Næst besta hátíðin

Ég ákvað að slá um mig og bjóða krökkunum mínum upp á næst bestu hátíðina. Hin var allt of dýr. Hótel og íslensk náttúrufegurð af bestu gerð í boði. Söngur, gleði, glaumur. Vestur á Snæfellsnesi. Þau gátu ekki neitað tilboðinu. Þurfti aðeins að stoppa í Rúmfatalagernum og kaupa fjögurra stjörnu helgarheimili. Á útsölu. Bað þau um að fara á hamborgarabúllu á meðan við hjónin keyptum það sem upp á vantaði. Vindsængur, tjaldstóla og lopavettlinga. Hver þarf felli- eða hjólhýsi þegar íslenskt sumarveður skartar sínu fegursta. Svoleiðis hljóðaði alla vega spáin.

Arnarstapi tók á móti okkur með kostum og kynjum. Og smá vætu. Bara til þess að reyna á þolinmæðina við að reisa herlegheitin. Þróunarvinna í hönnun og tjaldsaumi hefur skilað einfaldleikanum í agnarsmáan kassa á tuttugu þúsund kall. Innihaldið breiddi úr sér á túnfætinum á augabragði. Teinar með teygjum og nýtísku hælar skiluðu fagurgræna farandheimilinu upp á örskotsstundu. Tók að mér að leiðbeina öðrum með sömu tegund enda var ég orðinn sérfræðingur á þessu sviði. Skutlaði líka Hollendingi með gönguhóp til að sækja rútuna þeirra. Sá talaði allan tímann þessa tólf kílómetra leið. Sagðist elska þögnina! Kominn hingað í tíunda skiptið til að njóta hennar og náttúrunnar.

Loftið var lævi blandið fyrstu nóttina. Rakt og kalt. Sængurnar kaldklístraðar og ekki dugði annað en tvöfalt sett af undirfatnaði. Súrefnið blés um bognar stangir og bleytan vætti hælana. Ættaróðalið fyrir vestan fagnaði komu okkar. Ættingjarnir innandyra vorkenndu frændfólkinu utandyra. Úti í úðanum og næðingnum. Litla fjölskyldan lét það ekki á sig fá. Heyrðum sama og ekkert í kríunum. Hvað þá íslensku hænunum sem hlupu um túnið. Skemmtum okkur vel. Af því að á morgun kæmi betri tíð með blóm í haga. Bara gaman.

Ættarmótið á sinn árlega sess í hugum okkar. Tilhlökkun og eftirvænting er einkennandi. Nema hjá krökkunum mínum. Þau fengu nóg af heiðríkjunni. Treystu henni ekki. Vantaði stemmarann hjá okkur gamla fólkinu. Pökkuðu og fóru. Skildu okkur eftir með alltof marga tjaldstóla. Væntingarvísitalan eitthvað lægri hjá unga fólkinu. Framundan var fjörugur dagur með aldeilis frábærum ættingjum. Langborð og lærisneiðar. Lagvisst fólk með endemum. Sungum okkur hás inn í bjarta nóttina. Jökullinn hopar sem aldrei fyrr. Kraftar hans þverra þó ekki því Bárður Snæfellsás vakir yfir honum. Dagur reis með rigningarskúr og vætti þurrar kverkar. Döggin lá sem demantur á dúnmjúku túninu.