Hringur á minn fingur

Hvað gerir maður þegar giftingahringurinn hverfur?  Þú svitnar í lófunum  til að byrja með og síðan fer allt í gang. Þú leitar og leitar. Andsk.... gerði ég við hringinn? Hringurinn er tákn þess loforðs sem þú játar frammi fyrir Guði og öllum þeim sem þú átt að hlúa að. Loforð fyrir konunni sem þú elskar og ætlar  að rækja um aldur og ævi, gegnum þykkt og þunnt, þar til dauðinn skilur ykkur að. Já, sæll, er það hringurinn sem skiptir máli eða er það loforðið sem þú ætlar að efna?

Þetta flaug í gegnum huga minn þegar aðstæðurnar leituðu mig uppi og fjandans glingrið var hvergi að finna. Hvernig á maður að játa þetta fyrir frúnni? Djöfulgangurinn í skúrnum var aum ástæða og þó siggið væri mann að drepa, þá tekur maður ekki hringinn niður. En ég gerði það engu að síður. Og mundi ekki hvar ég lét hann frá mér.

Nýbúinn að ryksuga og skúra og ryksugupokinn fullur. Ég þurfti nauðsynlega að skipta um. Límdi Nilfisk miðann samviskusamlega yfir gatið á pokanum og henti honum í tunnuna. Algerlega grunlaus. Pokinn fullur af hundahárum. Leið bara býsna vel eftir helgarhreingerninguna. Fékk bakþanka þegar gullið fannst ekki. Áttaði mig á því áður en ruslakallarnir komu. Þarna gæti loforðið legið. Sást með afturendann upp úr tunnunni morguninn sem þeir mættu. Mánudagur. Góðan daginn. Úff!

Mér fannst ég hafa heimt úr helju auðæfi sem voru engu lík. Fullan poka af bestu vinum mannsins og loforði um ást og umhyggju til eilífðarnóns. Það tókst með örfárra mínútna forskoti. Guði sé lof fyrir ófærðina. Ég var frjáls fyrir endalausum afsökunum og útskýringum á athæfinu. Límmiðinn rifinn af með látum og vísifingri stungið í góssið. Ekkert merkilegt fannst utan hnoðra og annan viðbjóð. Nagandi óvissa. Engin svör. Langur dagur og nætursvefn framundan. Angist!

Ég lagðist til hvílu að kveldi og sagði ekki orð. Laumaðist í uppáhalds súkkulaðið, sem frúin færði mér frá Bretlandi. Náttborðið hringlaust eins og auðnin allsbera. Ég hvolfdi úr súkkulaðikassanum í geðshræringu og um leið féll hringlaga gullið ljúfmannlega í lófann. Appelsínunammið bragðaðist betur en nokkru sinni fyrr. Gleðileg jól!