Söngleikurinn „Stattu upp fyrir sjálfum þér!!“

Söngleikurinn Stattu upp fyrir sjálfum þér! var settur upp á heimili mínu fyrir stuttu en hann er byggður á laginu Stattu upp sem hljómsveitin Blár ópal flutti eftirminnilega í söngvakeppni RUV en lag og texti eru eftir þá Ingólf Þórarinsson og Axel Árnason.
Sögusviðið er heimilið mitt en söngleikurinn fjallar um hversu mikilvægt er að standa með sjálfum sér þrátt fyrir mótbyr, athugasemdir og jafnvel mótmæli annarra. Staðfesta í gegnum erfiða tíma er það sem hefur haldið mörgum manninum á floti og þá oft þrátt fyrir efasemdir úr öllum áttum.
Fyrsti þáttur: Ég og unglingurinn vorum að spjalla saman. Hann langaði í bæinn að hitta vina sína á laugardagskvöldi en var ekki viss um hvort hann nennti því. Ástæðan var að hann var ákveðinn í að drekka ekki þessa helgi og sagði að þá væri nánast ómögulegt að fara niður í bæ því þá kæmu athugasemdirnar: common maður, fáðu þér í glas, af hverju ertu ekki að drekka, ertu eitthvað veikur. Nokkur glös drepa þig varla, vertu ekki svona leiðinlegur osfrv. Ég hlustaði á son minn og sveifla mér svo léttilega yfir í míkrófóninn og byrjaði að syngja:

Loks hef ég tíma, tíma til að segja
allt eins og er í stað þess að þegja
þú þegir ef þú þorir ekki að segja mikið meira
þú ættir í raun bæði að hlusta og heyra.
Þú veist það vinur þú þarft að fara að trúa á þig
mundu samt að hlusta á mig
ef segi þér að nú sé tími til að snúa við og finna síðan innri frið!

Leit síðan ákveðin í augu hans og söng hátt og skýrt: Stattu upp fyrir sjálfum þér!! Við ræddum svo hvað það skipti miklu máli að vera ekki eins og laufblað í vindi sem sveiflast til og frá eftir áliti annarra. Það er sama hvernig lífi við ákveðum að lifa, það eru alltaf einhverjir sem hafa skoðanir á því og allra mikilvægast að standa með sjálfum sér í þessum lífsins ólgusjó. Unglingsárin séu mikilvægur prófsteinn þegar kemur að staðfestu og á þeim árum getum við búist við að fá fullt af verkefnum sem reyni á þetta. Gott og mikilvægt samtal þarna!
Annar þáttur: Síminn hringir og vinkona mín hinum megin á línunni að athuga hvort ég kæmi með henni í kokteilpartý um kvöldið. Ég hélt það nú, bauðst til að sækja hana því ég ætlaði að vera á bíl og enda á því að segja: fæ mér bara sódavatn og sítrónu til að losna við böggið.....ha ha, þykist vera með gin og tónik. Sonur minn hlustar á þetta, horfir á mig þegar ég legg símann á og segir: stattu með sjálfum þér hvað!!! Svo reif hann míkrófóninn og hóf upp raust sína:

Gerðu allt sem þig langar til
ekki næstum því ekki hér um bil
ekki gefast upp og ekki hætta við
því þá muntu vinna meira og minna.
Stattu upp fyrir sjálfum þér …

Þriðji þáttur: Ég áttaði mig auðvita á mótsögninni - Hugo Þórisson uppeldisfrömuð með meiru birtist í svona hologram mynd í horninu á eldhúsinu og segir með James Earl Jones rödd : Anna Lóa, það er ekki það sem þú segir sem skiptir öllu máli, frekar það sem þú gerir. Hugo hverfur jafnfljótt og hann birtist - púff!
Hér er ég kona á fimmtugsaldri að segja syni mínum eitt en geri sjálf allt annað. Hvað er málið - hverjum kemur við hvort ég fái mér sódavatn í kokteilpartýi eða ekki! Af hverju þykir það sjálfsagt að í partýum þar sem vín er veitt eigi allir að drekka nema viðkomandi sér óvirkur alkóhólisti, ófrísk, á lyfjum, með ofnæmi, æfa fyrir ólympíuleikana, eða með aðra haldbæra skýringu aðra en: mig langar ekki að drekka. En skilboðin eru: HALLÓ, það langar ALLA í vín ALLTAF og þú ert alveg að leggja þitt af mörkum til að gera þetta að fýlupúkapartý ársins sko!!!
Ég skildi unglinginn minn betur og áttaði mig á því að það er ekki alltaf auðvelt að standa með sjálfum sér. Það er bara einhvern veginn þannig að það eru ákveðin skotleyfi á fólk sem fer sínar eigin leiðir. Sama hvort það er að sleppa víni eða einhverju öðru þá MEGA aðrir hafa sterkar skoðanir á því - svona rétt eins og maður sé ekki alveg normal. Þetta getur í raun átt við hvaða hluti sem er í lífi okkar og sömu athugasemdir heyrast gjarnan þegar fólk breytir um mataræði, fer að hreyfa sig meira eða ákveður að breyta lífi sínu á annan hátt. Þrátt fyrir að vissulega reyni á okkur á unglingsárunum varðandi staðfestu þá held ég að við séum ansi lengi að átta okkur á að við erum sjálf sérfræðingarnir í eigin lífi og lendum frekar í vanda þegar við hættum að hlusta á okkar innri rödd og förum að sveiflast eftir röddum annarra.
Lokaþátturinn: við mæðginin stöndum þétt saman og syngjum saman loka erindið:

Vertu réttur maður á réttum stað
því það dugar ekkert sem er minna en það
vertu sterkur ef það er eitthvað að
lifðu lífinu lifandi á sérhverjum stað.
Stattu upp fyrir sjálfum þér

Tjöldin dregin fyrir - sýningin verður endurtekin eftir þörfum!

Gleðilegt sumar og þangað til næst - gangi þér vel!

Anna Lóa Ólafsdóttir