þetta þarf að laga.

Við þurfum að tryggja að fleiri atkvæði bæjarbúa séu XD því Sjálfstæðisflokkurinn er vissulega flokkur sem hefur metnað og getu til að stíga fram úr meðalmennsku og skapa bæjarfélag innan frá. Atvinnulífið og bæjarbúa Reykjanesbæjar vantar góðan bæjarstjóra og gott og öflugt lið með honum í bæjarstjórn.

Kjósum Vilhjálm Árnason til forystu og kjósum XD í vor. Villi sem leiðtogi tryggir okkur fleiri atkvæði í næstu kosningum og tryggir okkar jafnframt besta liðið.

Steinþór Jónsson.

En til þess að mæta þessum áskorunum þurfum við sterka öfluga sveitastjórn, með skýra framtíðarsýn fyrir samfélagið okkar. Framtíðarsýn sem varðar leiðina, ekki aðeins næstu fjögur árin, heldur næstu áratugina. Sveitastjórn sem er yfir alla frasapólitík hafin og talar í lausnum, því hér þarf að taka erfiðar ákvarðanir, ryðja veginn, hagræða í rekstri og senda skýr skilaboð að á bakvið allar áskoranir leynast tækifæri.
Á morgun gefst sjálfstæðismönnum í Reykjanesbæ færi á að kjósa sér leiðtoga fyrir næstu sveitastjórnarkosningar. Verður þetta í fyrsta sinn í sögu flokksins í bænum sem slíkt prófkjör á sér stað.

Það má heyra skýrt ákall íbúa eftir breytingum og hefur leiðtogaprófkjörið vakið verðskuldaða athygli.
Nú stöndum við sjálfstæðismenn í Reykjanesbæ frammi fyrir risastóru tækifæri og líka valkostum. Við getum valið á milli þess að haga seglum eftir ráðandi vindum eða þá gert, eins og íbúar í þessu sveitarfélagi hafa gert svo oft áður - að taka stjórn á okkar eigin örlögum í krafti Sjálfstæðisstefnunnar. Fyrrnefndi valkosturinn hefur ekki verið að skila neinu hvorki á landsvísu né hér í kjördæminu. En sá síðarnefndi hefur alltaf gefist íbúum Reykjanesbæjar best.
Framtíðin er svo sannarlega í Reykjanesbæ og hún verður mótuð í þessum
bæ.

Ásgeir Elvar Garðarsson
Frambjóðandi í leiðtogaprófkjöri Sjálfstæðisflokksins.

Áætlað er að 16 % af fólki 60 ára og eldra hafi upplifað einhvers konar ofbeldi á síðustu 12 mánuðum. Það samsvarar um það bil 1 af hverjum 6 en þetta er ekki vitað með vissu því margt bendir til að ofbeldi gagnvart öldruðum sé mun algengara og mjög falið í samfélaginu.

Rannsóknir hér á landi benda til þess að bara lítill hluti ofbeldistilvika sé tilkynntur. Þó skortir nákvæmar tölur á Íslandi.

Af hverju segja þolendur ekki frá?

Það er margt sem getur hindrað þolendur í að segja frá ofbeldinu. Sumir finna fyrir skömm og sjálfsásökun yfir því að vera í sambandi við ofbeldisfullan einstakling. Þolandi gæti verið algjörlega háður geranda vegna aðstoðar og umönnunar.

• Menningar- og trúarleg viðhorf.

• Þolanda gæti fundist hann ógna heiðri fjölskyldunnar eða svíkja trúnað við hana ef hann greinir frá heimilisofbeldi. Ótti við áframhaldandi ofbeldi/hefnd ef gerandi ofbeldisins kemst að því að þolandinn hafi sagt frá.

• Hótanir geranda um verra ofbeldi ef þolandinn segir frá.

• Þolandinn hefur ekki vitneskju um möguleg úrræði og hjálp sem gæti staðið honum til boða.

• Sumir þolendur líta svo á að þeir búi ekki við ofbeldi og jafnvel að ofbeldið sé eðlilegt ástand, sérstaklega þegar fólk hefur búið við slíkar aðstæður í fjölda ára.

Heimilisofbeldi

„Ofbeldi í nánum samböndum, einnig stundum kallað heimilisofbeldi, er ofbeldi sem einstaklingur verður fyrir af hálfu einhvers sem er honum nákominn, skyldur eða tengdur, eins og maki, barn, foreldri, barnsfaðir, systkini eða forráðamaður. „Maki“ getur verið núverandi eða fyrrverandi eiginmaður/eiginkona, kærasti/kærasta eða sambúðaraðili. Þolandi og gerandi þurfa hvorki að búa saman né vera gift til að ofbeldið flokkist sem ofbeldi í nánum samböndum. Ofbeldi í nánum samböndum þarf heldur ekki að vera bundið við heimili geranda eða þolanda.“

(Kvennaathvarfið).

Ofbeldi gagnvart öldruðum getur birst í ýmsum myndum:

• Líkamlegt ofbeldi: barsmíðar, hrindingar, óviðeigandi notkun lyfja eða vanræksla á

líkamlegri umönnun

• Andlegt ofbeldi: niðurlæging, hótanir, einangrun, stjórnun eða stöðug gagnrýni.

• Fjárhagslegt ofbeldi: misnotkun á fjármunum, þvingun til að skrifa undir skjöl, eða stuldur

• Kynferðislegt ofbeldi: hvers kyns óviðeigandi kynferðisleg hegðun án samþykkis.

• Vanræksla: þegar grunnþörfum eins og mat, lyfjum, hreinlæti eða félagslegum tengslum er ekki sinnt.

Það skal tekið fram að hver sem er getur orðið fyrir ofbeldi á hvaða aldri sem er en talið er að andlegt og fjárhagslegt ofbeldi sé algengasta birtingarmyndin í hópi eldra fólks.

Orsakir og áhættuþættir

Ýmsir þættir geta aukið líkur á ofbeldi gagnvart öldruðum. Þar má nefna félagslega einangrun, veikindi, fötlun eða vitræna skerðingu, sem getur gert einstaklinga berskjaldaðri. Einnig getur álag á aðstandendur eða starfsfólk í umönnun aukið líkur á ofbeldi, skortur á stuðningi og fræðslu, og neikvæð viðhorf til öldrunar geta einnig stuðlað að ofbeldi.

Afleiðingar ofbeldis

Afleiðingar ofbeldis gagnvart öldruðum geta verið alvarlegar og langvarandi. Líkamleg meiðsli, kvíði, þunglyndi, svefnvandamál og aukin hætta á veikindum eru algengar afleiðingar. Ofbeldi getur einnig leitt til þess að aldraðir missi traust á öðrum og dragi sig enn frekar í hlé frá samfélaginu.

Forvarnir og viðbrögð

Til að sporna gegn ofbeldi gagnvart öldruðum þarf samstillt átak samfélagsins. Mikilvægt er að auka fræðslu og vitund um málefnið og styðja við aðstandendur og umönnunaraðila.

Tryggja skýra verkferla og eftirlit á stofnunum. Hvetja aldraða og aðstandendur til að tilkynna grun um ofbeldi. Fagfólk í heilbrigðis- og félagsþjónustu gegnir lykilhlutverki í að greina merki ofbeldis og grípa inn í á viðeigandi hátt. Allar athuganir benda til þess að langbesta leiðin til að komast að því hvort ofbeldi eigi sér stað eða hafi átt sér stað sé að spyrja beint t.d. Ég tók eftir marblettum á þér. Hvernig gerðist það? Var einhver sem gerði þetta við þig?

Ég hef tekið eftir því að þú virðist óttast maka þinn (eða þá manneskju sem þig grunar að sé að beita ofbeldinu). Er það rétt hjá mér? Er allt í lagi?

Ef grunur er um ofbeldi er með samþykki einstaklings hægt að panta tíma fyrir hann í gegnum noona.is eða sudurhlid.is, hringja eða senda póst á sudurhlid@sudurhlid.is og óska eftir tíma. Hvetja einstaklinginn til að hafa samband sjálfur.

Niðurstaða

Ofbeldi gagnvart öldruðum er mannréttindabrot sem ekki má líðast. Með aukinni umræðu, fræðslu og ábyrgð getum við skapað samfélag þar sem aldraðir búa við öryggi, virðingu og reisn. Það er sameiginleg skylda okkar allra að standa vörð um réttindi og velferð eldra fólks.

Inga Dóra Jónsdóttir.

Höfundur er
teymistýra Suðurhlíðar

Vissulega munum við í Ölfusi finna fyrir fjarveru hans á Alþingi, þar sem hann hefur reynst afar öflugur talsmaður okkar í mikilvægum málum, ekki síst þegar kemur að samgöngum og hafnamálum. Eftir sem áður tel ég ljóst að Reykjanesbær mun standa eftir sem sigurvegari. Þar fá bæjarbúar leiðtoga sem hefur bæði reynslu og kjark til að takast á við stór verkefni. Sterkur leiðtogi í sveitarstjórn er síst minni fengur en öflugur þingmaður.

Reykjanesbær stendur á tímamótum. Um er að ræða eitt stærsta og mikilvægasta sveitarfélag landsins og því skiptir sköpum að þar sé við stjórnvölinn einstaklingur sem þekkir stjórnsýsluna, hefur skýra framtíðarsýn og lætur verkin tala. Maður sem þorir og kann.

Villi er slíkur maður. Hann er framkvæmdasinnaður, lausnamiðaður og vanur því að vinna þvert á flokkslínur þegar hagsmunir samfélagsins krefjast þess. Reynslan hefur sýnt að hann gefst ekki upp við mótbyr, heldur leggur sig allan fram um að ná árangri.

Að mínu mati er Villi afar vel til þess fallinn að leiða Reykjanesbæ inn í næsta kafla. Ég þekki hann vel og veit af eigin raun að hann vinnur af heilindum, ábyrgð og einlægum metnaði fyrir samfélagið. Ég veit að þeir sem þekkja hann best eru ekki í vafa með stuðning við hann. Það eru meðmæli sem útskýra sig sjálf.

Ég hvet því flokksmenn í Reykjanesbæ eindregið til að veita Vilhjálmi Árnasyni, Villa Árna stuðning sinn í leiðtogaprófkjörinu á laugardaginn.

Elliði Vignisson
bæjarstjóri

Út frá mínu sjónarhorni hefur margt jákvætt gerst í prófkjörsmánuðinum. Til að mynda hef ég tekið eftir öflugum einstaklingum stíga fram, bjóða fram krafta sína og sýna að Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjanesbæ býr yfir mikilli breidd og styrk. Við erum flokkur fólks með ólíkan bakgrunn, hugmyndir og áherslur en um leið sameinuð í þeirri sannfæringu að hér í bænum eigum við að sækja fram, trúa á eigin styrk og byggja upp bjarta framtíð. Við eigum að vera málefnaleg, lausnamiðuð og einhuga um að setja hagsmuni bæjarbúa í forgang. Lykillinn að árangri er að geta staðið að sameiginlegri sýn eftir að atkvæði hafa verið talin og úrslit ljós. Okkur ber skylda til að sýna að við kunnum að taka lýðræðinu af reisn og að við vinnum saman, að prófkjörinu loknu þannig að bærinn okkar njóti góðs af þeirri orku sem þetta prófkjör hefur kveikt.

Við vitum öll að verkefni bæjarins eru mýmörg og áskoranirnar raunverulegar. Það sem ég hef talað fyrir á undanförnum vikum er eftirfarandi: efling atvinnulífs bæjarins með því að fjölga atvinnulóðum innan bæjarmarka og þannig skapa fjölbreytt störf. Við þurfum einnig að taka skýra og ábyrga afstöðu til skipulagsmála, sérstaklega þegar kemur að tvöföldun Reykjanesbrautar frá Fitjum að Leifsstöð, og þegar kemur að húsnæðismálum, þar sem nauðsynlegt er að fjölga einbýlis-, rað- og parhúsum. Sem skólastjóri í grunnskóla veit ég hversu mikilvægt er að leik- og grunnskólastjórnendur hafi fjármagn til að hægt sé að koma til móts við alla nemendur. Ég vil efla íþrótta- og tómstundastarf bæjarins með þeim hætti að allir hafi tækifæri til að taka þátt. Listinn er langt frá því að vera tæmandi. En til að takast á við þessi verkefni, ásamt fleirum, þurfum við sterka forystu, skýra sýn og stöðugleika. Við þurfum leiðtoga sem trúir á Reykjanesbæ, talar vel um bæinn, vinnur af einlægni, leggur áherslu á samstöðu ólíkra stétta og leiðir fólkið með hjartanu.

Ég hef ákveðið að bjóða mig fram í því skyni að vera slíkur leiðtogi. Ég trúi á kraft bæjarins og tel að nú sé tími til að sækja fram með jákvæða, metnaðarfulla og ábyrga stefnu. Ég vil hlusta, leiða samtal, tengja saman ólíka hópa og vinna markvisst að því að Reykjanesbær verði enn betri heimabær fyrir okkur öll. Ég er tilbúinn að axla þá ábyrgð sem fylgir því að leiða Sjálfstæðisflokkinn í næstu bæjarstjórnarkosningum. Ég tel mig vera þann leiðtoga sem sameinar allar stéttir bæjarfélagsins og leiðir Sjálfstæðisflokkinn til sigurs í vor. Reykjanesbær á skilið sterkan leiðtoga sem talar vel um bæinn sinn, hlustar á íbúa, leitar lausna og setur hagsmuni heildarinnar í forgang.

Að lokum vil ég þakka fyrir góðar móttökur á prófkjörstímanum. Það hefur verið mér mikill heiður að taka þátt í prófkjöri sjálfstæðismanna, hitta, hlusta og ræða við ykkur um málefni bæjarins. Ég er sannfærður um að saman getum við haldið áfram að gera góðan bæ enn betri.

Unnar Stefán Sigurðsson

Við hjá Kadeco fögnum drögunum og tökum undir mikilvægi þess að móta langtímasýn sem hvetur til útflutnings, framleiðni og sjálfbærrar verðmætasköpunar. Atvinnustefnan fellur mjög vel að markmiðum og aðgerðum K64 þróunaráætlunarinnar, sem Kadeco vann á grundvelli samkomulags milli fjármála- og efnahagsráðuneytis, Isavia, Reykjanesbæjar og Suðurnesjabæjar um skipulag, þróun, hagnýtingu og markaðssetningu lands í nágrenni Keflavíkurflugvallar.

Mikilvægi svæðisins

Suðurnesin eru í dag stærsta einstaka vinnusóknarsvæði landsins utan höfuðborgarsvæðisins og gegna lykilhlutverki í alþjóðlegri samkeppnishæfni Íslands. Svæðið býr að einstökum innviðum, tækifærum og gæðum eins og alþjóðlegum flugvelli, fjölbreyttum þjónustugreinum, sterkum stoðum í ferðaþjónustu, orku og nýsköpun.

K64 er stærsta heildræna þróunaráætlun Íslands á sviði atvinnuuppbyggingar fyrir næstu áratugi og getur hæglega orðið kjölfestuverkefni atvinnustefnu ríkisstjórnarinnar, ekki aðeins á Suðurnesjum, heldur fyrir Ísland allt. Með framfylgd K64 skapast tækifæri til að laða að erlenda fjárfestingu svo sem á sviði matvælaiðnaðar, heilsutækni, gagnavera og nýsköpunar.

Kynning fyrir erlendum fjárfestum

Þegar fjárfestingartækifæri á Íslandi eru kynnt erlendis er best að koma fram með samræmd skilaboð fyrir landið allt, að markaðssetningin fari fram undir sameiginlegu flaggi, að upplýsingagjöf um helstu fjárfestingartækifæri á Íslandi sé samræmd og að sýnileika landsins sé gætt.

Kadeco tekur virkan þátt í slíkri kynningu fyrir Suðurnesin og Keflavíkurflugvöll og hvetur stjórnvöld til að setja slíka nálgun í forgang. Við hjá Kadeco leggjum áherslu á að gengið sé lengra í að móta heildstæða stefnu um erlenda fjárfestingu þar sem stjórnvöld og sveitarfélög vinna sameiginlega að markvissri kynningu á Íslandi.

Samgöngur

Til þess að Suðurnesin geti gegnt lykilhlutverki í samræmi við það sem atvinnustefnan kallar eftir þarf að efla tengingar við höfuðborgarsvæðið. Suðurnesin eru hluti af stórhöfuðborgarsvæðinu þar sem samgöngur eru grunnforsenda framleiðni, vinnusóknar og nýrra fjárfestinga. Það er því mikilvægt að atvinnustefnan setji samgöngur þessara svæða í forgang og styðji innleiðingu öflugra samgöngulausna.

Að lokum

Við hjá Kadeco teljum að drög að atvinnustefnu séu mikilvægt skref til framfara en jafnframt að hægt sé að ná enn meiri árangri með því að setja Suðurnes og Keflavíkurflugvöll í sérstöðu sem vaxtarsvæði landsins. Kadeco hefur því sett athugasemdir inn í samráðsgátt þar sem lögð verði sérstök áhersla á Suðurnes og Keflavíkurflugvöll og að K64 verði gert að kjölfestuverkefni í atvinnustefnunni. Þannig verði Suðurnesin burðarás atvinnustefnu Íslands til 2035.

Pálmi Freyr Randversson,
framkvæmdastjóri Kadeco

Barnaheill býður upp á þessa fræðslu nú til að bregðast við þeim fjölda kynferðisbrotamála gegn börnum sem komið hafa upp undanfarið og fjallað hefur verið um í fjölmiðlum. Fræðslufundurinn er fyrst og fremst hugsaður fyrir foreldra, forsjáraðila og fólk sem vinnur með eða í þágu barna.

Rætt verður um hversu mikilvægt er að vera vakandi fyrir rauðu ljósunum og með hvaða hætti má nálgast samtal við ung börn um málefnið. Aukning í stafrænu kynferðisofbeldi verður ávörpuð, auk þess sem farið verður yfir æskileg viðbrögð ef börn segja frá kynferðisofbeldi og hvaða úrræði og aðstoð eru í boði. 

Fólk sem starfar með börnum og ungmennum og foreldrar forsjáraðilar ættu að hafa grunnþekkingu á kynferðisofbeldi til að geta komið auga á rauðu ljósin, gripið til réttra viðbragða, þekkt helstu úrræði og þá aðstoð sem er í boði. 

Fyrirlesari er Kolbrún Hrund Sigurgeirsdóttir verkefnisstýra ofbeldisvarna og kynheilbrigðismála hjá Barnaheillum. Hún hefur áratuga langa reynslu af jafnréttis-, kynheilbrigðis-, og

kynferðisofbeldismálum tengdum börnum og ungmennum, bæði hvað varðar forvarnir og viðbrögð.

Fræðslufundurinn er opin öllum, en nauðsynlegt er að skrá sig.

Fræðslufundurinn verður ekki tekinn upp en hægt er að panta fræðsluerindi fyrir foreldra- eða starfsmannahópa. Barnaheill býður upp á fjölbreytta fræðslu og námskeið sem hægt er að aðlaga að  þörfum hvers hóps, sjá nánar á barnaheill.is

Hægt er að skrá sig á þessum link: Þekkir þú rauðu ljósin? - Barnaheill

Hún sýnir svart á hvítu að meirihluti Samfylkingar, Framsóknar og Beinnar leiðar hefur engan áhuga á að hlusta á íbúa bæjarins og heldur áfram á sömu einstrengingslegu braut og hingað til.

Meirihlutinn boðar enn einhæfa uppbyggingu þar sem 86% allrar uppbyggingar til næstu tíu ára er fjölbýli, eða um 2.700 íbúðir. Á sama tíma eru einungis um 450 íbúðir í sérbýli, þ.e. einbýli, parhús, raðhús og tvíbýli, áætlaðar fyrir bæ með rúmlega 22.500 íbúa. Þetta er ekki húsnæðisstefna, þetta eru pólitískar kreddur sem þjóna ekki fjölbreyttum þörfum fólksins sem hér býr.

Samanburður við sams konar sveitarfélög undirstrikar þetta:

• Árborg, með helmingi færri íbúa, áætlar rúmlega 1.000 sérbýli.

• Ölfus, með aðeins 2.800 íbúa, áætlar um 650 sérbýli.

Meirihlutinn í Reykjanesbæ velur hins vegar að þrengja valmöguleika íbúa og keyra áfram nálgun sem er mótuð ofan frá og niður (e. top-down), án þess að taka mið af raunverulegum þörfum þeirra sem hér búa.

Niðurstöður könnunar Húsnæðis- og mannvirkjastofnunar ríkisins frá því í desember 2025 segja sína sögu:

• 42% íbúa kjósa sérbýli (einbýli, par-, raðhús),

• 22% kjósa tví-, þrí- eða fjórbýli,

• Aðeins 34% vilja búa í fjölbýli.

Þrátt fyrir þessar óyggjandi staðreyndir kýs meirihlutinn að hunsa vilja íbúa og halda sig við stefnu sem gengur þvert á óskir og þarfir bæjarbúa.

Í fundargerð Umhverfis- og skipulagsráðs sem lá fyrir á sama bæjarstjórnarfundi viðurkennir meirihlutinn þetta sjálfur en þar segir í bókun þeirra: „Eftirspurn eftir einbýlis- og parhúsalóðum í Reykjanesbæ hefur aukist á undanförnum árum…“

Ef eftirspurn eftir sérbýli er þetta mikil; hvers vegna eru þá 86% framtíðaráætlunar meirihlutans fjölbýli?

Svarið er því miður einfalt: Þetta er pólitísk þvermóðska, ekki þjónusta við íbúa.

Reykjanesbær á að þróast á forsendum fólksins sem hér býr — ekki á kreddum meirihlutans. Það er löngu tímabært að meirihlutinn hætti að tala við sjálfan sig og fari að hlusta á vilja íbúanna. Er það virkilega til of mikils mælst?

Margrét Sanders
oddviti Sjálfstæðisflokksins