Kóngurinn er klár

Ég get ekki sagt að ég hafi tekið þátt í umræðunni um forsetakosningarnar. Fylgdist lítið með umræðuþáttum og hitti einungis einn frambjóðanda fyrir kjördag. Fékk að vita að sá hefði alist upp í Grænásnum og ætti góðar minningar frá Suðurnesjum. Samtalið var stutt og laggott og það eina sem ég tengdi sjálfan mig við hann var föðurnafnið. Þekkti hann frá gamalli tíð. Áhugi minn á framboðinu kviknaði samt ekki eftir þessa heimsókn enda hlyti leiðin að vera brött fyrir þá sem ætluðu upp á tindinn í þessari atrennu. Þar sæti spaðakóngur sem ætti alla vega fjóra ása upp í erminni. Gulan, rauðan, grænan og bláan.

Ég var samt ákveðinn að kjósa hann ekki. Líkar miklu betur við drottningar. Hjartadrottningar. Held að þeirra tími sé kominn. Við hinir pungarnir erum búnir að spila öllum ásunum út og eigum bara lágspil eftir. Konur eru framtíðarstjórnvald sem við karlarnir þörfnumst. Hefði viljað leyfa þeim að stjórna næstu árin og meta árangurinn í framhaldinu. Við yrðum að minnsta kosti ágætis meðspilarar á meðan þær rifu landið upp á rassgatinu. Verð því að segja að eftir niðurstöður helgarinnar, þá vildi ég helst sjá forsetafrúna leysa kallinn af í orlofi. Við gæfum honum síðan vetrarorlof í kaupbæti. Yndisleg kona sem auðvelt er að heillast af. Svo innilega sniðug. Þekki svoleiðis konur.

Hún ætti náttúrulega að verða drottningin okkar. Kóngurinn er klár og kann að spila. Verðum við ekki bara að stofna nýtt konungsdæmi og smella á þau gæruskinni og lopakórónu? Engin pólitík, bara veislur og hyllingar á Bessastöðum! Köllum hann Ólaf Íslandskonung! Þurfum ekki neina rómverska stafi aftan við nafnið. Byrjum þannig strax að spara. Góðlátlegt vink á tyllidögum. Hestvagnar og heiðursverðir. Heimreiðin bein og breið.   

Vikan leið sem beljandi fljót niður flúðir og fossa. Í huga mínum komst ekkert annað að en að fara að veiða. Heil helgi í viðjum Svartárdals í Húnaveri er árleg veisla fyrir huga og hjarta. Næring í sinni víðustu mynd. Þangað myndu bæði „Ollaffur“ og „kóngurinn“ mæta. Sannkallaðir gleðigjafar auk annarra prinsa. Var svo hugfanginn af tilefninu að ég gleymdi að kjósa. Utankjörstaða. Sýslumaðurinn var bara aldrei í leið á leiðinni heim. Náði ekki einu sinni auðu eða ógildu atkvæði. Hefur aldrei komið fyrir mig áður. Skammast mín fyrir það og ætla ekki að segja neinum frá því.