Það er engin velferð án atvinnu

Atvinna er grundvöllur velferðar, þetta eru auðvitað augljós sannindi en virðast eigi að síður stundum gleymast. Það eru tóm orð að tala um öryggisnet og stuðning við þá sem minna mega sín ef grunnstoðir atvinnulífsins eru ekki traustar. Þetta leiðir af sér, að eitt af mikilvægustu hlutverkum stjórnmálamanna hlýtur að vera að hlúa að atvinnulífinu og búa því sem best skilyrði. Án atvinnurekstrar er engin verðmætasköpun og án verðmætasköpunar eru engar skatttekjur.

Skatttekjur eru grundvöllurinn fyrir því sem við viljum gera á sviði bæjarmála, undirstaðan fyrir allri velferð og samfélagslegri þjónustu við borgarana. Auðveldasta lausn stjórnmálamannsins á fjárskorti er að auka skatttekjur. Hætt er þó við að slíkt verði skammgóður vermir, því í erfiðu árferði eru takmörk fyrir því hvað atvinnulífið þolir, bæði fyrirtæki og einstaklingar.


Flestir Íslendingar eru sammála um ákveðin grunngildi og þjónustu sem samfélagið á að veita, bæði ríki og sveitarfélög. Þar er bæði átt við almenna þjónustu við borgarana svo sem sorphirðu og gatnagerð en einnig sértækari þjónustu svo sem menntakerfi, menningarmál og samfélagslega þjónustu eins og heilbrigðisþjónustu og aðstoð við þá sem eiga undir högg að sækja. Ekki skortir málefnin sem vert er að styðja og þorri fólks getur sameinast um. Vandinn liggur hins vegar í því að skilgreina hvaða verkefni á að setja í forgang og hvað má bíða betri tíma. Þetta eru erfiðar og stundum sársaukafullar ákvarðanir, en nauðsynlegar því það gengur ekki að ganga af atvinnuvegum dauðum með óhóflegri skattheimtu til að styðja framkvæmdir sem við getum verið án.


Þar er komið lykilatriði, það er, hverju er nauðsynlegt að halda og hvað má fara. Við því er kannski ekki eitt einhlítt svar. Þó má benda á nokkra hluti sem flestir ættu að vera sammála um að setja eigi í forgang. Fyrst má nefna menntamál. Menntun barna okkar er lykill að bjartri framtíð. Öflugt skólakerfi, bæði grunn- og framhaldsskólar er höfuðatriði. Góð menntun leiðir ekki bara til fjölbreyttara mannlífs heldur rennir einnig með tímanum fleiri stoðir undir atvinnulíf svæðisins. Heilbrigðisþjónusta er annar málaflokkur sem leggja þarf áherslu á. Enginn vill búa í bæjarfélagi þar sem heilbrigðisþjónusta er léleg. Íbúar hljóta, eðlilega, að gera kröfu um aðgengi að grunnheilbrigðisþjónustu, svo sem heilsugæslu, án verulegrar fyrirhafnar, helst án þess að þurfa að ferðast 100 kílómetra báðar leiðir og bíða í 3 – 4 klukkustundir. Aldraðir eiga heimtingu á aðhlynningu á heimaslóðum og hjúkrunarheimili ef þarf. Langveikir og dauðvona einstaklingar eiga einnig að geta hlotið aðstoð og aðhlynningu á heimaslóðum og fæðandi konur eiga að geta átt börn sín á svæðinu í öruggu og aðlandi umhverfi. Í þriðja lagi er félagsleg aðstoð við íbúa. Það er áberandi í umræðu á þessu sviði að til er hópur einstaklinga sem nýtir sér félagslega aðstoð án þess ef til vill að þurfa á henni að halda. Þetta varpar því miður skugga á þá staðreynd að langflestir þeirra sem njóta félagslegrar aðstoðar þurfa á henni að halda og geta ekki komist af án aðstoðar. Auðvitað er nauðsynlegt á hverjum tíma að fylgjast með nýtingu opinberrar aðstoðar og þarfar einstaklinganna fyrir slíkt en jafnframt þarf að átta sig á að einhlítt kerfi til að koma í veg fyrir alla misnotkun getur um leið leitt til þess að þeir sem þurfa aðstoð fá hana ekki. Félagsleg aðstoð felst ekki eingöngu í beinni fjárhagslegri aðstoð. Einnig ber að telja félagsleg úrræði á sviði endurmenntunar og virkjunar einstaklinga. Björgin – Geðræktarmiðstöð Suðurnesja er gott dæmi um félagslegt úrræði af þessu tagi. Hlutverk Bjargarinnar er að skapa vettvang fyrir einstaklinga sem eiga erfitt uppdráttar eða búa við félagslega einangrun til að brjótast út úr vítahring einangrunar og einmanaleika og byggja upp betri tilveru í góðum félagsskap. Björgin hefur margsannað gildi sitt á undanförnum fimm árum og skapað leið til betra lífs fyrir fjölda manns.


Við viljum búa í fögru bæjarfélagi um það getum við flest verið sammála. Munum bara að fegurðin liggur ekki bara í ytra byrði, fögrum görðum og fallegum húsum, heldur einnig í fjölskrúðugu mannlífi. Búum til umhverfi þar sem allir geta þrifist, menntafólk jafnt sem verkafólk, listamenn og lögfræðingar, heilbrigðir og fatlaðir. Sköpum frjóan jarðveg fyrir uppbyggingu og og öflugt atvinnulíf og tryggjum aðstoð fyrir þá sem minna mega sín. Reykjansbær fyrir alla!

Ragnheiður Sif Gunnarsdóttir.