Gríptu tækifærið

Í gegnum tíðina hafa mér verið ákaflega mislagðar hendur við að grípa tækifærin. Flestir standa frammi fyrir því, einhvern tímann á ævinni, að hafa val um að hrökkva eða stökkva. Ákveða að taka áhættuna eða vera „passívur“ og doka við. Bíða og sjá. Ef til vill sjá hvað hinir ætla að gera. Vera eins. Tækifærin liggja alls staðar. Skiptir litlu máli hvar þú ert í lífinu. Alla vega hef ég trú á því. Upplifi þau daglega og horfi á þau líða hjá. Humma hlutina fram af mér allt of lengi. Eins og hálfviti. Sé eftir því alla ævi ef ákvörðunin er röng. Að slá ekki til. Ohhhh, ég hefði átt að....!

Stefnan var tekin á að klára stúdentinn. Ákveða síðan hvað gera skyldi í framhaldinu. Framundan frábærir tímar í háskólanum. Að nema það sem hugur og hjarta stóð til. Stórskemmtilegt nám senn að baki í Fjölbrautaskólanum. Sálfræðitímarnir stóðu upp úr. Konráð hafði einstakt lag á að gera námið skemmtilegt. Endalaus ritgerðarsmíð. Hægt að sökkva sér í óendanleika sálfræðinnar og lemja hugrenningarnar á ritvélina. Skreyta ritgerðirnar með myndum og tilvísunum. Einn í herberginu á Hraunsveginum. Ég ætlaði að verða kennari. Enginn vafi. Umsóknin samþykkt. Svo kom hann. Útskriftarneminn úr Kennaraháskólanum. Í tíma hjá okkur. Ég spjallaði við hann um kennaranámið.  Bað mig alfarið að gera eitthvað annað. Launin væru ekki þess verð. Framtíðin óljós. Það dó eitthvað innra með mér.

Sama vetur fékk ég bréf frá Golfsambandinu. Vinsamlega beðinn um að koma á landsliðsæfingar. Æfingarnar haldnar í íþróttahúsinu í Hagaskóla. Ég varð spenntur. Árin í Leirunni höfðu verið góð og skilað mér frábærum árangri. Ég hafði háleit markmið til framtíðar í íþróttinni sem hafði heltekið huga minn og hjarta. Endalaus vinna og æfingar. Taldi mig hafa þetta í mér. Mætti spenntur á fyrstu æfingarnar. Hvað er þetta, engar sveiflur, engar kylfur? Gekk bara út á þrekæfingar og líkamlegt puð. Skildi þetta engan veginn. Fannst ég alveg nógu þrekinn til þess að þurfa ekki að standa í svona löguðu. Meiri vitleysan. Hætti eftir nokkrar æfingar. Hann veit nú ekkert hvað hann er að gera þessi þjálfari!

Árin líða og lífið heldur áfram sinn vanagang. Ég lít til baka og innst inni hverfur hugurinn aftur í tímann og gerir upp fortíðina. Sáttur eða ósáttur? Allt spurning um hvernig lífið hefur leikið við þig. Eitt er þó víst, að tækifærin bíða mín ennþá. Bara önnur.